Maleisië 2,  Start: Nederland

69. Met mijn nieuwe “Huaweitje” genieten aan het zwembad.

image_pdfimage_print

Wat heet, een dagje bijkomen in Kota Kinabilu, vandaag wordt mijn nieuwe “Huaweitje” opgehaald, dus dat wordt genieten.

Het ontbijt is verrukkelijk, goed dat we hier een aantal dagen zijn en heerlijk van alles kunnen proeven.

Het eten is fantastisch, breakfest, lunch or diner

Het ontbijt is s’morgens in de meeste gevallen geweldig in Azie enorm en niet kinderachtig. Van warm tot koud, d.w.z. nasi, mie, gebakken aardappelen, van groente tot fruit, allerlei gezonde en ongezonde sappen. Koffie, thee, met kleine gebakjes Maar wat je natuurlijk af en toe mist (niet zeuren) is een gewone snee brood met kaas o.i.d. vleeswaren is er zo goed als niet en kaas, is meestal de kunstkaas waar geen melk in zit, die wij in Nederland op de hamburgers krijgen bij.b.v. je weet wel hoe heet die ook al weer?

Gerard ziet nog al eens leuke teksten te combineren en deze is leuk om even weer te geven.

A future of certainty, I am yours!!

Nadat we ons ontbijt goed hebben laten smaken, zijn we heerlijk gaan genieten van het zwembad, met een schitterend uitzicht over zee. Aan de andere kant van ons hotel ligt een eiland, waar ook weer watervilla’s op palen zijn gebouwd, zoals we in verschillende landen in Azie hebben mogen beleven.

Een prachtige lichtgang, s’avonds naar het zwembad.
Een dagje heerlijk in de zon
Watervilla’s in Kota Kinabilu
Zandbanken in zee voor de kust in Kota Kinabilu
 

Wat hebben we een voorrecht, dat we geen enkele verplichting hebben, dat we iets moeten, waar we geen zin in hebben. Zouden veel meer mensen moeten doen, vooral als je een beetje kunt genieten van je pensioen en niet meer “moet” werken, op tijd genieten als het nog kan. Dat kan natuurlijk ook dichterbij huis, bij ons is de keuze iets anders uitgevallen en ik moet zeggen we zijn nu twee maanden onderweg en het is me nog niet een dag tegengevallen. Gerard heeft altijd al wat beter kunnen genieten van het nietsdoen, maar dat zat bij mij niet zo in mijn bloed.

Toen de middag was was aangebroken, kroop het bloed toch weer waar het niet gaan kan en willen we toch nog even een wandeling maken. En natuurlijk naar de Shoppingmall Imago, om mijn telefoontje te halen wat we natuurlijk hadden besloten. We beginnen maar eens met de wandeling langs de kustlijn. Hier is een voor Aziatische begrippen een boulevard aangelegd, maar telkens met onderbrekingen. Dan weer een stukje voor de markt, dan weer stukje voor wat restaurantjes en dan weer een hotel, wat eigen previleges en een terrasje heeft, maar  er is nergens strand maar wel een soort afslag voor de gevangen vis.

De onderstaande markt is overdag, maar voor de avond wordt alles weer opgeruimd en is het zo ongeveer een groot restaurant.

Dagmarkt
Groentemarkt

  

Vleesverkoop, maar tussendoor even appen.

 

Vanaf een uur of zes, is alles op eten gericht en kun je alle vis aanwijzen, die je zou willen eten.

Welk visje zal ik vanavond eten?

 

Kokkels?

 

Wat mij opvalt in Azie is, dat er nergens rekening wordt gehouden met de voetgangers, behalve in Kuala Lumpore. Azie is helemaal ingesteld op scooters en auto’s, maar de voetganger bestaat niet. Het lijkt net of de voetganger geen deel uitmaakt van het verkeer. Auto’s en scooters ja, maar de voetganger moet maar kijken hoe hij/zij zich door het verkeer worsteld.

Soms sta ik met de handen omhoog om aan te geven, dat ik eindelijk wel eens wil oversteken en hebben we het geluk dat het verkeer voor ons stopt. Ik sta er ook van te kijken, dat er redelijk wat zebrapaden zijn, maar het is hier net of die niet meetellen, alleen als er stoplichten zijn, maar dan nog is het opletten. 

Aan het einde van de boulevard, vlak voor de Amigo Shoppingmall gaat mijn hart iets sneller kloppen, want daar ligt een schitterend mooie golfbaan, half in zee.  Natuurlijk zou je graag weer eens een balletje slaan, maar helaas als backpacker, is het moeilijk om je golftas/kar mee te nemen, dus dat zit er even niet in.

 

Een prachtige golfbaan gedeeltelijk in zee

Onze deal bij de Huawei shop is snel gemaakt en alles wordt van mijn Apple telefoon keurig overgezet op mijn nieuwe telefoon. Let wel: alles van Apple, o.a.  ICloud is niet mogelijk over te zetten, dat is een onderdeel van Apple, dus daar moet je wel rekening mee houden. Je agenda, adressenbestand, gmail of andere emailadressen (behalve Icloud) worden keurig over gezet.

Mijn Appletje ga ik nu gebruiken voor de simkaart van het land waar we zijn, wat erg makkelijk is omdat je dan een WiFiverbinding hebt. 

Als je gegevens uit je oude Apple nodig hebt, zet je de simkaart even over van de Huawei naar de Apple en haal je alle gegevens weer naar boven. Meestal alleen foto’s en wat je binnen hebt gehaald of verzonden via het email adres van ICloud en ITunes. We zijn nog twee dagen in Kota Kinabilu, dus dat wordt genieten van mijn nieuwe telefoon en het heerlijke zwembad. 

We moeten afscheid nemen van onze fantastische “room” boy, hij vond dat wij zijn leven verrijkten, omdat we elke dag een praatje met hem maakten, maar wij mogen zeggen Nurdin, jij was geweldig, jij hebt ons leven verrijkt om ons elke dag met een ontzettende smile te begroeten. We love you.

Nurdin je bent een geweldig mens en zo vrolijk

Goodbay Kota Kinabilu

I love Kota Kinabilu

 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial