Australië,  Start: Nederland

90. Townsville 2019, een zomer om nooit te vergeten.

image_pdfimage_print

Vanuit Palm Cove reden we richting Townsville, een stad zo groot als Enschede, met  160.000 inwoners. We hadden geen idee, wat we konden verwachten, maar rond de beschrijvingen van het hotel, moest het daar wel aantrekkelijk zijn.

 

Kaal
Binnenkomst centrum
Het enig aantrekkelijke gebouw

Onze reis er naar toe verliep voorspoedig, alhoewel ik de natuur afschuwelijk vond. Geen mooie vegetatie, maar veel, heel veel suikerriet. Dat gaat kilometers door, het lijkt wel of er in heel Australie niets anders is dan suikerriet. Een lelijk gewas, net als in Nederland het lelijke maisgewas, wat in Nederland de mooie vergezichten  en uitzichten op de mooie natuur wegneemt van juli tot midden oktober, de mooiste tijd van het jaar in Nederland, zo is dat hier de suikerrietplant.

Bah wat lelijk, dit gewas brengt rietsuiker voor de consumptie

Misschien is het aanstellen van mij en zeggen veel mensen wat zeur je, maar dan vond ik vroeger de haver, rogge en andere soorten lage gewassen heel wat mooier.

Na 5-6 uur rijden en ca. 400 kilometer opgeschoven richting Sydney, kwamen we aan in Townsville. Het binnenrijden in Townsville had niet veel smoel, zo ook het gebied waar we een accommodatie hadden besproken. Het was er muisstil en het leek wel uitgestorven, maar gelukkig zat de receptioniste op ons te wachten, want ook zij wilde kennelijk graag naar huis om 3 uur, maar het wachten was op ons.

Kaal  en veel beton

Toen we ingecheckt waren en het hoognodige uit de auto hadden gehaald, gingen we ons oriënteren waar we werkelijk waren beland en ik moet zeggen het viel ons echt tegen. Er zat totaal geen hart in dit gebied, terwijl het wel helemaal aangelegd en gebouwd was om meer touristen te trekken.

Een enkel restaurant waar het eten goed was

Misschien waren we te verwend met Palm Cove, waar we net vandaan kwamen, dus niet zeuren en ga maar eens een goede wandeling maken, dan kom je vast wel wat tegen. Maar het was echt zo minimaal, alles beton, beton en nog eens beton, weinig palmen, of mooie tuinen en parken, dus onze eerste indruk was wel juist. Geen leuke plaats om lang te verblijven. Het enige wat een beetje leuk was, was de haven voor de plezierjachten, maar die hadden ze zo weten in te pakken, dat je er zo goed als niets van zag.

Er was een plek waar een beetje reuring was
De dames hadden veel plezier, of???

Gelukkig hadden we ook maar voor een nacht geboekt en konden we de volgende ochtend mooi op tijd vertrekken, want daar stonden ons natuurlijk nog heel wat mooie plekken  te wachten, waar we ons in ieder geval op konden verheugen.

Townsville en de watersnoodramp

In heel Queensland heeft het enorm geregend en was er een grote overvloed aan regenwater, waardoor ook het stuwmeer net buiten Townsville dreigde over te lopen. Maar door de enorme regenval, waren de autoriteiten gedwongen de sluisen van dit stuwmeer open te zetten, (om niet het risico te lopen, dat de dam zou breken) waardoor er 1900 m3 water per seconde richting Townsville stroomde en er zoveel mensen in nood kwamen.

Wij hadden het geluk, dat wij daar niet in verzeild zijn geraakt, omdat we daar inmiddels waren vertrokken, maar voor de inwoners van Townsville, is het wel een erg beangstigende tijd geweest en Australie stond natuurlijk ook een paar dagen flink op zijn kop.

 

Voor de kinderen veel plezier
Voor de ouders veel verdriet

2019, Een zomer voor Townsville om nooit te vergeten!

Op, door de suikerrietgewassen naar weer een nieuwe ervaring.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial