148. Herinneringen aan de Noordkust van Spanje 1999, en een ongeluk richting Moraira in 2019.

Vanuit Andorra richting Barcelona.

Vanuit Andorra nemen we een prachtige route,  via Olette door het  Regionale Natuurpark van de Catalaanse Pyreneeën naar Barcelona. We hadden eerst van  Biaritz via San Sebastian willen gaan rijden, maar dan hadden we een keuze moeten maken om niet naar Lourdes en Andorra te gaan. Gerard en ik hebben afgesproken, dat we in het voorjaar, misschien van 2021 de hele Noordkust willen rijden en genieten tot aan de Portugese grens, hier schrijf ik straks ook nog een stukje over, want wat is dat een mooie kust, alleen een beetje teveel regen, omdat het aan de Atlantische Oceaan ligt.

Er wordt weer goed voor onze wijn gezorgd

Heerlijk onderweg even een  plaspauze, broodje, drinken en de benen strekken.

Plekken genoeg om even een pauze te houden

We hadden nog steeds mooi weer gehad, maar hoe dichter we bij de stad Barcelona kwamen, waar we een overnachting hadden geboekt, hoe harder het begon te regenen. Onvoorstelbaar, als je door een stad rijdt, die je niet goed kent, waar je ruitenwissers de regen bijna niet van de voorruit kunnen verwijderen, zodat je toch nog een beetje zicht zou hebben. Misschien ligt het aan ons oude cabriootje, wel meer dan 20 jaar oud. Ik zei tegen Gerard: “Als we een bekeuring krijgen voor door rood licht rijden, dan weet je waar dat aan ligt”. Geen hand voor ogen kun je zien, maar je kunt de weg ook bijna niet verlaten, je moet meerijden in de vaart der volkeren. We konden af en toe niet eens zien of het een stoplicht was, gewoon een rode of groene waas.

 

Het hield maar niet op met regenen

 

Het hotel in Barcelona viel niet tegen

We waren gelukkig maar een nacht in Barcelona, we moesten de auto in een heel andere wijk in een parkeergarage parkeren en dat is natuurlijk niet erg een wandeling te moeten maken, maar alleen met stortregens, is er niet zoveel aan. Het hotel lag gelukkig direct op de goede route, maar de parkeerplaats was een crime. We hebben ons 2-3 verreden en kwamen steeds ondanks onze GPS op een verkeerde straat uit, maar het teruglopen, waar de weg veel korter zou moeten zijn, hadden we hetzelfde probleem dat was wat minder leuk, vooral als het weer bar en boos is. Na een etentje in de avond een prima nachtrust en ontbijt de volgende ochtend, waren we blij Barcelona bij regen te verlaten. Gelukkig waren we een paar jaar geleden al een paar dagen in de binnenstad van Barcelona geweest, dus dat we de volgende dag Barcelona gingen verlaten was dan ook niet zo erg, maar eerlijk gezegd hadden we nog graag een paar dagen in Barcelona gebleven, omdat het zo’n mooie stad is. Wie weet zit dat er weer in als we vanaf 2021 heel Spanje willen gaan verkennen.

Herinnering aan mijn vakantie aan de Noordelijke kuststreek (Atlantische Oceaan)van Spanje in 1999.

Mijn moeder die in 1995 een herseninfarct had gehad, had begin mei 1999 een epileptische aanval gehad en dat zag er niet goed voor haar uit. Zij lag in coma maar had altijd tegen mijn zusje Riet en mij verteld, dat ze dan  geen medicatie meer wilde  om haar leven te verlengen, dus riep de verpleeghuis arts ons bij zich om het met mijn zus Riet en mij te bespreken. Ook in het verpleeghuis was bekend dat mijn moeder dat beslist niet wilde. Voor ons was het heel normaal, dat wij haar wil respecteerden.

Mijn moeder toen ze 18 jaar was, in 1932

Toen ik reisleidster was in Noorwegen, kwam mijn moeder 3 weekjes op vakantie in 1978

In de dagen hierna, hadden we diverse gesprekken met de verpleeghuisarts, want ik zou rond het weekend van 7 mei met mijn vrienden Albert en Cecile Morselt, die in Groningen woonden, met de auto  vertrekken naar het Noorden van Spanje, maar kon dat wel of kon dat niet. De arts kon niet aangeven of ik wel of niet kon gaan, dus had ik het zo geregeld, dat ik een goede verzekering had afgesloten en dat ik altijd zo snel mogelijk met vliegtuig terug kon naar Nederland, mocht het nodig zijn, de auto was iets van latere zorg. Met Cecile en Albert die heel wat wereldreizen hadden gemaakt had ik afgesproken dat zij eventueel ook op eigen houtje verder zouden kunnen gaan.

Het geluk was met ons, want geleidelijk aan ging het steeds beter, d.w.z. dat mijn moeder heel erg rustig was en dat ik in nauw contact stond met mijn zusje Riet. Toen we in Biaritz Frankrijk gingen overnachten en ik mijn zusje belde dat we goed waren aangekomen, stond ik versteld van haar verhaal. Ze zi: “Trudy, je wilt het geloven of niet maar met moeder gaat het heel erg goed, dus voor nu hoef jij je even geen zorgen te maken, ze was beter dan ooit een dag in de vier voorbije jaren”.

**Mijn moeder had een herseninfarct gehad en wat ik daar het ergste van vind, is dat ze al die jaren bijna altijd door de vele medicaties,  die een patiënt dan krijgt als een soort sombie in de rolstoel aan tafel zat. Jammer, omdat dit achteraf niet nodig was geweest. Ik weet zeker, dat ze liever het leven van de zes-acht  mooie weken had gehad voor ze stierf dan de vier lange jaren die ze heeft moeten lijden. Daarom hebben Gerard en ik laten vastleggen bij de notaris, dat we niet eeuwig in leven moeten worden gehouden met medicatie. Helaas heeft ze toen maar zes-acht weken geleefd en wel in haar volle bewustzijn zo als ze vroeger was. Ze heeft zelfs de bruiloft van haar kleinkind Judith met Bart, ik dacht, 19 juni 1999 meegemaakt met al haar kinderen, kleinkinderen en verdere familie.

 

Mijn ouders, waar ik nog elke dag trots op ben, die mij gevormd hebben tot de persoon die ik nu ben.

Mam, wat ben ik altijd trots op je geweest, je was een prachtige  vrouw om te zien, maar ook een geweldige vrouw van binnen. ik herinner me nog dat ik meestal een keer per 1-2 weken bij je langs probeerde te komen en dan mocht ik altijd opgeven wat ik graag wilde eten en ik vroeg je meestal, gebakken aardappeltjes en je overheerlijk sla, of bruine bonen met spek, met je heerlijke uitjes in het zuur. Iemand die een gezin van 8 kinderen groot bracht (net na de oorlog) samen met haar man, maar die overleed helaas op zijn 58ste. Dan moet je het verder, (meer dan 25 jaar alleen) toch maar zien te rooien.

Dit was mijn moeder, ze wilde er altijd mooi uit zien en dit kwam na 4 jaar als een sombie te hebben geleefd, weer helemaal terug.

Mijn vakantie had een heel prettig vervolg en ik had elke dag contact met mijn zusje Riet, die mij op de hoogte hield en voor mij wat meer ontspannen was dan ik ooit had mogen dromen. Wij vertrokken vanuit Biaritz door de Pyreneeën, waar we al die fantastische wandelaars en fietsers achterop kwamen, die de Pelgrimsroute naar Santiago di Compostela liepen of fietsten.

Onze eerste pleisterplaats, waar we veel pelgrims tegenkwamen

Der El Camino Primitivo of de z.g.n. primitieve route, wordt beschouwd als de eerste bedevaarsroute naar Santiago de Compostela, ooit afgelegd door Koning Alfonso de II vanuit de stad Oviedo richting de bedevaartsplaats en het graf van de apostel Jakobus de Meerdere. Ook vanuit Nederland vertrekken ieder jaar weer fietsers en wandelaars om zo de pelgrimsroute af te leggen. In veel gevallen is dat vanuit een katholieke St Jakobus de Meerdere kerk, zo staat er ook een Jakobus de Meerdere kerk op de Oude Markt in Enschede en zie je er een beeldje van St Jakobus de Meerdere aan de voorgevel. Het leuke is dat je in veel plaatsen deze pelgrims tegenkomt, ze komen uit Brazilie, Argentinie, Amerika en er zijn meestal mensen vanuit alle landen uit Europa, geweldig en zie je maar dat deze pelgrimstocht overal in de wereld leeft.

Samen met Cecile en de Braziliaanse pelgrim

Wij reden verder richting San Sebastian, wat ik een geweldige stad vind en zeker weer een keer wil bezoeken.  We namen meestal een hostel, die waren er te kust en te keur en het leuke is dat je ook hostels kunt krijgen met twee slaapkamers en douche en toilet in het midden, een fantastische oplossing en niet te duur, maar dat is natuurlijk wel twintig  jaar geleden.

 

Cecile is altijd in voor een grapje, een tafelkleedje als hoedje

Wat gezellig, Albert controleerde natuurlijk even de kurk, geen stoel, maar wel een bed

Of het kastje als stoel

Ik heb mijn ogen uitgekeken naar de prachtige kleuren die ze gebruiken voor divers linnengoed, tafelkleden etc. echt van het Baskenland. Ik had ze ooit willen importeren vanuit het Baskenland, maar daar wilden ze niets van weten en was alleen voor de verkoop in het Baskenland zelf. Je kon ze wel kopen en meenemen als een soort souvenir. Vanuit San Sebastian  naar Bilbao, waar we het schitterende Guggenheim museum hebben bezocht en waar je echt wel een dag rond kunt lopen, geweldig, zou iedereen die in deze stad komt, moeten bezoeken en word je op slag verliefd op musea.

 

Het Guggenheim museum

Deze hond is door het Guggenheium museum wereldwijd bekend geworden

Na Bilbao, gaan we naar Santander met een onnoemelijk breed strand en zo de hele kust af, met al zijn mooie kleine vissersdorpjes en de onherbergzame natuur. prachtig, tot aan de Portugese grens en dan door het binnenland weer terug van Santiago di Compostela, Leon naar Burgos.

In Leon wordt veel aan processies gehouden

Het verhaal doet de ronde, dat Franco,  Burgos hier is hij geboren, hoofdstad van Spanje wilde maken. Maar ondanks dat Madrid de hoofdstad is, is en blijft Burgos een mooie en zeer aparte stad. Vandaar weer door de Spaanse en Franse Pyreneeen terug naar Nederland, waar ik eindelijk mijn moeder weer zag na drie weken.

Onze picknickplekjes onderweg

Wat we tijdens deze reis als erg plezierig hebben ervaren is, dat we heel vaak s’middags rond een uur of vier, een heerlijk flesje wijn, stokbroodje,  met heerlijke vleeswaren of kaas ergens aan de kant van een bos, droog slootje gewoon een  dekentje op de grond en heerlijk zitten smullen, lekker kletsen of een dutje doen alvorens de reis weer verder ging naar ons onderkomen voor de volgende nacht of nachten. Ik kan iedereen aanraden, om altijd een soort campingsetje, d.w.z. paar bordjes,  messen en glazen met een kleine plaid, achterin de auto te hebben, want wat is er mooier dan wild “camperen”. Dus onze plannen staan nog niet vast, maar wie weet in het voorjaar van 2021. Ik zal het jullie laten weten als het zover is en vertellen of alles er nog zo uit ziet en zo ervaar als de eerste keer, als in mijn herinneringen van twintig jaar geleden.

Filmsterren in de dop

We werden in Leon gevraagd door scholieren, om mee te werken aan een film die daar werd opgenomen en zoiets kun je natuurlijk niet afslaan, want wat is er leuker dan ooit nog eens een bekende filmster te zijn.

 

Als figuranten in een film meespelen, was geweldig, maar helaas is er nooit een vervolg op gekomen

 

Terug naar nu, 2019, van Barcelona richting Moraira, of waar het schip mag stranden

We vertrokken de volgende dag vanuit Barcelona en het weer werd gelukkig steeds beter. We namen geen autobanen, want dat is zoals we dat na ons pensioen proberen af te zweren omdat we niet meer op al die hectische mensen zitten te wachten en het liefst over de verlaten weggetjes rijden.

We rijden vanuit Barcelona naar Creixell, naar Benicasim  en van Tarragona,  Grau i Platja naar Moraira, waar ik ook een prachtige herinnering heb uit het jaar 2000, toen ik de reis heb gemaakt met mijn vriendin Cecile van Sevilla langs de kust naar Valencia. Moraira is een mooi gezellig plaatsje en veel leuke en goede restaurants. We hadden afgesproken hier rond te kijken een nachtje overnachten en het avondleven te proeven en dan verder te reizen, want uiteindelijk kun je altijd weer terugrijden mocht het verderop niet bevallen, maar we hadden onze zinnen gezet, dat waar we wat langer wilden verblijven wel een beetje zuidelijker mocht liggen, al was het niet zo verschrikkelijk ver van Moraira.

Na heerlijk rustig te hebben gereden en net voor Moraira aankwamen in Benicasim, gebeurde er iets wat je natuurlijk nooit wilt. We reden door Benicasim en daar reed een oudere Spanjaard achterwaarts van zijn parkeerplaats de voorrangsweg op waar wij reden. Ik voelde mij vreselijk, dat ik helaas niet af kon remmen en hij onze hele mooie oude cabriootje beschadigde, van voorbumper tot achterbumper. De man maakte ons voor alles uit en maakte zich zo kwaad op ons, dat er een Spaans stelletje bij ons kwam en in het Engels vroeg of zij ons konden helpen. Ze waren zo aardig, dat ze de politie belden omdat de Spanjaard vond dat wij fout waren en er vandoor wilde gaan. Het stel uit Madrid bleef,  totdat de politie kwam en hebben aan de politie uitgelegd hoe het was gebeurd, de politie heeft direct alle formulieren voor de verzekering ingevuld en zo konden we toch verder richting Moraira, maar wel met een kater en een zeer beschadigde auto.

 

Een hele boze Spaanse meneer die ons aanreed

De auto beschadigd, van voor tot achterbumper. Nog nooit zoveel pijn gehad in 20 jaar

Mijn bewijs van goed gedrag

 

Pas op met de verzekering in Spanje, zeker belangrijk voor iedereen.

Wel hebben we naderhand heel veel problemen gehad met de Spaanse verzekering, omdat de Spaanse verzekering toch probeerde onder het betalen van de schade uit te komen. Rekken en er bijblijven zal de verzekering gedacht hebben, dan hoeven we niet uit te betalen, maar dat is bij mij niet tegen dovemansoren gezegd en daar hebben we wat op gevonden. Gelukkig hadden wij een adres in Nederland waar we alle papieren en foto’s met offerte van de schade naar toe hadden gestuurd, maar ook deze mensen zijn liever lui dan moe en doen liever niets voor je. Let op!! Alleen als je All Risk verzekerd bent neemt de verzekering in Nederland alles voor zijn rekening, maar voor zo’n oud cabriootje heb je natuurlijk geen All Risk meer. Uiteindelijk kregen we het geld uitbetaald van het taxatierapport van de schade, maar niet de BTW, hoe ze dat hier allemaal doen weet ik niet maar het was binnen en dat was het belangrijkste. Gelukkig kon ik een heleboel verf van de auto afwassen en viel het allemaal nog redelijk mee, dus rijden we nog steeds in ons cabriootje en dat is prima zo, want als we hier iets vinden naar onze zin en hier willen blijven, dan zullen we hier een andere auto kopen, want dat scheelt nogal in de prijs met Nederland.

Op 10-09-2019 hadden wij het ongeluk gehad en zoals jullie kunnen zien kon ik het bedrag na getekend te hebben zonder BTW 3 maanden later pas terugkrijgen. Rare situatie.

Het duurde bijna 3 maanden voordat ze overgingen tot uitbetaling, zonder BTW

Op naar Moraira, waar we een hotelletje vonden midden in het plaatsje zelf. We gingen heerlijk uit eten maar dat viel letterlijk en figuurlijk in het water. We hadden het geluk dat we een restaurant hadden gevonden waar we binnen konden zitten, want er hingen nogal wat regenbuien boven Moraira, dus na 30 minuten begon het te gieten, zo’n zelfde bui als in Barcelona en zag je geen hand meer voor ogen. Alles was hier op de terrassen in een rikketik leeg.

Er was zoveel regen, alles was in een rikketik leeg

Het eten van ons was uitstekend en we zaten heerlijk te genieten, terwijl iedereen aan het vluchten was van de buitenterrassen voor de zware regenbuien. Wat ziet dat er dan ineens ongezellig uit, alle terrassen leeg en geen mens meer op straat.

 

Wat kan Gerard toch heerlijk genieten

Eindelijk, heerlijk vis eten, met af en toe een blik naar buiten waar het pijpenstelen goot

 

Zo kun je in een dag tijd heel veel verschillende dingen meemaken, maar dat is toch ook het leuke van het leven.

Morgen gaan we richting Denia, Gabia, Benissa, Calpe, natuurlijk over de kustwegen en als we niet te lang overal blijven hangen, dan gaan we door naar Altea. Volgen jullie ons weer? We zouden het geweldig vinden.




147. Hier hadden we al heel lang naar uitgekeken, een bezoek aan Barbera

Een tussenstop bij Barbera

Vandaag zingen we af en toe in de auto, (niet om aan te horen)want na toch nog wel even een wat langer ritje, zien we onze vriendin Barbera terug en hoe?

Barbera is beginnen te lijnen, nadat we de laatste keer in Bad Boekelo (ze kwam mijn verjaardag vieren) hebben gegeten en wij zijn natuurlijk reuze nieuwsgierig hoe het is gegaan met de lijn. We hebben ons die avond in Bad Boekelo, heerlijk laten gaan want dan is het veel gemakkelijker om te beginnen met de lijn en je valt misschien wel net even iets meer af en kijkt de weegschaal je toch iets blijer aan na een paar dagen lijnen.

Echt een bordje volgepakt

Maar wel met zijn tweeën hoor

Wat een heerlijk gevoel, dat we haar vandaag in Frankrijk gaan bezoeken, dat is natuurlijk heel anders dan op de 26e etage in Enschede. weg van de stad, middenin de natuur met prachtige uitzichten, tenminste dat is hoe wij het ons voorstellen uit de verhalen die we met Barbera hadden in het verleden als we samen zaten te praten over haar mooie stulp in Frankrijk.

10 Jaar hebben we naast elkaar gewoond in onze geliefde Alphatoren en de afgelopen jaren een beetje lief en leed met elkaar gedeeld. Gelukkig meer lief dan leed. Wij hebben af en toe heerlijk gebruik kunnen maken van haar appartement als zij er niet was en dat was voor ons een prachtige uitkomst.

Voordat we bij Barbera aankwamen, hebben we weer allerlei binnenwegen gereden, het was geweldig en de natuur is adembenemend mooi . De leuke kleine pittoreske plaatsjes prachtig.

 

Door kleine leuke stadjes als je geen autobaan neemt

Af en toe een kleine pauze

Ons  cabriootje krijgt kuren, zou er dan toch echt iets mis zijn?

Zoals eerder gezegd, rijden we niet over de autobanen en komen zodoende ook op wat hobbelige zandwegen uit, waar we op een bepaald moment een raar geluid horen. We dachten eerst dat het zou kunnen liggen aan de middenberm, waar het gras behoorlijk hoog stond en dat daar het lawaai vandaan kwam, maar nee hoor. Blijkt de knalpijp los te hangen, maar die is natuurlijk niet zo snel te repareren als er geen brug in de buurt is waar je de auto op kunt rijden. We hebben de auto zo goed en kwaad als het ging aan de kant gezet en keken elkaar een keer aan en vroegen ons af, zou dit dan toch het einde zijn? We staan ongeveer op een kilometer van een dorpje, waar ik naar het centrum ben gelopen, om te kijken of er ergens een garage was. Maar nee, geen garage. in mijn beste Frans, gemixt met Engels, in het dorp gevraagd, of er ergens iemand was die ons zou kunnen helpen en die stuurde mij naar een verkooppunt van tractoren.

Wat zijn er nog leuke en lieve mensen op deze wereld.

Ja hoor daar was een man, die heel goed Engels sprak, nadat ik hem vroeg hoe dat kon, omdat de meeste Fransen geen Engels spreken, vertelde hij mij dat hij in Engeland had gewoond, maar dat hij met zijn vrouw terug naar Frankrijk was gekomen omdat zijn schoonvader 2 maanden geleden plotseling was overleden en hij van vandaag op morgen de zaak van zijn schoonouders moest overnemen.

Hij vroeg of ik 10 minuten kon wachten, dan zou hij en een van zijn monteurs met mij meegaan en zouden ze kijken of de auto gemaakt kon worden. Het bleek, dat ik gelijk had, de knalpijp hing los en die hebben ze toen provisorisch vastgemaakt en ons verteld, waar we dan naar een garage konden rijden. Hij wilde niets betaald hebben ze hadden ons graag geholpen. Toch maar € 20,= gegeven zodat ze een keer samen in de kroeg een pilsje konden gaan drinken en dat vonden ze bijzonder leuk en aardig. ze reden weg en we konden de beide mannen heel plezierig uitzwaaien Hij had ons doorgegeven naar welke plaats wij moesten en dat daar een garage was die ons professioneler kon helpen.

Op naar de plaats die ze ons hadden doorgegeven 10 kilometer verderop  waar we de garage vonden midden in de hoofdstraat zo ergens tussen de woonhuizen. Hier hielp ons ook weer een alleraardigste man. De auto ging op de brug en hij ging de knalpijp echt professioneel vastzetten en ook hier hoefden we weer niets te betalen, we vinden dat te gek en geven hem € 20,=. Ook weer een bijzonder dankbare man, die het leuk vond ons te helpen.

Natuurlijk rij je nu weer heerlijk en ontspannen rond, zonder te moeten denken wanneer zou ons cabriootje er mee ophouden, Arjan zij immers, dat hij nog zeker heel wat kilometertjes meegaat en we willen graag de 200.000 kilometer vol maken, we zullen zien.

Op naar Barbera

Natuurlijk zijn wij benieuwd wat we aan zullen treffen. Je zit zo vaak met elkaar te praten en denkt precies te weten hoe het er uit ziet. Het enige wat uitkwam, was dat ze op een soort heuvel of zoals wij kennen een soort terp woont en vandaar een schitterend uitzicht hebt en alles natuur ademt. Het is er geweldig en ik kan me voorstellen dat ze het daar heerlijk naar de zin heeft, wat een rust. Veel fruitbomen en een prachtige tuin, terrassen en schitterend zwembad, daar heb je wel wat meer werk aan dan even een uurtje. Maar wat maakt dat uit, als je elke morgen opstaat in zo’n prachtige omgeving, zo’n prachtige natuur, dan is dat geen straf.

 

Het huis van Barbera

Prachtige uitzichten en een schitterende natuur

Heerlijk Gerard eindelijk op het terras bij Barbera

Dit was heerlijk genieten na weer een paar dagen reizen

Romantisch hé Gerard?

Gezellig met een slanke Barbera  bij de open haard

Lulu zegt, hallo ik ben er ook nog, ik vind het net een beetje een oude grammofoon van vroeger

 

Barbera woont hier schitterend met geweldige weidse uitzichten, we hebben genoten van dat prachtige landschap en natuurlijk ook van Barbera als gastvrouw. Als we nu met elkaar bellen, dan weet je precies waar ze zit en heb je een gevoel dat je bij elkaar bent.

 

De Gers wat een schitterend gebied in Frankrijk

Natuurlijk gingen we ook gezellig naar de markt in Auch. Barbera wilde nog wat inkopen doen, want vanavond kreeg ze heel aardige vrienden die zouden komen eten en het was ook leuk voor ons om te zien hoever je moet rijden om in de echte bewoonde wereld terecht te komen en wisten wij hoever ze van de bewoonde wereld verwijderd was. Wat was het er gezellig echt zo’n heerlijk Frans marktje.

Ik heb me vroeger altijd voorgesteld, als ik ooit in een van de landen als Italië, Frankrijk of Spanje zou gaan wonen, ik ook alle groenten en fruit maar wie weet ook andere heerlijke delicatessen o.a. kaas en vis zou halen op de lokale markten, lijkt mij heerlijk, dus wie weet waar wij terecht komen en krijgen wij daar in de toekomst ook deze mogelijkheden.

Op de markt in waar Gerard een drankje aangeboden kreeg

Volop kaas, heerlijk

Volop vis

Maar ook verrukkelijke paella’s

s’Middags, heel gezellig samen kokkerellen en iedereen heeft zo wel wat ideetjes, maar Barbera weet er altijd weer een leuke twist aan te maken. Heel gezellig met een stel leuke vrienden van Barbera en het eten was ook weer verrukkelijk.

Barbera had heerlijk gekookt, maar sinds wij elkaar voor het laatst hadden gezien in Bad Boekelo met ons gezamenlijke etentje, was Barbera 16 kilo afgevallen. en je kunt echt zien, dat ze gezond heeft gegeten, veel groente en zaden. Ze ziet er geweldig uit. Alleen door gezond eten en zonder alcohol. Nou petje af. Ik weet hoe moeilijk het is, wij waren immers heel wat kilootjes aangekomen vooral de laatste paar maanden op onze wereldreis. Amerika, Canada en wat denk je van die Cruise naar Alaska, alleen maar heerlijk eten. Wij waren inmiddels ook begonnen met alleen gezond eten, maar ook alleen eten tussen 10.00 uur s’morgens en 19.00 uur s’avonds, dat noemen ze intermittend fasting en dat bevalt ons goed en zonder alcohol vielen we al gauw 10-12 kilo af en dat gaat met veel gemak. Ik ga natuurlijk wel heel veel tijd aan het koken besteden en vooral het ontbijt.

 

Jammer dat we dit schitterende plekje gaan verlaten

De vrienden komen eten

Ons vertrek was s’morgens vroeg omdat we richting Lourdes gingen, kijken of onze autobandjes misschien nog vervangen zouden kunnen worden. die gekkigheid moet je wel begrijpen en weten wat Lourdes is. In de volksmond wordt vaak gezegd, hij is lopend uit het Lourdes teruggekomen of hij heeft nieuwe bandjes gekregen voor zijn rolstoel.

Over de velden en de mooie binnenwegen verlaten we Peyrusse Vieille en de Gers richting Lourdes

Ons vertrek naar Lourdes

We vertrekken al vroeg, want we willen van Lourdes doorrijden naar Andorra. Nu we toch in de buurt zijn, willen we dit staatje van dichtbij bekijken omdat we er beiden nog nooit zijn geweest.

Vanuit Peyrusse Vieille reden we richting Cassaigne naar Marciac, wat ook weer een heerlijk mooi plaatje is alles vol bloemen en nemen even de tijd om een paar foto’s te maken.

 

De reis ging voorbeeldig totdat we in Tarbes kwamen, want daar waren de gele hesjes aan het demonstreren. De gele hesjes hebben in Frankrijk toch wel aardig terrein gewonnen. De gele hesjes zijn in het leven geroepen of liever gezegd ontstaan door een oproep op Facebook, om wegblokkades op te werpen i.v.m. de stijgende brandstofprijzen. Tevens was de demonstratie tegen president Macron, tegen zijn economisch beleid. De brandstof verhoging was voor veel Fransen de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen.

De gele hesjes demonstreren

Je komt er niet langs, dan er maar omheen

Een leuke herinnering aan Parijs in 1988

Door de gele hesjes kwam onderstaand verhaal bij mij weer helemaal tot leven.

Ik ben in 1988 door twee vriendinnetjes uit Dusseldorf, de een werkte bij Tyssen en de ander werkte bij Bayer, uitgenodigd om een weekje mee te gaan naar Parijs. Ik zei natuurlijk direct ja, maar had geen idee waarom en waarvoor. Nu bleek dat zij voor Thyssen, en Bayer werkten en voor de Duitse vakbond voor de metaal naar Parijs moesten, waar ze een uitwisseling hadden van de Duitse vakbond met de Franse vakbond. Ik moest voor de hele reis van 5 dagen DM. 85,00 betalen, heerlijk goedkoop en dat vond ik wel heel bijzonder.

Ik was de avond voordat we uit Dusseldorf met de trein naar Parijs zouden vertrekken, al van Enschede naar Dusseldorf, zodat ik s’morgens op tijd was voor vertrek. We kwamen aan in Parijs en gingen met de Metro daarnaar toe waar de bijeenkomst was en waar ook een soort jeugdherberg was waar we zouden overnachten en ontbijten. Op een bepaald moment hoorde ik iemand zeggen dat er een slaapplaats te weinig was, waarop ik, bijdehand als ik was zij, ik ben niet iemand van jullie, dus laat mij dan maar ergens anders slapen. en dat werd geaccepteerd. Ik was blij, want ik ben een lichte slaper en hoor ieder geluidje en dat in slaapzalen met stapelbedden en snurkende mensen, leek mij helemaal niets. Ik kreeg een prachtige kamer met bad,  in een klein en schoon hotelletje incl. ontbijt. Ik had mijn beide vriendinnen beloofd, dat ik elke ochtend na mijn ontbijt in het hotel bij een bakker langs zou gaan, waar ik voor hen verse croissants en beleg mee zou nemen, want het ontbijt in de jeugdherberg was verschrikkelijk (zoals zo vaak in Frankrijk) een beetje stokbrood en jam. Ik had een heerlijke vakantie, want als de vriendinnen weer in de studiezaal vertrokken, nam ik de  Metro en reisde door heel ondergronds Parijs en heb nog nooit een stad zoveel van de onderkant bekeken. Ik kende alle metrostations van Parijs na 5 dagen.

Elke avond gingen de dames bij mij in het hotel in bad en gingen we met zijn drieën Parijs onveilig maken. We gingen ergens heerlijk wat eten en daar heb ik calvados leren drinken. Heel bijzonder,  ik heb nog steeds de calvados glaasjes met dekseltjes, die de vriendinnen destijds voor mij gekocht hebben.

 

Een glaasje calvados, alleen het appeltje ontbreekt

Het was een heerlijke tijd, in een mooi hotel, lekker eten en drinken en alles werd door de vakbond voor de metaal in Duitsland betaald, ook voor mij, alleen mijn tegemoetkoming van DM 85,00 moest ik voor eigen rekening nemen.

Vervolg van onze reis naar Lourdes.

We konden dus niet door het leuke stadje Tarbes, maar werden helemaal omgeleid, wat we erg jammer vinden. Wat hadden we graag iets meer van de stad willen zien omdat het de moeite waard moet zijn, maar helaas we kunnen ook niet wachten, want dan zouden we ons hotel voor vanavond in Andorra niet bereiken.

een klein deel van Tarbes is ons niet ontgaan

Richting Lourdes

Wat had ik al vaak mensen gesproken, die naar Lourdes waren geweest en daar zo’n rotsvast vertrouwen in Maria hebben, dat het zelfs mooi is om naar hun verhalen te luisteren. We hadden ons voorgenomen, als we ergens op een prettige manier zouden kunnen parkeren de auto voor een uurtje stil zouden zetten, zo niet zouden we door Lourdes rijden en aan de achterkant weer verlaten. Voor ons was het geen must om in de processie mee te lopen.

Richting Lourdes

 

Helaas, we stonden versteld hoeveel mensen deze plaats, dat blijkt elke dag zo te zijn, Lourdes bezoeken. Alle terrassen zaten al vol en een parkeerplaats was er in de verste verte niet te vinden. Je ziet er ontzettend veel verpleegkundigen, want de meeste mensen die Lourdes bezoeken of zijn slecht ter been, rolstoelbezitters of patiënten die op bed liggen.

 

Met of zonder rolstoel

Alle terrassen zitten al vol

 

We gaan richting Andorra.

 

Met de wind in de haren richting Andorra

We zijn er nog nooit geweest, maar vanavond hebben we een hotelletje in de hoofdstad Andorra la Vella besproken, we willen er toch wel iets meer van zien. Mijn nichtje Jolien, de dochter van mijn jongste zusje woont al jaren in Barcelona en gaat regelmatig naar Andorra op wintersport. Helaas kan ik denk ik de weg naar een hotel beter vinden in Parijs, maar om hier bij ons hotel te komen was een crime. We hadden de straat wel gevonden, maar waar was de ingang van het hotel en waar konden we de auto parkeren, er zou immers een parkeergarage zijn. Zeker 3 keer een rondje van ca. 15 minuten gereden, toen hebben we de auto ergens neer gezet en ben ik maar lopend op onderzoek gegaan en was gelukkig na 5 minuten alles geregeld.

s’Avonds naar de binnenstad, waar de winkels nog open waren, maar het eigenlijk een lange hoofdstraat is, maar wel heel gezellig.

Een mooi letterspel op het grote plein in Andorra la Vella

De hoofdstraat van Andorra La Vella

Best een gezellige stad en schitterende winkels

Een beetje snobby, maar toch

Helaas was onze bank al gesloten

Gelukkig waren de restaurants wel open

Het was de moeite waard en dit soort kleine staatjes, hebben toch wel iets heel bijzonders, ook al is het alleen de sfeer al. Ik vergelijk Andorra toch wel een beetje Liechtenstein, Monaco en b.v. San Marino, al is de een natuurlijk wel wat groter dan de ander.

We gaan ons opmaken voor een heerlijke nachtrust, want morgen gaat de reis naar Barcelona, we blijven hier maar een nachtje, omdat we vanaf Barcelona langs de binnenweggetjes langs de kust willen rijden en dan door allerlei leuke kustplaatsjes komen en vanzelf daar belanden waar we een toekomst eventueel wel zouden zien zitten.

 

Gaan jullie morgen met ons mee richting Barcelona?

 




146. HOE SPANNEND, OP NAAR EEN ONBEKENDE TOEKOMST. met tussenstops

Eindelijk vertrekken we weer, een toekomst die nog niet vastligt.

Vandaag is het zover en vertrekken wij, na bijna 3 heerlijke maanden in Twente te hebben doorgebracht. Alle vrienden en familie weer bezocht of zij ons bezocht, wordt het weer tijd voor wat anders. Met de auto bepakt en bezakt, gaan we op pad, terugkijkend op een geweldige tijd in Nederland.  We hadden nog wel even een tussenstop bij onze opslagruimte, waar ook onze meubels stonden. Ja waarom zou je een wasbak met afwaskwasten, of een emmer met dweil en bezem meenemen. We zijn niet van plan om onze hotelkamers schoon te maken, alhoewel het in Frankrijk af en toe wel nodig kan zijn.

Ons gezellige cabriootje brengt ons nog steeds daar naar toe waar we heen willen

Pech met ons Cabriootje

Voordat we vertrekken, hebben we de auto eerst naar een garage gehad, voor de APK, maar na de APK keuring begon de auto wat kuren te krijgen en natuurlijk weer terug naar de garage. Na eerst voor bijna € 200,00 te hebben betaald, omdat het aan bepaalde onderdelen zou hebben gelegen, bleek de auto het nog steeds niet goed te doen. Helaas zij de garagehouder, dat we de auto het beste konden laten staan, omdat hij dacht dat we niet voorbij de Duitse grens zouden komen. Achteraf denken we dat hij ons een auto wilde verkopen, maar daar hadden we echt geen zin in. Gelukkig hadden we nog onze monteur van een paar jaar geleden achter de hand en hij heeft onze auto helemaal nagekeken en voor nog geen € 150,00 reed de auto weer als een tierelier en konden we alsnog zonder problemen richting Frankrijk en Arjan Flinkers, ondanks de 190.000 km op de teller, rijden we nog steeds zonder problemen.

Gerard en ik hebben afgesproken, dat we via Duitsland, Noordrein Westfalen, Reinland Phalts naar Luxemburg gaan rijden en daar eventueel onze eerste overnachting maken. We hebben niets geboekt, omdat we wilden afwachten hoe laat we in Luxemburg aan zouden komen en of we oponthoud onderweg hebben. We reden door de stadjes en de dorpjes, dus mocht het even tegenzitten, komen we zeker wel ergens een hotelletje tegen.

Hoe fijn dat je de autobaan ook eens boven je ziet

We hadden niet de autobaan genomen, omdat we alle tijd van de wereld hadden en autobanen hadden we in ons leven genoeg gezien. We vonden na eerst te hebben getankt, (tanken is in Luxemburg een walhalla, in vergelijking met Nederland), net buiten de stad Luxemburg in de Stadbredimus bij Palz een ontzettend leuk en schoon hotel. Dit laatste is voor ons altijd heel erg belangrijk, dat het schoon is, beter sober en rein, dan protserig en smerig. De prijs natuurlijk ook, maar je kunt niet voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Het was rond 18.00 uur toen we aankwamen, nog even lekker met een boek of Ipad op ons terrasje, we hadden n.l. een tafel in het restaurant besproken om 20.00 uur, dus alle  tijd om even heerlijk te ontspannen.

Ons Hotel met uitzicht op het  wijngaarden

Gerard lekker in het avondzonnetje op zijn Ipad

Ik heb de landkaart erbij gepakt om te kijken hoe we morgen willen rijden.

Het eten was verrukkelijk, om je vingers bij af te likken. Het restaurant zat tjokvol en met een nachtrust die daar op volgde en een heerlijk ontbijtje, konden wij er wel weer een dagje tegenaan.

Vandaag vertrekken we richting Gannay-sur-Loire in Frankrijk, waar we vrienden, Jos en Dick, van Barbera gaan bezoeken en een overnachting aan hebben gekoppeld. De afspraak hebben we gemaakt in 2018 toen zij een weekje in het appartement van Barbera kwamen logeren en de sleutel van Barbera’s huis, bij ons zouden ophalen. Wij hadden met hen afgesproken dat ze de eerste avond bij ons zouden komen eten, dan konden ze n.l. de volgende dag boodschappen halen en genieten na de reis zonder al te veel werk. Mijn heerlijke  recept zal ik jullie dan ook niet onthouden en wil ik graag met jullie delen.

RECEPT UIT 2018: Gehakt met rode puntpaprika en tomaten.

Rode puntpaprika en tomaten

Gehakt met uien, rode peper, knoflook diverse kruiden, zout en peper, afmaken met heerlijk room of slagroom

Met Mozarella en een laagje kaas (geraspt) naar smaak

Mooie bacon er over leggen

Je neemt ingrediënten, kruiden etc.  zoveel, als je gasten hebt. Ik ben niet de persoon die alles gaat afwegen en werk niet met met zoveel gram en zoveel eetlepels of theelepels, dus bij mij gaat alles een beetje op gevoel. Gehakt roermix bakken en de kruiden er door roeren, ik gebruik veel paprikapoeder in deze schotel, rode pepers naar smaak en een aantal geperste knoflooktenen . Wil je het scherper, dan kun je er ook heerlijk sambal doorheen roeren. Ik gebruik kookroom, maar meestal een beker slagroom en roer die erdoor heen om het geheel wat smeuïg te maken.

Je kunt alle ingrediënten zelf veranderen, b.v. de tomaten vervangen of er b.v. nog champignons, etc. aan toe te voegen.

Een ovenschotel invetten en daar leg je de rode puntpaprika om en om, hiertussen tomaten in partjes gesneden.  De gehaktmix hierover verdelen, soms voeg ik nog wat geraspte kaas toe. Afdekken met Mozarella, en geraspte kaas., daarna een mooie bacon als finishing touche.  Ik maak dit gerecht al van tevoren klaar voor de oven, zodat je alle tijd aan je gasten kunt besteden. Als het eten koud is, zet de oven dan op 160 graden en zet de schotel ca. 60 minuten in de oven. Ik dek de schotel af met aluminiumfolie en prik er gaatjes in. Aan het einde kun je de aluminiumfolie weghalen en de oven nog even 5-10 minuten op 180 of 200 graden zetten, om zo heerlijke crispy bacon te krijgen, maar dat moet je zelf wel even in de gaten houden.

Je kunt er mooie lange korrel witte rijst of lekkere romige aardappelpuree bij serveren, daarnaast misschien een frisse groene salade. Bij het eten is een voortreffelijk glas rode wijn een aanrader.

Omdat het eten behoorlijk vult, doen wij meestal een kopje koffie met likeurtje, maar je kunt natuurlijk ook een lichte romige ijs en aardbeien, bosbessen of ander fruit met slagroom serveren.

Via Metz, Nancy, Troyes, richting Gannai-sur-Loir

Wij rijden een stukje autobaan, soms kom je daar niet onderuit en gaan richting Metz, naar Nancy, dus slaan het gekkenhuis rond  Parijs helemaal over, omdat we daar geen behoefte aan hebben. Natuurlijk zullen we ondanks onze GPS nog wel een keer een verkeerde weg inslaan, want, we hebben wel even de ANWB bezocht en kaarten meegenomen, juist omdat we niet helemaal van die GPS afhankelijk willen zijn en ook graag leuke binnenweggetjes willen rijden. waar we dan na veel rondrijden, eindelijk in Gannai-sur-Loir aankomen. Jos en Dick hadden ons de coördinaten doorgegeven, omdat het anders ook met de GPS niet te vinden was, maar het is ons gelukt. Prachtig, hoe zij daar wonen, schitterend aangelegde tuinen en Jos en Dick , hebben alles zelf aangelegd,vroeger waren het gewoon weilanden.

Via Pommard gaan we richting Gannai-sur-Loir

De omgeving waar Jos en Dick wonen

Prachtig aangelegde tuinen

Voor het eten, borrelen

Voortreffelijke hapjes

Een heerlijke overnachting staat ons te wachten.

We hadden een fijn bed en fantastische stilte

Wat een gastheren en wat een rust, geweldig om hier een tussenstop te maken. We kregen van Jos en Dick allerlei informatie wat we beslist moesten gaan bekijken en daar hebben we ons met de nodige omwegen ook aangehouden. je moet je niet teveel door de GPS laten leiden, want dan zijn wij digibeten niet genoeg op de hoogte van het apparaat en nemen liever de ANWB kaart erbij en dan lukt het nog niet altijd. Soms zeiden we tegen elkaar, goh, hier waren we een half uur geleden ook al een keer, maar gelukkig dat we een auto bij ons hebben en het niet hoeven te lopen.

Als eerste gingen we naar het dorp Mortemart

Mortemart een heel schattig plaatsje

Prachtige natuur

 

De omgeving waar we door reden, was van pure natuurlijke schoonheid en vonden na een paar leuke plaatsjes te hebben bezocht  onze overnachting, ver weg van alle drukte. We vonden een prachtige oude watermolen (we hadden inmiddels al wel twee keer een bordje met de naam van de B&B of Chambres d’Hotes gezien), die een houtzagerij aandreef en alle gebouwen rondom waren gerestaureerd, als B&B.  De naam van de B&B is Moulin du Pont 87300 Berneuil. Pierre Rossollin een ontzettend leuke eigenaar, ging ons alles uitleggen wat hier voor jaren geleden aan houtzagerijen had gestaan. Hij sprak een beetje Engels maar in Frankrijk moet je wel wat Frans spreken en gelukkig heb ik Gerard, die zich redelijk kan redden met de Franse taal. We zaten s’avonds nog een hele tijd in de tuin en na een fantastische nachtrust (waarschijnlijk door de stille omgeving) kregen we een fantastisch ontbijt voorgeschoteld, van eg and bacon tot mooi beleg en heerlijk eigen gebakken brood en werden we niet afgescheept met een croissantje met jam.

Onze Bed en Breakfest

Voor degene die ooit wil gaan Moulin du Pont, heeft schitterende familiekamers.

Onze vervolgreis voor morgen uitgestippeld

Een kapel naast de B&B, altijd goed voor een schietgebedje

BLOEDBAD Oradour-sur-Glane  1940-1945

Het plan is om de volgende dag na het ontbijt naar onze vriendin Barbera te rijden, maar we willen zeker eerst naar het museum in Oradour-sur-Glane, waar een bloedbad heeft plaatsgevonden in de 2e wereldoorlog. De huizen in deze plaats werden opgeblazen en de inwoners allemaal uitgemoord. Het drukt je weer even met de neus op de feiten, hoe erg oorlog is, maar dat er toch nog steeds mensen zijn, die het allemaal gelogen vinden. Ik ben tegenstander van alles wat met oorlog te maken heeft, waar ook ter wereld. Het wordt meestal gevoerd door mannetjesputters, die zich waar willen maken en met gebalde vuisten willen laten zien dat zij de baas zijn, maar de oorlog wel door anderen uit laten voeren en blijven zelf uit de wind. Ik denk altijd aan de woorden van mijn vader (overleden 1972) die ons altijd heeft meegegeven, dat oorlog het meest verschrikkelijke is wat je mee kunt maken, omdat het verloren jaren zijn, die nooit terug komen en er geen enkele vrijheid is.

Het museum

De moeite waard om het museum te bezoeken

Hier moeten we inderdaad stoppen en alles bekijken

Alle huizen zijn in de 2e wereldoorlog door de Duitsers opgeblazen en de bevolking uitgemoord

Theater in Oradour-sur-Glane

Op naar onze vriendin Barbera 

Na ons bezoek aan Oradour-sur-Glane, gaan  we richting “Cousso” Peyrusse Vieille Gers, naar onze vriendin Barbera, op ca. 80 km. noordelijk van Lourdes, dat we ook zeker nog gaan bezoeken. Veel verhalen van haar gehoord, dus zijn we wel eens nieuwsgierig hoe het bij haar en in haar omgeving is.

We verheugen ons er op en zien jullie graag in onze volgende editie, waar we na het bezoek aan Barbera, vertrekken richting Lourdes (nieuwe bandjes voor de auto nodig) waarna we naar Andorra gaan, even de bank bezoeken en dan naar Barcelona.

 

 

 

 




145. Op naar de volgende stap in ons leven, vanuit het mooie Twenthe

EEN VOLGENDE STAP IN JE LEVEN ZETTEN, is niet zo moeilijk maar hoe zorgvuldig moet je je voorbereiden_

Wat heerlijk weer een tijdje in de omgeving te zijn, waar je ongeveer 60 jaar hebt gewoond. ik trek er gemakshalve 10 jaar vanaf, daar ik in het buitenland verbleef. Je hebt immers zeeën van tijd althans, dat denk je. Genieten van je familie, vrienden en kennissen, maar wat gaat de tijd snel. Komt het omdat je niet meer elke dag hoeft te plannen? We hadden weer even een fantastische tijd in het appartement van onze vriendin Barbera en konden daar heerlijk een paar weken wonen. Wel wilden we als zij terugkwam naar Nederland, dat wij iets anders hadden om te wonen, want zoals een mooi spreekwoord aangeeft, vrienden en vis blijven 3 dagen fris.

We hoorden van onze vriendin Nicole, dat ze in Hotel Bad Boekelo appartementjes verhuurden en zo gezegd zo gedaan hebben we daar gewoond van 01 juli tot 01 september 2019.

 

De appartementen van Hotel Bad Boekelo

Inmiddels hadden we ons geïnstalleerd in Bad Boekelo, prachtig leuk klein appartementje 2 slaapkamers en 2 badkamers en natuurlijk een fijn terras, zodat we in de zomer heerlijk buiten konden zitten. Maar moesten bij thuiskomst van Barbera nog wel even haar verjaardag vieren, dus op naar Enschede met Champagne.

Verjaardag vieren van onze lieve vriendin Barbara

BAD BOEKELO HAD IETS MAGISCH

We kenden alle twee Bad Boekelo, uit onze jeugd, toen er nog een golfslagbad was. Grappig dat Gerard daar ook kwam, maar wij elkaar jaren later pas leerden kennen, (40 jaar later) maar we kennen natuurlijk wel allebei de verhalen rond Bad Boekelo. Het is 1934 met Pinksteren geopend. De Koninklijke Nederlandse Zoutindustrie begon in 1918 met de zoutwinning in Boekelo. De KNZ legde het zoutwaterbad als recreatiegebied voor de mensen uit Oost Nederland aan, zodat ze ook in zout water konden zwemmen  en noemden het Zee op de heide.  Het bad heeft bestaan tot 1988. De golven werden kunstmatig gemaakt door een grote uit Duitsland afkomstige installatie. Iedereen die er geweest is, kent nog de sirene en renden we met zijn allen naar het zwembad want in de golven en het zoute water dan waande je je pas echt in zee.

 

Oude  reclamefoto’s van Bad Boekelo

 

Wat ook leuk is, vooral  voor kinderen, het boemeltreintje tussen Haaksbergen en Boekelo. Heerlijk in Boekelo even een wandeling maken en of iets eten of drinken of wat boodschapjes doen en dan met de trein terug.

 

Op het stationnetje in Boekelo

Gerard heeft zijn kwajongensstreken nog nooit verloren

De Stoomtrein van Boekelo

Station Boekelo, eindstation, iedereen uitstappen

VAKANTIE IN EEN VAKANTIE

Als je met pensioen bent, hoef je niet meer te werken, maar wij hebben beiden nog gewerkt Gerard tot 67 jaar en ik tot en met mijn 69ste. Maar vanaf 2017 begonnen we er naar toe te leven om niet meer te werken en nog meer te genieten van het leven dan we al deden.

Even een dagje Duitsland Ik rij Gerard overal naar toe.

Zo gingen we oppassen bij onze vrienden Marc en Sharon in Enschede, dan konden zij een weekje op vakantie en hoefden ze Maxime de hond niet naar een asiel te brengen. Het was heerlijk en we hadden het gevoel, dat we een week vakantie in onze eeuwige vakantie hadden. Hoe mooi kan het leven zijn.

Maxime, ons kind voor een week

Een voorbeeldig kind

Marc komt een dagje bij ons op bezoek vanuit Amsterdam

BARBERA KOMT GEZELLIG MIJN VERJAARDAG VIEREN IN BOEKELO

Wat een heerlijk dessert

Heerlijke toetjes

Als het even kan, ga ik met onze vriendin Willy Bathoorn en haar zus Erica Golfen op de Twentse in Delden. Na het golfen, komt Gerard naar Delden  (Gerard golft niet) en gaan we heerlijk met zijn viertjes eten. Wat heerlijk, we hebben al jaren een leuk contact en als het er even in zit, komen ze 2020 bij ons op vakantie.

Onze vriendin Willy Bathoorn uit Delden

Natuurlijk waren we ook weer uitgenodigd bij onze vriendin Gerda Smelt, die het niet kan laten weer heerlijke te koken voor ons. Gerda wilde niet meer reizen, maar we hebben nu afgesproken dat ze met een vriendin a.s. zomer, gezellig bij ons in Spanje komt.

Bij Gerda Smelt, altijd gezellig

Gerda, wat een fantastische tuin

 

In Boekelo eten we gezond en meestal op ons terrasje.

Gezond ontbijtje

Alle pondjes van de wereldreis moeten er toch weer af

WAT GEZELLIG, ALS JE MET JE BUREN OF VRIENDEN FANTASTISCH KUNT GENIETEN VAN EEN HEERLIJKE FIETSTOCHT. 

Ieder jaar fietsen we met Fons en Mieke, Mieke is mijn tweelingnichtje (wij zijn alletwee op 04 juli 1948 geboren) en we hebben een afspraak dat we elk jaar in de zomer een dag met elkaar gaan fietsen. Ieder jaar is er iemand voor organisatie van deze dag verantwoordelijk. Ook met onze lieve oude buren Annelies en Henny aan de Mooienhof (waar we 10 jaar naast hebben gewoond)  in Enschede.

Voor mij moest het met echt tafellinnen , aardewerk en glaswerk, dat was mijn ultieme geluk om mensen zo te verrassen met een heerlijke lunch en dat allemaal vanuit onze fietstassen (wel gekoeld hoor). Lieve vrienden en buren wat hebben we genoten, dat blijven we er in houden, of dat nu in Nederland is of op de plek waar we in de toekomst wonen. Altijd welkom, want wij zullen jullie beslist gaan missen.

Foto’s zijn van 2018

Op de fiets op de fiets……..

De route bepalen? Dan maar naar het Haaksbergerveen.

Ieder jaar is er een stel verantwoordelijk voor de lunch, dit jaar was ik aan de beurt.

Alles in de fietstas maar wel gekoeld

NATUURLIJK SLAAN WE OOK ONZE OUDE BUURTJES VAN DE MOOIENHOF NIET OVER

Annelies, wat ben je een heerlijk mens, ik mis je nog elke dag.

Lekker genieten Henny en Annelies. Met Berendsen onze slijter hadden we een lekker wijntje.

HOE MOOI IS TWENTE?

Tijdens onze wandeling even een plaatje schieten

Wat is Boekelo een  schitterende omgeving, genieten van de natuur en tussendoor heerlijk op ons terrasje voorbereidingen treffen voor onze tweede reis en tussendoor eens lekker op de fiets of prachtige wandelingen maken. Wat kunnen we  meenemen als we straks naar Spanje vertrekken, want we hebben natuurlijk bijna een jaar gereisd met een rugzak  met 15 – 20 kilo, maar als je dan weer een auto ter beschikking hebt, dan is het wel jammer, dat je die eigenlijk weer tot de nok toe vol hebt. Hadden we niet gezegd, we kunnen met 15 – 20 kilo de hele wereld rond, dus hebben we nooit meer nodig. Natuurlijk wel, niet direct voor onderweg, maar als je straks op de plaats van bestemming bent, wil je ook wel weer eens zelf koken en dan heb je wel je potjes en pannetjes nodig.

Met de trein van Bangkok naar Vientiane Laos

Je wilt ook na 1-2 jaar wel weer in je eigen stoel of bank kunnen zitten, maar wat denk je van je eigen bed, en je eigen beddengoed dat is waarschijnlijk wel het grootste verlangen. Maar dan zijn er natuurlijk je eigen TV, je heerlijke baddoeken en je servies en bestek. Oh heerlijk ik kan me er nu al op verheugen. Dus zijn we straks ook weer bezig om alles om ons heen te verzamelen waar we zo gehecht aan zijn.

Ons verblijf in Boekelo, zou natuurlijk niet volledig zijn, als ons niet iets speciaals zou zij opgevallen. geen legendarische kapsalonnetjes, maar vogelhuisjes.

ONZE SPECIALS VAN BAD BOEKELO

Dit is echt Nederlands, want dat hebben we in andere landen weinig of nooit gezien.

 

Wat heerlijk om uit te kijken naar een nieuw gedeelte in ons leven, dat we nog fantastisch gezond zijn en dit allemaal nog kunnen. Vanuit Bad Boekelo vertrekken we toch met een redelijk geladen auto via Duitsland richting Frankrijk. In Frankrijk gaan we vrienden bezoeken, hebben alle tijd, dus geen idee hoe lang we er over zullen doen.

Goodbye Boekelo, tot een volgende keer wie weet.

 

Volgen jullie ons via Duitsland, Luxemburg, Frankrijk, Andorra, naar Spanje, wij hebben immers tijd genoeg. jullie ook?

 

 

`

 

 

 




144. Terug in Nederland, een boodschap voor alle klagers en pleidooi voor ons milieu en onze wereld

 BACK TO BASICS

We zijn al weer een tijdje terug in Nederland en dan merk je dat we in een fantastisch land wonen, privé, politiek of zakelijk gezien, in een woord geweldig!

Maar we weten ook dat we weer terug zijn, want het geklaag is niet van de lucht, wat zijn Nederlanders verschrikkelijke klagers. Als ik op Facebook kijk, berichten in de kranten lees, de radio en televisie hoor en zie, dan hoor je wel erg veel negatieve geluiden. De politiek heeft het altijd gedaan, maar steek eens je hand in eigen boezem als je wat te klagen hebt, wat hebben wij een heilig kabinet bij de meeste landen vergeleken, met een geweldig sociaal systeem. Corruptie in ander landen is niet van de lucht. Goed, natuurlijk worden er in Nederland fouten gemaakt, maar er wordt denk ik nergens in de wereld zoveel rekening met de burgers gehouden als  in Noord West Europa.

Natuurlijk zijn er mensen die echt mogen klagen, maar die mensen hoor je niet, die maken iets van het leven, wij zouden met zijn allen best wat meer kunnen doen voor de mensen die in stille armoede leven. Maar als je op een willekeurig terras zit in Nederland en je ziet mensen zitten met tassen vol nieuwe kleding, volop eten en het ene rondje na het ander aan drank bestellen, dan hoor je hoe ze tegen de politiek in Nederland schoppen en ook nog zitten te klagen dat het in Nederland zo slecht is. Ik vraag mij steeds weer af waarom dit soort mensen klagen. Politiek is ook zo lekker om tegen aan te schoppen, onthoudt van mij mensen het zal best wel eens mis gaan in Nederland, maar in alle landen waar wij geweest zijn is er niet een land waar wij mee zouden willen ruilen, zoveel corruptie en in die landen hebben de burgers het heel slecht en leven ook nog eens in bittere armoede.

GEZELLIGHEID KENT GEEN TIJD

Heerlijk op de fiets naar het terras

Terug in Amsterdam

Gezellig op een terrasje in Amsterdam

Misschien is het goed om aan te merken, dat wij het niet hebben over de mensen in Nederland, die vreselijke veel pech hebben gehad in hun leven, veel gezondheidszorgen hebben. Voor hen is het beslist niet gemakkelijk, maar voor deze mensen zal het in de meeste landen op deze aarde niet beter zijn, maar eerder veel slechter.

