Brunei,  Start: Nederland

63. Hoe spannend is een belastingparadijs

image_pdfimage_print

Een land bezoeken, waar je niet zo gauw komt, maar ook niet zo gauw terugkomt. Als je alles hebt, maar niets mag, wat is dan je leven?

Ons reisprogramma zal nog wel eens veranderen, zo ook hebben we nu besloten, om niet via Kuala Lumpur direct met bus, trein of vliegtuig naar Singapure af te reizen, maar hebben vandaag een andere beslissing genomen.

We hebben natuurlijk bepaalde richtlijnen in onze reis gezet, waar we beslist naar toe willen, maar het fijne is, we kunnen altijd alles aanpassen en inlassen naar onze ideeen, die ineens op komen borrelen. We willen af en toe wat extra doen, een extra land bezoeken of iets uit ons programma schrappen en als dat kan, dan doen we dat.

Deze keer passen we ons programma aan en vliegen van Kuala Lumpur naar Brunei. Wij zijn heel erg benieuwd, wat dit land, dat voor 50% Islamitisch en een schatrijk olieland is,  hoe je daar kunt en “mag” leven en wat dat voor een gevoel geeft.

Enkele reis Kuala Lumpur > Brunei

De Islam is de officiële religie, maar er zijn nog 30% christenen en  20% boeddhisten  Brunei kent geen godsdienstvrijheid en er is Islamitisch strafrecht van toepassing, d.w.z. geen twee rechtsystemen zoals in Maleisië.

 

Gevoelsmatig moet er toch iets zijn, dat compleet anders is dan waar gemengde religies mogen zijn.
Ik weet het, over geloof valt niet te twisten en eigenlijk moet je er nooit over beginnen te discussiëren, omdat je er nooit uit komt wie gelijk heeft, maar in een land als Brunei hangt alles af van geld, geloof en olie.

Bij het boarden op de luchthaven van Kuala Lumpur, naar Brunei, ligt op het eiland Borneo, werden we uitgeleide gedaan door een schitterend aantal jonge mensen in een bepaalde klederdracht, helaas gingen ze niet mee het vliegtuig in,  want dan hadden ze de boel tussen al   die chagreinige mensen een beetje op kunnen vrolijken.

Tijdens de, vlucht, kwamen wij in gesprek met een Maleisiër, hij werkt in Brunei in een Kafe, (lees kafe zonder alcohol) en hij vroeg ons in welk hotel we zaten en hoorden van hem, dat we dan wel een beetje aan de verkeerde kant van de hoofdstad  Bandar Seri Begawan van Brunei zaten. Dat gaf mij wel even een klein beetje knikkende knietjes, een zenuwachtig gevoel, hoe hadden we zo mis kunnen gokken bij het boeken van een hotel. Het bleek n.l. midden op een olieraffinaderij te liggen (kennelijk voor mensen die de olieraffinaarderij vanuit het buitenland bezochten), maar bleek 1-2 uur rijden vanaf de hoofdstad te liggen, maar ook vanaf het vliegveld. Hadden we het niet goed gelezen? Nee, want nadat wij het later nog eens nagelezen hadden stond de naam van de hoofdstad er niet bij, maar dat het hotel  in het centrum van de stad lag en wij aangenomen hebben dat het de hoofdstad van Brunei was. Dus onze eerste misser? Ach wie weet volgen er nog meer, want we hebben er nog maar een klein deel van onze reis op zitten.

 

Aankomst in Brunei

Oke, we zouden ons laten verrassen en gedane zaken nemen geen keer. Aangekomen in Brunei, zouden we worden afgehaald door iemand van het hotel, maar er was niemand om ons af te halen! Was dat ons geluk?

Na enige informatie op het vliegveld, hoe we aan WiFi konden komen, hadden we dan eindelijk contact met het hotel en vroegen waar we de transfer van het hotel konden vinden om ons van vliegveld naar hotel te brengen, bleek dat het hotel met allerlei excuses kwam en wij maar moesten blijven zitten wachten op de luchthaven tot wij afgehaald zouden worden en dat vonden wij een gek antwoord.

Gerard en ik gingen even in beraad, want nog 1-2 uur zitten wachten, 1-2 uur rijden naar het hotel, dan ergens zitten waar we geen kant uit konden, dat was  niet de bedoeling van de reis naar Brunei, dus wat zou er gebeuren als ik een  emailtje zou schrijven dat ze de chauffeur konden stoppen en wij het hotel wilden annuleren. Zo gezegd zo gedaan en konden we alles afkopen voor $ 40,00.

Onderweg met de taxi van vliegveld naar hotel prachtige zonsondergang

Dat was onze redding, dus namen we een taxi naar de hoofdstad van Brunei, de taxichauffeur vertelde ons schitterende verhalen en zo kwamen we al heel veel dingen te weten over het leven in Brunei, ook dat er in heel Brunei maar 40 taxi’s zijn.  We lieten ons afzetten bij hotel Radisson, dat geleid wordt door een Nederlander, Jeroen van Helden. We wilden geen buil meer vallen om in een fout hotel te komen, want buiten Radisson konden wij geen enkele naam van hotels vinden die ons bekend voorkwamen, we moesten nog wel via een boekingskantoor boeken, want dat was wel  bijna € 40 goedkoper per nacht, dan rechtstreeks inchecken, dus dat was een heerlijke meevaller. Een geweldig hotel, met heerlijk eten en een goed zwembad.

Heerlijke sandwich
Een heerlijk tomatensoepje
Wat een service van deze Indiase man in hotel Radisson

 

 

Bij het eten waar dan ook in Brunei, wordt geen druppel alcohol geserveerd.

Brunei is iets groter dan de provincie Gelderland, met nog grote stukken ongerept tropisch regenwoud.

Het is een  Sultanaat en staat onder leiding van een van de rijkste mannen ter wereld Sultan Sukran Hassanal Bolkiah hij woond in een paleis met 1788 kamers. Hij is sinds 1967 de onbetwiste leider, van een half gekozen en een half benoemd parlement, dit werd afgeschaft in de Britse tijd, maar in 2004 weer in ere hersteld. De Sultan heeft het ministerie van gezondheid en jawel, je raad het al het ministerie van financiën onder zijn beheer.

De staatsinkomsten, komen voor 90% uit olie en gaswinning plus een klein deel uit de kledingindustrie.

Shell heeft hier heel veel aandelen, en blijkt in heel veel NV’s en BV’s aandelen te bezitten.

Brunei heeft ca. 450.000 inwoners, alle ziektekosten zijn voor rekening van de staat, dus maakt de staat ook uit hoe je moet leven. Er mag niet gerookt worden en er mogen geen alcoholische dranken gedronken worden. Een inwoner van Brunei, mag geen alcohol drinken, maar hij mag het ook niet meenemen vanuit het buitenland er zijn geen discotheken en geen nachtclubs. Wel wordt er driftig gehandeld op de zwarte markt met sigaretten, we werden een paar keer heel sneaky aangesproken of we sigaretten wilden kopen.

Oeps, nee hoor niet in Brunei, dit is in Vietnam.

Het blijkt dat alcohol in de weekenden illegaal over de grens wordt gehaald, dus dat gaat denk ik een beetje op dezelfde manier dan 40 jaar geleden in Scandinavië, alleen weet ik niet of ze er clandestien alcohol stoken.

In Brunei, mag geen Kerst gevierd worden daar staat een straf op van  $ 20.000 of vijf jaar gevangenisstraf.

Dit kan echt niet in Brunei, boete $ 20.000
Onmogelijk in Brunei

 

Gesloten voor onbevoegden vrijdags tussen 12.00 -14.00 uur

Op vrijdagmiddag wordt alles gesloten tussen 12- en 14.00 uur. Er is nog geen glas water te koop, want iedereen moet kunnen deelnemen aan het gebed, of thuis of in de Moskee.

Vooraf is er een levendige markt om eten in toeslaan voor de avond en weekend.

Veel groenten
Veel fruit.
Veel kruiden

 

Is het een land van onderdrukking? Er is geen vrije meningsuiting, wat toch een goed recht is voor elke burger!

Wel wil ik graag alles uit het leven halen wat er in zit en niet zo droefgeestig zijn, wat ik hier wel tegenkom. Dus, LEEF is mijn motto!!

Als je alles hebt, maar niets mag, wat heb je dan????

 

Please follow and like us:

2 Reacties

  • Barbera

    Dan denk ik dat jullie ook niks van sinterklaas hebben meegemaakt. Die had besloten niet langs de moskeen te gaan, want er stonden te veel schoenen.
    Wat een armoe hè. Bestaan er geen theaters in de grote steden?
    De foto van Gerard tussen de dames eerder, was ook wel heel bijzonder.

    • Trudy

      Sinterklaas liep ook hier voorbij de Moskeeen, inderdaad teveel schoenen. We gaan binnenkort dit soort landen verlaten, want Gerard gaat teveel wennen aan deze vrouwen en daar moet nodig weer verandering in komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial