105. Fenomenen bij de Cookies!

NEDERLAND IN TRIESTHEID GEDOMPELD

Gisteren in mijn laatste stukje van mijn artikel nr. 104, schreven we nog over de triestheid in New Zeeland en nu komt er weer zo’n gek om in Nederland mensen overhoop te schieten. Afschuwelijk en leven dan ook erg mee met iedereen die hierbij betrokken is, d.w.z. familieleden, vrienden, kennissenkring en buren, van de overledenen en de gewonden. Dit zijn excessen waar geen enkele Nederlander op zit  te wachten. Fantastisch dat er zoveel positieve mensen zijn geweest, die de politie blijkt te hebben geholpen. Dit zijn de mensen die een pluim verdienen, maar niet dat tuig, wat naar Nederland en New Zeeland komt en de boel overhoop gaat schieten, niemand zit op jullie te wachten, wat de reden ook zou mogen zijn om dit überhaupt te doen. Nederland wil geen schietpartijen, maar houdt van een heerlijk en goed rustig leven.

 

Fenomenen op de Cookies!

Het geloof is iets heel bijzonders op Cook Island, wij hebben hieronder een aantal kerken gefotografeerd, maar er zijn er waarschijnlijk wel een keer zoveel, want je komt ogen te kort om ze allemaal te kunnen zien.

 

Jehova’s

Heilige Maria Kerk

Waarschijnlijk een afgescheiden kerk nog geen naam bekend

Kerk met kerkhof

Celebration kerk

Strandkerk     

Holy Spirit Revival Church

Nieuw leven kerk

 

Welgeteld zijn dit nog maar 16 kerken, die ik heb vastgelegd, maar het kunnen ook net zo goed 30 verschillende kerken zijn.

De Cookies zijn heel gelovig, ondanks het kleine aantal inwoners, circa 17.000 zijn er kerken in overvloed. Vooral  katholieke en protestantse  geloven zijn hier goed vertegenwoordigd. Zondagsmorgens rond 10.00 uur, liggen alle werkzaamheden op het eiland min of meer stil. Ik kan me goed voorstellen, dat alle missionarissen en zendelingen graag naar dit eiland trokken, want het is een plaatje en zeer goed toeven. Deze zendelingen, kwamen hier zo rond 1870, massaal naar Cook Island.

 

Gaat er iemand dood, dan worden ze meestal begraven in eigen tuin.

Kerkhoven is heel apart, de meeste mensen worden in hun eigen tuin begraven. De familie, heeft dan constant contact met de overledenen, hetzij vanaf het terras, vanuit de keuken, woon- of slaapkamer. Sommigen overledenen hebben een overkapping, sommigen zijn begraven op een kerkhof bij de kerk,  maar je kunt ook een kerkhofje midden op een parkeerplaats tussen de auto’s aantreffen.

De meeste graven zijn over de top versierd met schitterende “bloeiende plastic bloemen”

 

Een graf met een eigen “terrasje”

Allemaal je eigen huisje

Direct voor je deur

Alle graven zijn altijd volop in de “bloeiende” plastic bloemen

De graven midden op een parkeerplaats

Morgen vertrekken weer naar een nieuwe bestemming, we hebben ons niet aangemeld bij een kerk en ook geen grafrechten gekocht, want wij vinden dat ons leven zo nog wel even door mag gaan.

Zien we elkaar morgen op Tahiti?




104. Cook Island, wat een juweeltje! Een vakantie meer dan waard

NEW ZEELAND, WAT EEN VERDRIET, WIJ HUILEN MET JULLIE MEE.

Vandaag is er voor heel veel mensen veel verdriet, door die afschuwelijk aanslag in zo’n vredelievend land als New Zeeland. Wij hebben er zo’n mooie tijd gehad en kunnen nog steeds niet vatten, dat dit iedere keer weer moet gebeuren. Overal in de wereld slaat de gekte toe, door geloof, fanatisme en extremisme. Wij zijn zulke gelukkige mensen, dat we daar niet in verzeild zijn geraakt en hopen dit ook nooit mee te hoeven maken. Afschuwelijk! Onze gedachten zijn vandaag in New Zeeland met hun grote verdriet.

Het is wrang, maar toch gaat onze reis verder en kunnen en hoeven natuurlijk ook niet te stoppen met reizen, want gekken zullen er altijd blijven en die zullen nooit ophouden met aanslagen en moorden op onschuldige mensen.

Ik was mijn verhaal voor Cook Island al aan het voorbereiden, toen dit gebeurde, dus laat ik mijn tekst zoals ik hem anders ook had geschreven.

Cook Island

Was het een drama, of was het een geweldige ervaring, wat ons hier overkwam? We gingen in een nacht van 12 uur voorsprong op de Nederlandse tijd, naar 12 uur achterstand op de Nederlandse tijd en hadden ineens een dag vakantie meer.

Links van de stippellijn, 12 uur voor en rechts 12 uur achter op de Nederlandse tijd

Bij aankomst in deze landen staat er altijd wel iemand te zingen en je in de taal van het land welkom te heten.

De kat hield de wacht toen wij aankwamen

We reisden n.l. tot nu toe steeds verder van Nederland af,  dus liepen steeds voor op de Nederlandse tijd, nu gingen we over de datum grens, d.w.z dat we nu draaiden en weer  richting Nederland reisden en waren ineens 12 uur achter op Nederland en dat is een heel apart gevoel. Het is net of je inderdaad even de weg kwijt bent.

Nog even wachten

Midden in de nacht, wachten op een plekje om te slapen, dat doen meer backpackers.

Voor een nachtje in dit bed en was na zo’n lange dag van reizen, echt heel lekker.

Hier ging het even mis met de boeking van ons hotel, wel geboekt en was ook wel gereserveerd, maar we hadden geen rekening gehouden met de datumgrens. We reisden immers hier weer terug, richting Europa,  d.w.z. dat ineens een dag meer vakantie hadden en dus ook een dag teweinig geboekt hadden bij het hotel.

 

Het zag er allemaal heel mooi uit bij volle maan

Gelukkig nam de chauffeur van een ander hotel ons mee naar ons hotel en kwamen voor een dichte deur, maar degene die ons had meegenomen, had er voor gezorgd dat er iemand kwam en ons een kamer gaf, zodat we toch nog een paar uur konden slapen, want we kwamen nu aan midden in de nacht om 02.00 AM. En hadden er al een heel lange en enerverende dag opzitten, dan is een bed, toppunt van genot.

Dus de service kregen we direct al op de dag van onze aankomst, want we hadden natuurlijk geen recht op een kamer, maar nogmaals Palm Grove, bedankt het was fantastisch, evenals de hele week die wij hier doorbrachten.

Dit zou voor ons 9 dagen de entree worden

Onze receptionist van PalmGrove

Ons bed voor de komende dagen

De Cook Islands zijn een archipel van 15 eilanden, in het zuidelijk deel van de grote oceaan, in vrije associatie met New Zeeland. De vijftien eilanden in de grote oceaan, hebben een totaal landoppervlak van 236 km2. Deze eilanden, zijn verspreid over 2,2 miljoen vierkante kilometer oceaan, alle eilanden zijn atollen door een combinatie van vulkanische activiteiten en koraalgroei, dus fantastisch om te snorkelen. De meeste inwoners, bevinden zich op het eiland Rarotonga, ca. 17.000, een eiland, waar we heerlijk, iets meer dan een week vertoeven. De naam Cook Islands zijn genoemd naar de Engelse ontdekkingsreiziger James Cook, die deze eilanden rond 1775 heeft bezocht.  De hoofdstad van het eiland, heet Avarua. De eilanden hebben een tropisch maritiem klimaat.

Het eten is er fantastisch en hebben ons dan ook af en toe te goed gedaan aan een heerlijke barbeque. Voor visliefhebbers een walhalla.

Heerlijk

De barbeque voor vis en vlees

 


Een echt Rarotonga biertje is best te drinken

Het eiland leent zich specifiek voor de wandelende, fietsende, golfende en snorkelende toerist, hier wordt door de automobilist goed rekening gehouden met de medeweggebruikers en wachten keurig achter je om het tegemoetkomende verkeer voorbij te laten en brengen je nooit in gevaar. Op het hele eiland mag niet harder dan 50km. per uur gereden worden en er zijn geen stoplichten. De mensen van het eiland, zijn de rust zelf en zoals iemand zo mooi zei, het meest relaxte land, wat we tot nu toe hebben meegemaakt. We hopen dat de brom- en scooterpiloten uit het buitenland zich ook houden aan de regels van het eiland, want het zou jammer zijn dat zij zich hier met vaak veel brutaliteit en arrogantie anders zouden gedragen. Gelukkig moet iedereen een bewijs halen op het politiebureau, als ze willen brommen, voor ca. $ 40,00 of je moet een internationaal rijbewijs hebben.

Politiebureau

Dat zijn er aardig wat per dag.

De bus rijdt hier ieder half uur, alleen op zondag zijn de reistijden wat aangepast. Ze rijden Clockwise om het half uur rechtsom of linksom over het eiland. Na een paar dagen kent de chauffeur je en komt er een greins op zijn gezicht als je toevallig langs de weg staat en iets wilt fotograferen, dus zetten we hem ook maar even op de foto.

 

De bushaltes, waren niet overal waterdicht.

Een heel aardige buschauffeur

 

Met een hebiscusbloemetje in mijn helm

Even foto’s maken en Gerard past op de fiets

Snorkelen en strandwandelingen maken is geweldig en kun je elke dag van genieten. Je stapt zo vanaf het strand het snorkelgebied in en hoeft niet eerst een boot te huren om je naar een gebied met koraal en mooie gekleurde vis te laten brengen.

Wandelingen maakten we elke dag, lekker voor je voeten en geest.

Prachtig uitzicht

Aan het heerlijke strand

Hele grote cocosnoten

Prachtige lagunen

Wat dacht je van heerlijk een dagje golfen?

Heerlijk een dagje golfen.

Rarotonga op Cook Island, is een van de verste bestemmingen waar je vanuit Nederland naar toe kunt reizen, maar veel meer dan de moeite waard, je zou het hier zo een paar maanden vol kunnen houden.

Maar op het eiland, zijn natuurlijk ook nog wel de nodige problemen, de mensen leven/eten er niet gezond, ook al is er zoveel aan fruit en groenten, dus is er veel diabetes melytus en viert hier hoogtij en dat is verschrikkelijk jammer.

 

Deze bananen werden in Azie Lady’s finger genoemd.

De inwoners zijn doorsnee genomen veel te dik en dat brengt nogal wat ongezonde kwalen met zich mee.

 

Diabetes Melites, een heel groot probleem

6x XL

Mensen zijn wel erg dik

De Coopertest? Wat is dat?

Security

De zangeres die de barbeque opvrolijkte, te dik, maar wel heel gezellig

Veel chips, cola, en andere suikerhoudende drankjes en zoete dikmakende voeding, de grote maten kleding, vinden hier gretig hun aftrek.

Er is een klein “ziekenhuisje” voor kleine kwaaltjes, voor de echte ernstige zaken moeten de mensen toch naar het dichtstbijzijnde grote ziekenhuis in Auckland New Zeeland en dat is zeker 5 uur vliegen.

Naast Rarotonga, hadden we graag Aitutaki bezocht, maar helaas was er op het moment dat wij er waren geen mogelijkheid om een ticket te bemachtigen, maar dat is wie weet nog een keer mogelijk in de toekomst, want het is een perfect eiland om niets te doen en te genieten van de prachtige turquoise lagoon en palmbomen, vanuit je hangmat.

Het geloof heeft hier een heel grote invloed, ook al merk je het niet aan de mensen, iedereen is vrij om te doen en te laten wat ze willen, maar er zijn op dit eiland, zeker meer dan 20 verschillende kerken/geloven.

Kerken in overvloed

De geschiedenis verteld, dat de vele geloven zijn ontstaan, omdat er vroeger ieder jaar een man werd geofferd en dat dit op een bepaald moment verboden werd.

Toen sprongen veel geloven ineens in een groot gat. Gek is het in de wereld, dat het geloof zo’n gretige aftrek heeft gevonden, waar mensen niet erg onderlegd waren, vooral toen er nog geen scholen waren etc. Maar veelal zijn de leiders van de kerken redelijk geletterd en de bevolking vaak ongeletterd en die kun je van alles wijs maken, want die zijn bang en gaan zich daardoor vaak vastklampen aan het geloof en dat zie je heel duidelijk ook op dit soort afgelegen eilanden, maar de mensen hebben geen onderlinge strijd over het geloof en leven heel vredig naast elkaar, een genot om naar te kijken hoe deze mensen alles samen doen.

Over het algemeen, worden de mensen in hun eigen tuin begraven en zie je dan ook een begraafplaatsje, dat zo in de tuin gesitueerd is,dat je elke dag vanuit je keuken of woonkamer op het graf van je familie kijkt.

Een graf met een eigen terrasje

Wij hadden ons een fiets gehuurd en gingen buiten de mooie lange wandelingen langs het strand, heerlijk fietsen, dan kom je ook wel eens borden tegen en weet je dat er wel mensen zijn die ook wel eens te hard rijden, dus gewoon op tijd vertrekken en je houden aan de snelheid.

Is ook misschien een bord voor andere landen

Twee toffe fietsen, die ons een paar dagen het hele eiland lieten zien, heerlijk in de buitenlucht en tegelijk lekker genieten van een schitterende natuur en de gastvrijheid van de mensen die hier wonen.

Het eiland fiets je gemakkelijk in twee uur rond, maar je kunt er ook een hele dag over doen, want je kunt natuurlijk ook hier en daar het “binnenland” in en wat geweldig is, er wordt overal rekening met je gehouden, dat je gast bent en vooral dat je alle ruimte krijgt in het verkeer.

De eilanders doen heel veel aan het schoonhouden van het eiland, hele groepen van mensen verzamelen zich op allerlei plekken langs de wegen en het strand, om verloren of weggegooide vuilnis, vooral plastic op te ruimen en overal staan er bordjes, hou ons eiland schoon.

 

Het schoonhouden van het eiland

Ons mooie Cook Island heeft nog een schitterende herinnering, hier werd ik verrast door Gerard, dat we 15 jaar samen zijn en kreeg ik van hem een schitterende witgouden ring met zwarte parel en afgezet met diamantjes, en een paar bijpassende oorbellen van wit goud met diamantjes en  dezelfde zwarte parel, dan in de ring, waarvan ik zelf nooit zou hebben kunnen dromen, het was niet alleen heel erg lief, maar ook erg romantisch.

Martha, de leukste adviseur van Bergman and Sons, van oorsprong een Nederlander, die hier 40 jaar geleden is begonnen en nu door zijn zoon wordt voortgezet

 

Dit is toch een schitterende ring?

Met bijpassende oorbellen

 

15 Jaar samen vieren, Gerard is toch romantischer dan ik dacht

We hebben met weemoed afscheid genomen van dit mooie eiland, dat gelukkig nog door de juiste toerist wordt bezocht, die er rekening mee houdt, dat alles in stand blijft zoals het is. Geen grote hotelketens en wij hopen dat ze er ook nooit zullen komen, dat zou het eiland meteen veranderen en een totaal ander beeld geven dan het werkelijk is.

 

Nog wel even het restantje tellen voor we weggaan, genoeg voor een drankje en anders wel voor de fooi, huermbetaalmje met dezelfde valuta als, in New Zeeland.

We gaan richting AirPort, met een beetje tegenzin, maar er staat ons zeker weer iets moois te wachten, op naar Tahiti.

Met ca. 3 uur vertraging, vertrokken we naar Tahiti

Een wijntje of biertje mocht alleen in de ” business class” gedronken worden, net een omgetoverde kledingkast, veel groter was het niet.

Bedankt geweldige lieve mensen van Rarotonga op Cook Island, jullie hebben ons tot nu toe, de 9 mooiste dagen van de laatste vier maanden gegeven, we hadden even het gevoel iemand van jullie eiland te zijn.

De journaliste in spe is weer aan het werk

We hopen op Tahiti weer volop in de lucht te zijn en jullie op de hoogte te houden van al onze belevenissen.

“Everyone is Happy” if you are not happy, you are on the wrong place.