Voor de grote klagers en herrieschoppers die graag overal tegenaan schoppen in Nederland:

Vertrek eens voor een jaar uit je dorp of stad, zo ver, dat je de kerktoren niet meer ziet. Ga naar verschillende landen, maar wel met een laag budget en open je ogen en oren, dan kom je waarschijnlijk na 2 maanden gillend weer terug naar Nederland. Wij hebben een schitterend land en Nederland is zo mooi, van noord naar zuid en van oost naar west. Maar als je het niet in wilt zien, dan zijn we denk ik wel een beetje op de verkeerde weg. Mensen moeten eens verder reizen dan hun eigen kerktoren, maar als je je eigen dorp of stad niet uitkomt hou dan op met zeuren en doe er zelf wat aan. Zet eens een keer je oogkleppen af. Ik vraag me steeds af, schoppen deze mensen overal tegenaan omdat ze niet willen werken, of alleen negatief willen zijn om dat dit zo lekker in de mond ligt.

 

Belasting en Belastend.

Natuurlijk moeten wij misschien meer belasting betalen dan in andere landen, maar dat ligt veel aan ons zelf. Als we alleen al de vuilnis zien, hoeveel wij met zijn allen aan vuilnis produceren, dan is dat logisch, wij willen dat alles het liefst bij ons thuis opgehaald wordt, want wij willen ons niets ontzeggen.  Kijk alleen eens naar alle plastic verpakkingen, afschuwelijk! Moeten we water uit plastic flesjes drinken? waarom, ons kraanwater is toch goed genoeg om te drinken. Wij willen warm en koud stromend water, daar betalen wij immers voor, maar we kunnen daar ook iets zuiniger mee omgaan, maar nogmaals, wij willen ons niets ontzeggen.

 

In NL. hebben we zoveel goede voorzieningen, waar denken deze vervuilers aan????

Willen we zo leven in de toekomst

De ratten en al het andere ongedierte zijn hier blij, lekker alle ziektes overbrengen

 

Willen me zijn allen, de wereld naar de knoppen helpen?

 

Moeten we zoveel vlees eten en zoveel barbecueën, dat de Amazone daarvoor in brand moet staan? Staat de Amazone niet voor ons in brand?? ik vraag mij dat werkelijk af, want 2 tot 3 keer vlees in de week is veel gezonder, het is zelfs bekend, dat teveel vlees zelfs slecht voor je gezondheid is en waarschijnlijk zelfs kankerverwekkend kan zijn, maar wij willen ons immers niets ontzeggen. Vinden wij het nog steeds goed, dat er waar ook ter wereld, zoveel varkens(fabrieken), kippen(fabrieken) die vieze viskweekvijvers, met vis vol gezwellen moeten zijn?  Dat zalm oranje moet zijn, maar wilde zalm is niet oranje. Ebola, Qkoorts, Sars, vogelpest enz.  ligt ons nog vers in het geheugen. Ooit zullen wij de problemen hiervan op ons bordje krijgen. Kijk eens naar al die dikke mensen over de hele wereld, die ongezond en veel te veel eten.

,

Overal wordt teveel vlees gegeten

Ook in Europa

Dikke mensen, al weten wij ook dat mensen met obesitas, er niet altijd wat aan kunnen doen, omdat dat een ziekte is, maar als je in de stad loopt, zie je erg dikke mensen bijna altijd eten. hun mond staat nooit stil. Natuurlijk weten wij hoe moeilijk het is als je van lekker eten houdt, maar als je gezond eet, word je ook niet zo dik en je komt erachter, dat het gezonde eten veel meer smaak heeft en dus veel lekkerder is en je veel minder eten nodig hebt.. Weg met al die restaurants ALL YOU CAN EAT”, hoe haal je het in je hoofd als restaurant mensen zo gek te maken om meer te eten dan nodig? STOP IT!!!!!!!

Het zijn de chips, de zoete limonade’s, coca cola, snoepgoed, sausjes, de hamburgers, teveel vlees en vettigheid etc. maar wat te denken van al het overmatige alcoholgebruik. Ik denk dat alle grote leveranciers van deze producten eens bij zichzelf te rade moeten gaan wat ze voor verderf op deze aardbol aanrichten.

 

HOE VER WIL JE HET LATEN KOMEN?

 

Hoe dik wil je zijn

Voor onze dikkertjes

Ze horen er gewoon bij

 

Verzekeringen, waarom zo duur? Doordat er nog steeds mensen zijn die heel veel misbruik maken van onze sociale verzekeringen, waardoor mensen met een smalle beurs zelfs hun verzekering te duur wordt en dat hebben we te danken aan de mensen die er misbruik van maken in onze maatschappij. Wat te denken van al die bureautjes, die de ziektekostenverzekeringen willen misbruiken. Gelukkig heeft ONVZ en Menzis voor een paar van deze misbruikers een stokje gestoken, te gek voor woorden, dat dit soort mensen zo corrupt zijn, maar wel een grote mond hebben als de verzekeringen achter hun oplichting komt en deze bureautjes niet wil betalen, maar ook deze oplichters willen zich niets ontzeggen.

Het verteren van sigarettenpeuken

Roken is ook zo’n item, tegenover rokers moet je je mond houden, maar dit zijn mensen die zeer duur en vervuilend zijn voor de wereld. Wist je dat het 2 jaar duurt voordat een filterpeuk is verteerd, maar als je dan voor een ziekenhuis de putjes voor de sigaretten ziet, waar de mensen de peuken naast gooien i.p.v. er in,  dan vraag je je af hoeveel geld dit aan belasting (lees salarissen) kost, omdat het toch weer opgeruimd moet worden. A. Het is vreselijk ongezond. B. Het is vreselijk vies en C. Het kost vreselijk veel geld om op te ruimen. Wij zouden er voorstander van zijn om een bordje bij een ziekenhuis te plaatsen, waar op staat binnen 500 meter verboden te roken. Voor mij mogen ze de sigaretten 10-20  eurootjes duurder maken en die 10-20 euro aan de gezondheidszorg besteden.  Het is n.l. te gek voor woorden dat men wel praat over hoe duur de gezondheidszorg is, maar er wordt door deze mensen zelf niets aan gedaan. Veel rokers zitten n.l. voor het ziekenhuis aan de zuurstof, maar wel een sigaret op de lip.

Dit bedoel ik waarom de vervuiler moet betalen

Rokers zijn grote vervuilers

Zo vies zijn verslaafde rokers

SAMEN OP WEG NAAR EEN BETERE TOEKOMST!

Begrijp me goed, dit is geen klaagzang, maar als we er met zijn allen een puntje uithalen en er beter mee leven, dan zou het leven er heel wat mooier uit kunnen zien. Het zal heel veel schelen in belasting en er zou heel wat meer geld aan onderwijs, infrastructuur, gezondheidszorg, maar ook beter eten (geen plofkippen of kilovlees, maar goede groente) overblijven  en beter besteed kunnen worden zodat ook mensen met een smalle beurs beter kunnen leven in ons schitterend mooie Nederland. Willen we een gezonde wereld in de toekomst, dan zullen we er samen de schouders onder moeten zetten. als je alles in de wereld op een rijtje zet, kampen we met een geweldige overbevolking en een vervuiling, maar ook een afkalving van onze natuur wat ons in de toekomst nog duur kan komen te staan, vooral op het gebied van de gezondheid. Dit kan niet goed gaan, we leven met teveel mensen en dieren op een te kleine planeet. Kijk als voorbeeld naar de Amazone. Landen,  als Maleisië, Costa Rica en Indonesië etc. die grote hectaren oerbos verbranden om er palmolie te produceren, waar gaat dit naar toe.

Natuurlijk, ik ben geen wereldverbeteraar, ik was altijd al bezig met de natuur en denk aan duurzaam. Waarom zoveel van die Chinese rotsooi kopen, die we niet nodig hebben en vaak na een paar weken, maanden weer bij de vuilnis zetten omdat het niet is wat je dacht te hebben gekocht. De wereldreis heeft mij de ogen nog meer geopend en ben er een nog meer tevreden mens van geworden

 

Misschien is het voor sommige mensen een negatief verhaal, maar die zullen we in deze maatschappij altijd houden. Ik probeer vergelijkingen te maken die ik over de wereld heb gezien. De volgende keer hoop ik een mooi verhaal over Twente te schrijven, waar iedereen nog kan smullen van de mooie natuur.

 




143. Na 8 maanden terug in Nederland, een fantastische ervaring rijker, nu de samenvatting

Wat hebben we een fantastische wereld, maar we zijn er helemaal niet zuinig op, als we niet heel snel gaan werken aan verbeteringen, dan is er over een paar jaar niets meer over van deze prachtige planeet. Wordt wakker regeringen, maar ook alle bewoners van deze planeet, want als je nu ziet dat de hele Amazone in Brazilië bijna in brand staat met medeweten van de president van dit land, dan moet zo’n man toch direct aan- of opgepakt worden. Misschien is het handig, dat wij ook in Nederland beginnen minder plastic te gebruiken, laat iedereen naar een een festival gaan met zijn eigen flesje of beker en geen plastic meer gebruiken. Ik las vanmorgen, dat men met vervuild plastic niets meer kan beginnen, dus wij zijn in Nederland geen haar beter. Wat te denken om je kind zo snel mogelijk zindelijk te maken en de plastic luiers zo snel mogelijk te verbannen? Wij zijn zo groot en hebben in Nederland BPM op ons auto’s, waarom niet 100% belasting op alle plastic wat geleverd wordt en niet afbreekbaar is. Misschien iets om over na te denken.

 

 

Waar gaat deze aarde naar toe??????

Wat hebben we een fantastisch reis gehad, zoveel beleefd, zoveel gezien, maar ook zulke fantastische mensen ontmoet.  Wij hebben geleerd, dat je met 20 kilo p.p. heel ver komt in de wereld, zelfs  qua kilometers de wereld 2 keer rond,  want ook nu leven we nog steeds in onze rugzak. Ook leer je dat de wereld dichterbij komt. We hebben de volgende werelddelen bezocht,  Europa, Azië, Oceanië, Zuid en Noord Amerika.  We hebben dus nog even te gaan, want Afrika en Antarctica staan ook nog op ons verlanglijstje.

Ons begin was een reis in het ongewisse.

Het begin van onze reis 21-10)2018

In totaal hebben de volgende afstanden afgelegd.

63.777 Kilometer gevlogen

16.312 Kilometer met de auto

3.927 Kilometer met de boot

651 Kilometer met de trein

630 Kilometer met de bus

Totaal 85.297 kilometer, net iets meer dan twee keer de wereld rond, over lopen maar niet te spreken, dat was gemiddeld 10 kilometer per dag, buiten de rust en reisdagen om.

Veel mensen hebben ons gevraagd wat wij het mooiste land vonden van de 24 landen die we bezocht hebben. Wij kunnen eigenlijk geen echte keuze maken, schrijven een samenvatting over alle landen en delen van landen die we hebben bezocht, maar willen wel een top 5 afgeven:

Gerard is het meest gecharmeerd van Cook Islands, Alaska en  Canada, maar ook van Peru/Chile/Paaseiland.

 

1.

Alaska, is helaas een staat van Amerika, maar een van de pareltjes wat we hebben gezien, geweldig alleen al die mooie gletsjers, die er nu nog zijn. Wij zouden willen, dat een Trump zich eindelijk eens met de natuur bezig hield, i.p.v. ruzie te maken met alle landen, zoals hij nu weer doet met Denemarken. Denemarken, geef Groenland nooit op. Geologisch behoort het misschien tot het Amerikaanse continent, maar ik denk dat hij op een goedkope manier wil scoren, zoals een minister van buitenlandse zaken Alaska in 1867 kocht van de Tsaar van Rusland. Wij hebben een prachtige cruise beleefd, het is n.l. niet mogelijk om anders dit deel van Alaska te bezoeken. Wat een schitterende organisatie en een heerlijk bedrijf Princess Cruises met heel goed personeel, was voor ons geweldig, van begin tot eind.

Zeeleeuwen

Prachtige zonsondergang

Nog gletsjer, maar slinken als sneeuw voor de zon

2.

Raratonga is een eiland wat behoort tot Cook Islands. Cook Islands, van Oost naar West, zijn verspreid over een afstand van zo ongeveer Londen tot de Oeral in Rusland. Maar wij kunnen iedereen aanraden, dit eiland te bezoeken. Geen stoplichten, het verkeer max. 50 kilometer per uur op het hele eiland en iedereen houd zich daar aan, heerlijk fietsen en lekker eten. Een eiland, Atol, om helemaal tot rust te komen. Je moet wel gezond zijn, want het dichtstbijzijnde grote ziekenhuis, ligt in Auckland Nieuw Zeeland en dat is 3 uur vliegen.

Cook Island, of wel Cook Atol genoemd

 

Een echt Rarotonga biertje is best te drinken

De prachtige zwarte parels

3.

Canada, dit is het  land waar we zo zouden kunnen wonen als Nederlanders, de mensen werken er nog hard en de natuur is overweldigend. Je kunt als je wilt werker er nog steeds iets moois opbouwen. We hebben met onze familie op Vancouver eiland afgesproken, dat we onze huizen gaan ruilen in de toekomst, zij straks in ons huis en wij in hun huis, dus Canada hopen wij nog vaak te bezoeken.

Veel zwarte en bruine beren in Canada

Maar ook wasberen

Nooit op dit trapje gestaan met het schaatsen, maar toch leuk dat het nu kan in Whistler  Vancouver Canada

In Canada wordt veel aan sport gedaan, ook voor gehandicapten

High tea met oom Arnold en Tante Annie

Maar ook heerlijk bloemkool aardappelen en een heuse gehaktbal, bij Tante Annie

4.

Peru, wat is Cusco en Machu Picchu iets geweldigs, dit moet je zien en je natuurlijk verdiepen in de geschiedenis van de Inka’s. Ondanks dat we last hebben gehad in Cusco, van hoogteziekte, was het meer dan de moeite waard. Ook heeft de stad Lima geweldige restaurants, waar we in Nederland nog een puntje aan kunnen zuigen. Natuurlijk is er nog heel veel armoede en corruptie, je zou het allemaal aan moeten kunnen pakken, maar dat is voor ons niet mogelijk, vandaar dat we het moeten accepteren, maar roepen eindelijk de leiders op om eens na te denken, wat zij allemaal kapot maken in hun landen.

 

 

Van Tahiti naar Paaseiland

Eindelijk was het dan zover

Schitterend om met eigen ogen te zien

 

Gerard een paar mooie truien gekocht van de wol van de Alpaca

We gaan weer een dagje bedelen en nemen het hele gezin mee

Het lekkerste drankje dat ik ooit heb gedronken in Chile en Peru

 

Heel stiekem waren Peru, Paaseiland en Chile een beetje mijn favorieten, dus vandaar nog een paar extra foto’s heerlijke landen en prettige mensen. Daarna komt voor mij ook Alaska, Cook Islands en Canada.

5.

Paaseiland en Chile, Paaseiland ook zo’n heerlijk eiland om te relaxen en toch veel te zien. voor mij is dit eiland altijd nog verbonden met Boudewijn Buch zijn televisie programma. Dit was ook het eiland, waar ik mijn GSM en Ipad had laten liggen en er achter kwam, nadat we in Santiago de Chile waren gearriveerd.

Chile is ook zo heerlijk en hebben hier een paar leuke mensen leren kennen die we ook thuis mochten bezoeken, dat is zo leuk als je een wereldreis maakt en kennis maakt met de “rituelen”van een land. De Andess en Val Paraiso is geweldig. We hadden hier graag Patagonia bezocht, maar werden van alle kanten gewaarschuwd, dat dat in deze tijd van het jaar niet goed was i.v.m. sneeuw en ijs op de wegen en dat we met kettingen zouden moeten rijden, dus dat houden we voor een volgende reis in petto.

Veelgevraagd model op Paaseiland

Ze lijken een beetje op de Poaskerlkes in Ootmarsum maar dan in het klein op Paaseiland

Met schitterende muziek en dans op Paaseiland

Hoe mooi kan iemand zijn, nou zij!!!!! Paaseiland

Een schitterende krater op Paaseiland

Vaarwel Paaseiland, op naar Chile

Aankomst in Santiago de Chile

Heel gezellig met lieve vrienden uit Santiago de Chile die we op Paaseiland hadden leren kennenbij Marco Polo op de Plaza des Armes

Prachtige decoraties bij de Universiteit in Santiago de Chile

Schitterend in het Andess gebergte in Chile

De prachtige schilderingen in Val Paraiso Chile

Mijn favoriete muurschildering Chile

6.

De landen in Zuid Oost Azie, van Thailand naar Laos van Laos naar Vietnam, van Vietnam naar Cambodja, wat hebben we hier de eerste maanden genoten. Ook hier kun je bijna niet een land opnoemen, waar we het niet prettig hebben gehad. Geweldige mensen en een fantastische gast vrijheid. Liefde mag je zeggen voor hun land houd hen op de been, ondanks dat corruptie hier hoogtij viert. Het paleis in Thailand, maar ook de schitterende treinreis naar Laos. Laos een van de landen met de meeste armoede, maar per hoofd van de bevolking waar de meeste Lexus auto’s rijden.  Vietnam, van Etnisch museum tot Mausoleum, maar ook de “Oude Franse” binnenstad is zeker de moeite waard, maar een grote tegenvaller was het eiland Phu Quoc, dat voor Cambodja ligt en wat overlopen is door Chinezen die er een soort 2e Las Vegas van maken. Cambodja, het prachtige koninklijke paleis, de de Killing Fields en de Angkor Tempels en je moet in Pnom Phen een wandeling langs de Mekong rivier maken en lekker ergens aan de waterkant iets eten of drinken. het is wel jammer, dat er nog steeds geen echte milieubewustheid bij de mensen is en plastic zie je overal. De brommertjes zijn in al deze landen denk ik een ware plaag voor het milieu, dus daar zal best nog heel wat aan de infrastructuur gedaan moeten worden, om deze allemaal te vervangen voor elektrische auto’s. Natuurlijk is ook Bali voortreffelijk om een paar weken te vertoeven en te relaxen en gelukkig hebben ze hier ingezien, dat plastic een ware plaag is. Je kunt hier schitterende wandelingen maken door de rijstvelden en daar waar de stranden dagelijks worden schoongemaakt is het heerlijk om een prachtige strandwandeling te maken. Singapore de moeite waard om te bezoeken, maar 2-3 nachten is denk ik voor de meeste mensen voldoende.

 

Het Paleis in Bangkok

De markt “de Floating Marked” op het water in Thailand

Maar ook een schitterende markt aan de spoorlijn in Thailand

Parlevinkers in Thailand

Met de trein van Bangkok naar Vientiane Laos

De Franse Vredespoort in Vientiane Laos

Brommertjes, ze zijn overal in Azië

Dit soort elektriciteit draden of de spaghetti fabriek, vind je overal in Azië.

Dit beeld zie je nog in alle Aziatische landen

Veel armoede, maar ook rijkdom aan cultuur in Laos

Het Mausoleum van Ho Chi Min in Hanoi

Vrouwen werken hier hard om alle mondjes thuis te vullen Hanoi Vietnam

Ons bed van ca. 3.5 meter in Ho Chi Min Stad Vietnam

Prachtige zonsondergang op het eiland Phu Quoc Vietnam

Overal volop groente en fruit, in alle Aziatische landen.

Het Paleis in Phnom Phen Cambodja

De Killing Fields in Phnom Phen Cambodja

Een keer per jaar grote roeiwedstrijden op de Mekong rivier in Cambodja

Maar ook veel armoede, hier b.v. in de waterstad bij Seem Reap Cambodja

Angkor Tempels in Seem Reap Cambodja

Slapen doen de Aziaten overal

Op de 86ste etage in Kuala Lumpure Maleisie

De Petronas Tower in Kuala Lumpur Maleisie

Brunei een verschrikkelijk land, in de hoofdstad Bandar Seri Begawan, geen leven

Nooit mensen op straat in Bandar Seri Begawan, hoofdstad Brunei, altijd stil, afschuwelijk net een gevangenis in een gouden kooi

12 stempels in je pas van Brunei naar Kota Kinabilu Borneo Maleisië

Heerlijk verse vis in Kota Kinabilu Maleisië

Prachtige tuinen in Singapore

Vooral het hotel  met zwembad boven op de 3 pijlers, in Marina Sand bezoeken Singapore

Op Bali zijn ze beginnen in te zien, dat het toerisme achteruit loopt, als er niet wordt opgeruimd

Ook de offerbakjes, bestaan bijna helemaal uit plastic

Schitterende wandelingen door de rijstvelden

Een gewaagd bruggetje in Ubud Bali

Schitterende vijver met tempel in Ubud Bali

De traditionele dansen op Bali

Brunei, “willen we eigenlijk niet noemen” staat voor ons in Zuid Oost Azie met stip bovenaan om nooit meer te bezoeken zeer extreme islam aanhang en een erg ongezellig land. Jammer dat hier de grote inkomsten uit de olie komen, maar de mensen wel onderdrukt worden door de sultan.

 

7.

Nieuw Zeeland en Australië, geweldig genieten waar we veel van hebben gezien en zeker de moeite waard is om nogmaals te bezoeken. De afstanden zijn hier zo onnoemelijk groot, dat dit niet in een paar weken te behappen is, dus als we nog eens gaan willen we zeker Zuid Island  in Nieuw Zeeland bezoeken en in Australië van Perth. Sydney vonden een geweldige stad, waar we prachtige wandelingen hebben gemaakt evenals Auckland in New Zeeland, maar totaal verschillend.

 

Een gebied met schitterende zwavelbaden NZ

Maar ook om zelf te genieten NZ

Wat een geweldig uitzicht Sydney Australië

Great Barrier Reef, dolfijnen, een complete verrassing, Australie

 

8.

Ook Tahiti heeft zulke schitterende eilanden o.a. Morea, waar ik een keer heerlijk mocht golfen.Hier hebben we een heerlijke tijd doorgebracht, leuke en lieve mensen, maar zit je ergens in de bergen op het eiland, zorg er dan voor dat je in ieder geval een auto gaat huren en gaat genieten van de andere kant van het eiland, want dat is niet te lopen.

 

Een lekker dagje golfen op Morea Tahiti

Een plaatje gelijk aan Bora Bora

Dit zijn toch plaatjes om zo’n prachtige zonsondergang te hebben, met zeer zware wolken boven Tahiti

Prachtig uitzicht met op de achtergrond Tahiti

Vanuit ons bed richting zee

9.

Als laatste op onze verlanglijst van de toekomst zijn Costa Rica en Amerika. Natuurlijk hebben deze landen heel mooie gebieden, maar voor ons heeft het ook te maken met het slechte leefklimaat. Costa Rica is een land, waar momenteel alleen maar aan geld wordt gedacht, d.w.z. hele stukken natuur worden opgeofferd voor Ananas, bananen en natuurlijk de Palmolie. Als je naar een resort wilt en alleen bruin wilt bakken, dan zal het allemaal mooi zijn, maar wij hebben bij het bezoeken van landen iets anders in gedachten en komen ook daar waar de toeristen zo goed als nooit komen.

Costa Rica een heel groot verschil met de prachtige natuur en rijke omgeving

Prachtige natuur

Prachtige resorts

Midden in een mooie natuur

10.

Amerika heeft een groot aantal staten waar we nog graag naar toe zouden willen, maar het leefklimaat is daar zo slecht, dat het niets aantrekkelijks heeft. Wij zijn er geschrokken van de drugs en drankmisbruik en hoeveel mensen waaronder de veteranen, onder de brug liggen, of hele parken die bevolkt worden door deze mensen. Natuurlijk zijn er staten die we nog graag een keer willen bezoeken en hebben we het reuze naar onze zin gehad in Arizona, Californië en de staat Washington.

San Diego Californië, een leuke stad

De grens met Mexico

Palm Springs

 

Dit prachtige museum is de moeite waard Californië

 

Mooi kunstenaarsdorpje op een steenworp afstand van de Mexicaanse grens in Arizona

Sedona geweldig, vooral bij zonsondergang

De hors shoe band

The Antilope Canyon

Via de Grand Canyon naar de route 66

Via de Route 66 de Hoover Dam

Van de Hooveer Dam naar Las Vegas

Las Vegas moet je een keer bezoeken, maar 24 uur is voor niet gokkers misschien voldoende

 

San Fransisco een de stad trieste blik met al die drugs en drankproblemen

Langs de Westkust vervolgen we de reis via Oregon richting Seattle in de staat Washington en dat was geweldig qua natuurschoon.

Misschien zit er ook zo’n gat in de Amerikaanse economie

In Seattle aangekomen, kun je er niet omheen en moet je de Space Needle en de Boeing fabrieken bezoeken.

De Space Needle

De Boeing fabrieken

Jullie zien, dat we ons fantastisch hebben geamuseerd ook in Amerika, maar het land en de mensen vinden wij vergeleken met de 80er jaren veel rouwer geworden en gaat dat heel snel.

 

Alles was meer dan de moeite waard en we zouden het zo weer over doen, maar dan natuurlijk naar andere gebieden.

 

Wat een heerlijk weerzien met Nederland.

Bij terugkomst hadden we voor 3 dagen een hotel genomen in Amsterdam. Slechte service, slecht eten, dus daar waren we niet zo gelukkig mee, vooral omdat we destijds de verhalen van de directeur van Corendon hadden gelezen, alles was eigenlijk beter dan bij andere hotels, maar dat viel tegen, goed, foute keuze gemaakt en dat komt dus niet alleen voor op een wereldreis, maar ook in je eigen land.

We laten ons verblijf niet verpesten want er is in Amsterdam meer dan Corendon, dus met de shuttle naar Schiphol en vandaar met de trein naar Amsterdam en dat was weer een gevoel als vanouds, zie onze foto’s

Terug in Amsterdam, nergens ter wereld zoveel fietsen als in NL.

Prachtige grachtenpanden

Dit soort mensen hebben we op onze reis zo goed als niet gezien

Heel speciaal in de multi culti stad van Halsema

Prachtige doorkijkjes

 

Niet zo stekelig als in Arizona USA, maar bij de Bijenkorf

Natuurlijk moet je even een terras bezoeken gingen naar cafe van Zuijlen, Torensteeg 8, waar we een drankje, met een paar heerlijke Hollandse croquetten bestelden, wat voel je je toch rijk om zo te kunnen genieten. We hadden natuurlijk ook het geluk dat het weer zo geweldig was, dat we heerlijk buiten konden zitten en zo iedereen aan ons voorbij konden zien trekken.

 

Gezellig eten bij Loetje, in Ouderkerk aan de Amstel

Gerard smaakte het verrukkelijk

Met Marc een heerlijk afzakkertje nemen bij de Schuilhoeve

 

Na 3 dagen Amsterdam ging de reis richting het Oosten, Marc bracht ons terug en dat is natuurlijk wel een lekkere verwennerij om niet met de trein te hoeven reizen en gingen we heerlijk 2 weken logeren in het huis van onze lieve vriendin Barbera Roelofsen, waar we ook heerlijk konden wonen voordat we oktober 2018 vertrokken op onze wereldtour, dus de cirkel is rond en zijn weer terug waar we vorig jaar zijn begonnen en dat is ook heerlijk, even de tijd om te acclimatiseren.

Een lekkere salade bij BARDOT in Enschede

 

Wat te denken van een heuse kinderverjaardag Daan werd 4 jaar met veel cadeautjes Finn zit er heerlijk naast

Geweldig, eindelijk mijn zusje weer te zien, met haar zoon, neef Tim

Een kapsel wat weer bij me past

Een heerlijk gevoel

Een cadeautje voor Gerard

Eindelijk weer een heel lekkere After Shave, dat is iets wat je niet gebruikt, als je met een rugzak op reis gaat.

Tussendoor moet er natuurlijk even gepoetst worden, want iemand die je huis geeft om in te wonen, hoort natuurlijk ook weer in een schoon huis binnen te komen, dat hebben wij voor de gastvrijheid graag over. Lieve Barbera wat was het weer groots van je, dat wij hier toch weer een schitterend onderdak vonden.

8 Maanden had ik voor me laten werken, maar dat is vanaf nu weer afgelopen, maar goed voor de beweging

Lekker poetsen

Bij Barbera’s terugkomst hebben we meteen haar verjaardag gevierd en haar overvallen, met een versierd huis en  een heerlijke fles champagne. Fijn om elkaar weer te zien en waren blij, dat ze in goede gezondheid terug kwam uit Zuid Frankrijk.

Verjaardag vieren van onze lieve vriendin Barbera

Een mooi triootje

Na een gezellig avondje, gingen wij naar ons nieuwe onderkomen naar Bad Boekelo, waar we een heerlijk appartementje hebben en  heel gezellig is en het is natuurlijk ook weer fijn iets voor jezelf te hebben. Dat je met heel weinig kunt leven, want we leven nog steeds met de spullen uit onze rugzak en dat houden we vol, want als we straks naar het Zuiden afzakken, dan moet dit in de auto en moet ook niet teveel zijn, want dat is alleen maar veel gesleep en als je een wereldreis hebt gedaan van 8 maanden met 20 kilo, dan kun je daar eigenlijk heel goed mee leven. Natuurlijk is het heerlijk, dat we het straks ook weer fijn zullen vinden in onze eigen meubels te zitten en s’avonds in ons eigen bed kunnen gaan slapen, heerlijk ook daar kijken we naar uit, maar dat zal nog even duren.

Bad Boekelo, midden in de natuur

Heerlijke appartementjes

Blijf lezen!!!!!!!!

We stoppen hier niet, want we hebben natuurlijk nog een hele reis voor de boeg, die binnenkort gaat beginnen en willen we jullie graag van op de hoogte houden. Ook heb ik nog een mooi fenomeentje,, maar wel een Nederlands fenomeentje, misschien Twents of zelfs Boekeloos? Jullie mogen beslissen.

 

 




142. Van Anchorage Alaska naar Los Angelos Californie en dan Londen Amsterdam

Een nachtje slapen in Anchorage en werden meteen geconfronteerd, dat we de terrasdeur niet open konden zetten omdat hier wel beren voorkwamen, dus dat was jammer, maar aan de andere kant kun je zeggen, dat we een geweldig gevoel hadden dat we nog steeds in een overweldigend mooie natuur waren van Alaska, waar we zo van hebben genoten. Jammer dat hier een anti klimaatman als Trump de president van is.

Hier moest volgens de Motel eigenaresse een beer hebben gelegen

We vlogen met Alaska airlines en ik moet zeggen dat ging er niet erg rustig aan toe, we vertrokken op tijd, maar de race over het vliegveld naar de startbaan hadden we nog niet eerder zo heftig meegemaakt en dat werd bij de landing in Los Angelos nog heftiger.  Het leek een beetje op de Formule 1.

Richting vliegveld

Vlot geholpen bij het inchecken

De politie van Alaska

Het grootste dier in Alaska met een ptachtig gewei, de eland

Startbaan

Vanuit het vliegtuig de autobanen

prachtig uitzicht over Anchorage

Mooi helder weer

Met schitterende uitzichten

Nog even een uitkijkje naar de mooi met sneeuw bedekte bergen

 

 

We hadden even met een van de stewards gesproken, die ons vroeg waar we vandaan kwamen en toen we vertelden, dat Alaska onze finale trip was in een wereldreis van 8 maanden, werden we door de mensen van Alaska Airlines helemaal  in de watten werden gelegd en kregen de nodige aandacht. We hoefden bij wijze van spreken maar de hand op te steken en ze stonden al weer bij ons om ons te verwennen met allerlei lekkers.

Wat een aardige mensen, waar helemaal door in de watten werden gelegd

Aankomst op Los Angelos

Een binnenlandse vlucht, dus geen controle

In Los Angelos bleven we 2 dagen om ons helemaal voor te bereiden op de laatste etappe, via Londen naar Amsterdam. We hadden een hotel besproken met een zwembad, zodat we nog even heerlijk konden genieten van de rust en toch dicht bij het vliegveld. We schrokken wel van de lucht van Kerosine, die boven het hotel hing en dat is wat eigenlijk toch moet worden aangepakt. We hebben natuurlijk een paar dingen moeten doen tijdens deze wereldreis, waar we zelf niet trots op zijn en dat is het vliegen en de Cruise, maar de Cruise is onvermijdelijk als je in Alaska de gletsjer wilt zien, maar net in de week dat wij in Alaska waren kregen we wel mee, dat de Cruise schepen zoveel vervuiling met zich meebrengen en dat is iets wat we toch niet willen, dus er zal niet gauw een Cruise voor ons volgen, Alaska moet in stand blijven zoals het nog is of beter worden want dat is juist waarom we zo tegen al die vervuiling zijn.

De dag van onze terugreis naar Europa

Ticket Los Angelos/Londen

Vandaag vertrekken we naar Amsterdam en hebben we ook weer heel veel zin in, want daar wacht ons straks een nieuw avontuur. Dit avontuur is ons zo goed bevallen, dat we er zo 8 maanden achteraan zouden kunnen plakken, maar helaas daat is niet mogelijk. Nederland roept ons, want als we langer weg blijven dan zouden ze ons zo uit de verzekeringen kunnen gooien, want in Nederland mag je per jaar maar 8 maanden in het buitenland verblijven en dat risico om uit de verzekering te worden gegooid, terwijl wij ons hele leven daar wel voor hebben betaald en ook tijdens onze reis, dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn, dus op naar Nederland. Ook vinden we het natuurlijk leuk om Marc, Gerards zoon en mijn zus Riet en onze vrienden eindelijk weer te zien, want dat is natuurlijk wel de binding die wij met Nederland hebben.

 

Vertraging van Los Angelos met Britisch Airways naar Londen

In al onze 8 maanden reizen, hadden we niet een keer een noemenswaardige vertraging gehad, maar dat was vandaag toch iets anders, want de Airco was defect en die moest eerst gemaakt worden voordat we over de grote plas naar Europa konden vertrekken. We hadden bijna 2 uur in het vliegtuig gezeten, toe de Captain ons vertelde dat ze nog een ding wilden proberen, omdat er geen onderdelen beschikbaar waren en dat we anders in hotels zouden worden ondergebracht. 10 Minuten later werden we door de Captain op de hoogte gesteld, dat alles in orde was en we toch gingen vertrekken naar Londen.

Van Los Angelos naar Londen

Tussen door de informatie

Zo leuk om over de plaatsen te vliegen waar we ook geweest zijn tijdens onze reis

 

Voet op Europese bodem na 8 maanden

Eindelijk waren we na ca. 14 uur, inclusief vertraging in Londen aangekomen, dus moesten we snel zorgen dat we naar de gate, maar die terminal was ver weg van waar wij arriveerden. We werden hier met de meeste spoed naar toe gebracht en konden ons met een rode kaart, die we bij het uitstappen hadden gekregen naar de gate begeven, althans dat dachten we.

 

Deze kaart zou ons snel naar de  gate brengen waar we moesten zijn

Vertraging van Londen naar Amsterdam met Britisch Airways

In Londen kwamen we eigenlijk te laat aan voor onze aansluiting naar Amsterdam, maar er wordt alles aan gedaan om toch nog mee te kunnen vliegen. We kregen een speciale rode flyer, zodat je overal voorrang hebt althans daar denk je, totdat je bij de check inn controle komt waar je door de douane moet, dus wel even je mond open doen en goed je flyer laten zien, dat je voorrang hebt op alles, dus daar werd na onze vraag ook aan voldaan. We waren op tijd bij de gate, maar toen konden we weer rustig gaan zitten, want ook ons vliegtuig van Londen naar Amsterdam had minstens een uur vertraging.

Vertraging van ca. 1 uur

Aankomst op Schiphol

EINDELIJK WAS HET ZOVER EN KONDEN VADER EN ZOON ELKAAR IN LEVENDE LIJVE WEERZIEN.

Het was een heerlijk weerzien tussen Gerard en zijn zoon en dan komen toch wel even wat emoties bovendrijven. Ik vind dat mannen vaak doen alsof zij geen emoties hebben, maar als je je partner een beetje kent, dan zie je de emoties natuurlijk wel en dat is een heerlijk gevoel.

Een blije Pa en Zoon

Dit hart zal nog lang bewaard blijven en geven wij weer door aan iemand anders

 

Lieve mensen, dit was een van de mooiste jaren uit ons leven, een herinnering voor zo lang we leven en hebben daar een mooi dagboek aan over gehouden, waar we jullie graag in mee hebben laten delen. Dit is niet het einde van het verhaal, want we gaan nog een samenvatting maken over de landen, de kilometers die we hebben gereden en gevlogen, de busverbindingen en alle leuke en gekke en minder leuke dingen die we hebben meegemaakt en wat vanaf nu onze toekomst is. De teurgkeer in Nederland en hoe snel je alles weer heel gewoon verder gaat als je er zelf niet iets moois van maakt.

Wij zitten niet te wachten op de postbode, die kwam n.l. al lang niet meer bij ons, want alles gaat bijna via de electronische weg. Wij willen nog graag een aantal jaren een heerlijk woongenot hebben en vertrekken daarom over niet al te lange tijd richting het zuiden. Er is niets besproken, maar als je 8 maanden met een rugzak  met 20 kilo de wereld kunt rondreizen, dan is het in Europa nog veel gemakkelijker.

Laat je verrassen, maar lees als vervolg op ons laatste verhaal onze samenvatting, jullie kunnen dan altijd nog beslissen of dit ook iets voor jullie is. Wij hebben onderstaande ter harte genomen.

 

YOU ARE ALWAYS ONE DECISION AWAY FROM A TOTALLY DIFERENT LIFE 

 




141. We verlaten ons schip en vertrekken naar Anchorage Alaska

Wat hebben we genoten op deze cruise en voor Gerard is het een van de meest interessante landen die hij op onze wereldreis heeft meegemaakt. Wat een fantastische natuur waar we 8 dagen van hebben mogen genieten. Alles is tot in de perfectie is geregeld, op de boot, maar ook bij het vertrek van de boot naar de bus, onze rugzakken zaten al in de bus toen wij daar aankwamen en dat ging in zo n snelheid, onvoorstelbaar.

Een laatste blik op ons Cruise schip

De bussen stonden al gereed

Een rondje door Whittier waar 250 mensen wonen

Een laatste blik op de gletsjers

Vanuit Witthier werden we met een bus naar Anchorage gebracht, maar eerst nog een kleine excursie door Whittier, een plaatsje dat ooit door de regering was aangewezen als militaire basis, maar wat helemaal mislukt is. er wonen nu nog ca. 250 inwoners, wat mij afschuwelijk lijkt, afgesneden van de buitenwereld en 365 dagen met elkaar van kerk naar werk van school naar huis allemaal op een paar vierkante kilometers. Er wordt veel gevist en veel mensen vanuit Anchorage en de rest van Amerika, die hier gaan vissen. Het is verschrikkelijk duur en kost duizenden dollars,  om hier te mogen vissen in Whittier en omgeving kost een ligplaats voor een jaar ca. $ 1 miljoen dollar, maar om hier een week te mogen vissen is ook niet goedkoop. Voor ons zou het niets zijn, omdat wij toch wel een beetje van wat meer warmte houden dan van deze kille omgeving, maar hier is het vissen natuurlijk ook een stuk inkomen, maar zo ook de jacht.

Zo komen de mensen in de weekenden naar Whittier

 

Vanuit Whittier gaat er maar een weg naar Anchorage, die bij de uitgang van Whittier door een tunnel, waar maar een wegdeel bruikbaar is, maar niet alleen voor auto’s en bussen, maar ook de trein moet hier doorheen.

Vandaar dat er ook een wachttijd is waar je net als voor een ferry, in rijen staan opgesteld en moeten wachten tot het licht op groen is en dat kan af en toe best wel 30 minuten duren voordat je aan de beurt bent.

De bussen moeten wachten tot de tunnel leeg is

De ingang van de tunnel

De enige weg die ook als spoorlijn dient

Wel een heel smalle tunnel

De uitgang van de tunnel

De wijde wereld in

Parkeerplaatsen zijn er volop

 

Ingang tunnel

Uitgang tunnel

Binnenrijden in Anchorage

Veel, heel veel watervliegtuigjes, maar ook gewone vliegtuigjes

Totempalen die je ook ziet in Anchorage

Veel ruimte tussen de gebouwen, geen intieme mooie stad

Een echte namaakbeer

Prachtig standbeeld

Van de wilde dieren worden allerlei mutsen etc. gemaakt

Ook veel poppen etc. gemaakt van wilde dieren

Standbeeld van een Eskimo jager

Een echte husky

De beer is overal

Officiële gebouwen van de Gemeente Anchorage

 

Hieronder een prachtig beschrijving van Alaska en hoe Alaska is ontstaan. Deze beschrijvingen kun je in de stad Anchorage vinden in de winkelstraat en kun je ook wel de bijbel van Alaska noemen.

 

Beschrijving vanaf 1756

In 1867 Alaska gekocht door de USA van Rusland voor $ 7.2 miljoen.

 

Het is leuk de stad Anchorage te bezoeken, omdat Alaska erg dun bevolkt is, maar er toch nog een stad is met 280.000 inwoners en waar zich ook een het uitgaansleven afspeelt. We hebben hier een heel leuk restaurant gevonden met een bierbrouwerij.

 

Een heerlijke wisky

Een heel gezellige bar

Een prachtige bar en drank genoeg

Het eten en de drank was heerlijk en weer een schitterende afsluiting van een prachtig land.

Weten jullie dat er op dit moment al bijna 8 maanden opzitten vanaf het moment dat wij in 2018 zijn vertrokken en nu met weemoed terug kunnen gaan kijken, maar we kunnen ook vooruit kijken met een schitterende herinnering, want dat is echt een prachtige rugzak vol.

Morgen vertrekken we van Anchorage naar Los Angelos en het gekke is, dat we niet een keer hebben gedacht aan het einde van de reis, maar dat komt nu natuurlijk  heel dicht bij. We gaan jullie morgen bijpraten over onze reis van Anchorage naar Los Angelos en van Los Angelos via Londen naar Amsterdam.

 




140. Alaska, DEEL II Van Skagway naar Whittier, Anchorage Alaska

De staat Alaska is een heel speciaal land, het heeft 740.000 inwoners. Veel Amerikanen van buiten Alaska gaan jaren werken in Alaska, het heeft n.l. nogal wat voordelen belastingtechnisch gezien. Veel mensen proberen een jaar of 10/20  te werken, d.w.z. ieder jaar per persoon, $ 2000 belastingvrij ook wordt er weinig belasting over de goederen betaald, dus al met al wel heel wat voordeliger dan in andere staten van Amerika om te wonen. Maar, wil je dat ook?? De enige plek moet dan wel Anchorage zijn, want de rest is niet echt geweldig om te wonen.

Circa 12000 jaar geleden werd Alaska voor het eerst gekoloniseerd door Eskimovolkeren en diverse Indianenstammen, die Alaska via de Beringlandbrug, de toen drooggevallen Beringstraat Alaska binnenkwamen, maar  de meesten trokken uiteindelijk verder naar Noord en Zuid Amerika. De naam Alaska werd al in de Russische periode gebruikt, wat vaste land betekende.

Alaska werd op 30 maart 1867 door de Verenigde Staten van Rusland gekocht, op initiatief van de minister van Buitenlandse Zaken, William Seward. Hij ging in onderhandeling met Saar Alexander II. De verenigde Staten betaalden slechts 7.2 miljoen dollar voor het hele gebied, omdat Rusland dacht dat het land weinig waard was. De meeste Amerikanen waren niet erg enthousiast en werd wel Seward’s Folly genoemd. Ik denk dat Rusland deze deal graag zou willen herroepen, maar de deal was onherroepelijk en een mooiere strategische plek had Rusland zich niet kunnen wensen. Alaska is zo groot als Spanje, Frankrijk, Duitsland en de Benelux samen.

 

Klondike is een regio in Yukon, in Noord West Canada en ligt aan de grens bij Alaska een klein riviertje bij Dawson City, dat uitmondt in de rivier de Yukon. in deze omgeving werd er rond 1896 goud gevonden en dat bracht rijkdom voor Alaska en Amerika.

I know but you maybe don’t know,  Niet Anchorage is de hoofdstad maar het kleine Juneau

 

Aankomst in Skagway, onze laatste plaats waar we van het cruiseschip af kunnen. Vanaf hier blijven we aan boord, totdat we in Whittier naar Anchorage van boord gaan

Skagway

 

Een prachtig standbeeld van de gouddelvers

Pistolen verboden, wat zegt u?????

Souveniers

Huis voor bijeenkomsten

Harley Davidson

Prachtige muurschilderingen

 

Het reisbureau in Skagway, had een foutje gemaakt en ons s’morgens vergeten mee te nemen en kregen daarom een tasje met allerlei kleine leuke cadeautjes en alles werd helemaal goed gemaakt met de tour die middag..

Een excuus tasje

Nadat we heerlijk in het stadje Skagway hadden rondgelopen, koffie hadden gedronken in een heel leuk oud hotelletje, konden we eindelijk aan boord gaan van de bus. Een chauffeur van Skagway Tours, die het helemaal in dollars waard was, heel gezellig, leuke verhalen en nam de moeite om ons overal te laten genieten. Soms draaide hij met zijn grote bus omdat er iemand in de bus riep dat er beren liepen, het kon natuurlijk, want veel verkeer zag je op deze weg niet. Ook vonden wij het heerlijk dat we niet

Het spoor van Alaska naar Canada

Overal watervallen

De eeuwige sneeuw, hoelang nog?

Een prachtige natuur

Je ziet ze overal

Single zwarte beer

Moeder beer met 3 kids

Deze mevrouw wilde even op visite bij de zwarte beer

Een unicum, een Golden Eagle and
Sea Eagle  gefotografeerd in hun vlucht

Een prachtige weg van Skagway naar Yukow in Canada

Heel speciaal zo’n grote bever

De terugweg van Canada naar Alaska

Prachtige natuur

Grensovergang van Canada naar Amerika

Wat natuurschoon betreft geweldig, maar geen staat waar ik zou kunnen wonen. het is geweldig om te zien en gezien te hebben, maar ben er zeker van, dat de plaatsjes die we tot nu toe hebben bezocht mij niet kunnen bekoren om te wonen.

Nadat we terug zijn op de boot, gaan we heerlijk douchen en  daarna lekker eten. We zijn niet teleurgesteld wat het weer betreft, bijna geen regen tijdens het bezoeken van de diverse plaatsen.

Heerlijk naar onze hut na een enerverende middag in Skagway

Daarna genieten van heerlijke Japanse sushi’s

 

De volgende morgen.

Camera en verrekijker steeds in de buurt

De volgendag gaan we op weg naar de Glacier Bay National Par, en College Fjord, met onderweg de prachtige natuur en waar je van redelijk dichtbij de gletsjers goed kunt bekijken. Helaas heb ik het gevoel, dat de gletsjers hier heel hard teruglopen, want als je ziet dat sommige gletsjers ineens ophouden midden op een berg, die vroeger doorliepen tot in zee, zet mij dat echt wel aan het denken.

Prachtig met die grote zeemeeuwen

 

Grote stukken ijs die we overal tegenkwamen

Tegen de kou goed gekleed

 

Zeehonden

 

Prachtige Gletsjer

Tijdens ons bezoek, zagen we telkens weer stukken ijs en sneeuw van de gletsjers in zee verdwijnen

Schitterende Gletsjer uitloper

Prachtig, de met sneeuw bedekte bergen

De bovenstaande plaatjes, staan in ons geheugen gegrift en het zou verschrikkelijk zijn, dat onze jeugd, nooit meer zoiets moois zou kunnen zien. voor ons was het puur genieten en de cruise voor ons een noodzakelijk kwaad was, omdat je hier niet met bus trein of auto kunt komen.

 

Nog even genieten van het laatste zonnetje op het schip

Genieten van de prachtige uitzichten

Afscheid nemen van de leuke arts uit de omgeving van Los Angelos, die we op de eerste dag reeds hebben ontmoet

Nog even uitkijken over de boot

Nog een heerlijk kopje koffie voor het vertrek met uitzicht op de haven van Whittier

Het is zover, na 8 dagen op dit cruiseschip te hebben doorgebracht, is het dan eindelijk zover en moeten we het schip verlaten. Wij staan versteld hoe alles bij het inchecken en nu ook weer bij het uitchecken keurig en goed geregeld is.

In de hal waar we naar de bus begeleid worden

Onze grote rugzakken zijn tijdens het ontbijt al opgehaald, dus we hoeven alleen maar aan de kleine te denken

 

We vertrekken van Whittier met de bus naar Anchorage, een stad met 280.000 inwoners. Anchorage  is een redelijke stad met aardig wat winkels, maar ik kan niet bepaald zeggen dat het een geweldig gezellige stad is. Ontzettende brede straten en alles ver uit elkaar, niets knus en gezellig, maar hier ga ik jullie in de laatste episode alles over vertellen.

Dan zullen we onze bevindingen van Whittier naar Anchorage, van Anchorage naar Los Angelos van Los Angelos naar Londen en van Londen naar Amsterdam gaan beschrijven.




139. De ultieme cruise naar Alaska DEEL 1

Vandaag vertrokken we van Vancouver Island, vanuit Victoria, naar Vancouver Stad, Oh wat staat ons nu weer te wachten. We vertrekken van Swartz Bay naar Tsawwassen. We gaan nog eerst een nachtje in White Rock slapen, daar wonen Linda en Chris, die we in Sedona in Arizona  USA hebben leren kennen.

Mieke en Paul, de nicht en neef van Gerard hadden ons aangeraden van Victoria naar het vaste land de boot te nemen, omdat deze route veel mooier is dan hoe we aangekomen waren op Vancouver Island. De prijs is hetzelfde, maar inderdaad veel mooier.

We verlaten Victoria BC

Met de Ferry van Victoria naar Vancouver

Op de achtergrond Victoria

We waren niet de enige Ferry

In alle vrijheid

We hebben in White Rock met Linda en Chris een heerlijke wandeling langs de kust gemaakt en  een leuke middag en avond gehad en heerlijk met zijn vieren genoten, we gingen s’avonds gezellig eten bij een Vietnamees restaurantje en het was weer heerlijk.

Eten in Amerika, Canada en op de Cruise, zal wel de nodige kilo’s teweeg brengen, maar dan moeten we maar even heel erg streng lijnen als we terug zijn in Europa, dat wordt vast geen probleem, want 10/15 kilo zit er zo bij op, maar dat schrijf ik toe aan de leeftijd en het foute eten.

Op weg naar Vancouver centrum

Nu naar ons Cruiseschip

Een prachtige motorclub

De entree naar het auto verhuurbedrijf Alamo

Alle koffers werden meteen naar de ontvangst gebracht en hadden we geen omkijken meer naar

Onze kilometers die we in Canada hebben gereden

Voor degene die een auto wil huren in Noord en Midden Amerika, vinden wij Alamo geweldig. Misschien wat duurder, maar een geweldige service.

NU INCHECKEN OP PRINCESS CRUISE

Wij hadden tot het laatste moment gewacht om een cruise te boeken. A. Een cruise is niet goedkoop en B. We wilde een enkele reis naar Anchorage. C. We wisten niet precies hoeveel dagen we nog hadden als we weer terug zouden komen in Vancouver.  Als je een 7 dagen reis met Princess Cruise maakt, ga je helemaal tot een klein plaatsje Whittier, naar Anchorage word je dan later met de bus naar toe wordt gebracht. Princess Cruise is het enige schip dat zover mag komen, dus wij wilden zover met het schip Alaska invaren, want dan zie je tenminste de gletsjers en dat is iets waar wij wel voor gingen. Ook ga je niet zo gauw weer naar Alaska, dus wilden we graag naar Anchorage en wilden graag wat meer weten hoe het leven in Alaska is. Alhoewel Anchorage niet de hoofdstad is, speelt zich hier wel bijna alles op regeringsniveau af. De hoofdstad is maar een vrij klein plaatsje en daar komen we op de tweede stop.

Wij zijn mooi op tijd, rond 13.00 uur op het schip. De bagage kwam ook al heel snel en alles was in onze hut met balkon tot in de puntjes verzorgd.

 

Vancouver Haven

Alles was goed aangegeven

Inchecken

De Holland America lijn voor ons

Op ons balkon van onze hut

Op het balkon van onze hut

Gerard nam het er heerlijk van, even een middagdutje

Het schip bekijken

Het zag er allemaal heel erg goed verzorgd uit

Op het schip is van alles, wie wil schaken is hier ook gelegenheid

Prachtig zwembad

Bijna elke avond een optreden

Een groot theater voor uitleg

Er was een groot theater, waar elke avond een optreden was en waar de eerste middag uitleg over de reddingsvesten etc. gegeven.

De Holland America Lijn trok gezamenlijk met ons op,  in Skagway keerden zij weer terug naar Vancouver

Uitzicht Op Vancouver

Uitzicht vanaf een van de bovenste etages naar Vancouver stad

Een landende helicopter

Helicopterplateau

Heerlijke terrassen

Een prachtig zwembad van twee kanten gezien

Kinderzwembad en kleine speeltuin

Mooi uitzicht over een dek

Hot tube

We gaan los van de kade

We laten Vancouver achter ons

Watervliegtuigjes, vliegen hier af en aan

De kade vanaf het schip gezien

Het weer was fantastisch, dus heerlijk in het zonnetje was mogelijk

Ik laat jullie nog even een paar foto’s zien van de afvaart met Vancouver op de achtergrond, daarna een kleine sessie van de volgende avond met de schitterende zonsondergang

Vancouver vanuit zee gezien

Hier staan heel veel mensen die fietsend hier naar toe zijn gekomen

f

Vogelvrij

Heerlijk eten met een arts uit Californië uit de buurt van Los Angelos

Heerlijk genieten van de zonsondergang

s’Middags gezellig naar een wijnproeverij

Een heerlijk etentje

We zouden twee dagen op zee zijn, dat wil zeggen twee nachten en zouden dan om 06.30 A.M aanleggen in Ketchikan in Alaska en om 03.15 P.M. weer vertrekken en ik moet zeggen dat het ook wel genoeg was. we hadden niet in elke plaats een excursie geboekt, maar hadden een excursie geboekt daar waar wij het interessant vonden. We hebben een schitterende wandeling door Ketchikan gemaakt, maar de eerlijkheid gebied mij te zeggen, dat het plaatsen zijn met ontzettend veel souvenirs, maar ik denk dat dat bijna overal is waar deze cruise schepen aanleggen.

Denk niet dat je het enige cruise schip bent wat hier aangemeerd ligt. De grootste tegenvaller is dat er in een haven soms 3 tot 5 verschillende cruiseschepen aangemeerd liggen, dat is eigenlijk niet wat wij graag zien, maar het is zo.

We zijn niet het enige cruiseschip dat aangemeerd is

Ons schip

De eerste souvenirshop

Een standbeeld van Goud mijnwerkers

Rokers vinden altijd wel ergens een plek om hun sigaret te deponeren

Grappige etalage’s

Op de hoek van de kerk zat een een Golden Eagle

Iets koeler was het hier wel, dus dan maar een jasje aan

Wij hoefden gelukkig nooit met de sloepjes naar de kade

Wat zij ik ook al weer, overal watervliegtuigjes

Onze afvaart naar Juneau in de middag

s’Middags een opvoering voor de jongsten

Een paar foto’s bij invallende avond

Wel een afzakkertje halen voor het slapen

Onze tweede stop is in Juneau, de hoofdstad van Alaska. Hier komen de notabelen 1 of 2 keer per week vanuit Anchorage aanvliegen, omdat de zaken die in een staat moeten worden geregeld hier worden getekend en de vergaderingen zijn ook hier, alhoewel de meeste werkzaamheden in Anchorage worden gedaan en voorbereid, maar Juneau is en blijft de hoofdstad. Het was ook leuk om s’morgens iets voor achten het aanmeren mee te maken, maak je ook niet elke dag mee. We kregen hier tot 09.15 P.M. genoeg tijd om alles te bekijken.

Toch een beetje een Nederlandse naam?

Een fantastisch trappenfenomeentje

Hoe doe je dat als je dronken bent?

Maar ook het dikkerdjes fenomeen is nog steeds aanwezig

 

Je kunt je voorstellen, dat het voor ons ook lijnen wordt als we terug zijn in Europa, maar daar willen we nu nog even niet aan denken. Tot nu toe zijn we alleen maar erg verrast hoe het is zo’n cruise. We hadden geen idee, ook al hadden we vreselijk veel mensen gesproken die op een cruise waren geweest, maar dan meestal rond de Middellandse Zee.

Morgen gaat de reis naar Skagway en arriveren daar rond 05.30 A.M. en vertrekken hiervandaan weer om 08.30 P.M. De reis op een schip is best wel lang en ik wil jullie niet teleurstellen en jullie dus zoveel mogelijk door de foto’s mee te laten genieten en deel daarom de Alaska episode in 2 delen.

Na Skagway, blijven we bijna 3 dagen aan boord, omdat je dan de gletsjers van dichtbij kunt zien, waar je niet anders kunt komen dan met een cruiseschip, of een watervliegtuigje.

We gaan nu nog naar Skagway naar Glacier Bay National Park, daarna naar College Fjord en als eindbestemming gaan we dan naar Whittier en onze laatste overnachting in Alaska is dan in Anchorage.

 

See you and enjoy the gletsjers.