Australië,  Start: Nederland

93. Van Airlie Beach naar Yeppoon

image_pdfimage_print

 

Thanks Airlie Beach, je was de moeite waard
wat kan een bordje sla heerlijk zijn

Ons galgenmaal in Airlie Beach

Het was een hard gelach,  afscheid nemen van Airlie Beach en  van deze schitterende omgeving, we hebben het hier heel fijn gehad, maar we waren natuurlijk niet op een plek op vakantie, maar op vakantie om zoveel mogelijk plekken te bezoeken en zoveel mogelijk te zien, we gaan straks immers nog naar zeker twee eilanden, waar we het weer rustig aan kunnen doen en af en toe een keer bakken van voor naar achter van links naar rechts.

Onze uitzichten op de weg naar onze volgende bestemming, waren niet veel veranderd bij de eerste twee lange ritten, suikerriet en nog eens suikerriet. Het zal toch wel veel geld in het laatje brengen, want anders is het voor ons niet te vatten, dat we nu zo ongeveer met de volgende 200-400 kilometer bezig zijn en nog steeds tussen de suikerriet velden zitten, dus dat worden dan al twaalfhonderd kilometer wat we zo even bij elkaar op tellen.

 

Suikerriet
Overal waar boeren zijn, is natuurlijk de……

Maar we laten ons door de suikerriet de reis niet verpesten, want er is toch steeds weer wat moois te zien op het einde van de dag. Meestal een leuke overnachting en altijd proberen een beetje gezelligheid te vinden, maar goed het ene dorpje of stadje is natuurlijk anders dan het andere dorpje of stadje.

Veel kruisjes langs de weg

Soms heb je na zo’n dag rijden ook helemaal niet veel zin om een plaats door te jakkeren en wil je het liefste ergens iets eten en daarna heerlijk het zachte kussen opzoeken. Maar soms kan zo’n plaats ook heel leuke en onverwachte verrassingen hebben.

Een prachtig huis in Victoriaanse stijl

Zo ook vanavond, we hadden ongeveer 400 km gereden en kwamen aan in het stadje Yeppoon erg leuk en het huis wat we hadden uitgezocht was helemaal geweldig. Toen we aankwamen bij dit mooie in Victoriaanse stijl gebouwde huis, bleek er niemand thuis te zijn en na een paar maal te hebben geroepen, hebben we ons heerlijk in de stoeltjes van de prachtige veranda genesteld.

Wel hebben we afgesproken toen we aan deze reis begonnen en ik moest rijden, dat we in ieder geval altijd voor 17.00 uur op de plaats van bestemming zouden zijn.

 

Overdekt terras

Na ca. 30-60 minuten te hebben gezeten en een beetje rondgekeken kwam de eigenaar thuis, hij had wat gereedschap gehaald en zijn vrouw kwam even later, zij had een bezoek bij haar moeder afgelegd in het ziekenhuis. Gek he dat je daar bijna niet bij stil staat, als je op reis bent, dat het leven van deze mensen gewoon doorgaat.

Allereerst moesten we natuurlijk het hele huis bekijken, dat uit 1920-1930 stamt, de tuin, met het prachtige zwembad en een heerlijk overkapt terras, waar je s’nachts tot in de kleine uurtjes kon zitten en af en toe lekker een duik in het water zou kunnen nemen. We hadden een schitterende slaapkamer, alleen het bed was wat klein, maar als je van elkaar houdt, (de woorden van Gerard) kun je best een nachtje in een  klein bedje slapen toch?

Het zwembad

Na een wandeling langs het strand, alles was weer picobello aangelegd hebben we even een terrasje aan het strand gepakt, wat overigens jammergenoeg een beetje rommelig was, d.w.z. niet al te schoon) en daarna bij een supermarkt en wijnhandel, heerlijk wat toast, Franse kaas en wijn meegenomen. Want als je in zo’n gezellig huis zit, waarom zouden we dan niet heerlijk van het zwembad etc. genieten.

Een schitterend zwembad voor het publiek aan het strand

overal schitterende houten ligstoelen
ligstoelen langs het strand

Onze nachtrust, was alleen af en toe wat verstoord door het eerlijke piepen van het bed, dus elke beweging die je maakte was een piep of een kraak, maar je moet maar zo denken, dat je in een huis woont uit de 20- 30tiger jaren, dan neem je dat maar op de koop toe.

De volgende ochtend was de grote verrassing en mochten wij in hun woonkamer annex eetkamer binnenstappen om te ontbijten, geweldig.

Een schitterende eethoek.
Ons ontbijt wordt door de gastvrouw binnengebracht.
Gerard bekijkt het zich eens goed

Het was hier hartelijk afscheid nemen, van twee mensen, die hun prachtige huis met ons wilden delen.  Er stond weer een trip op ons te wachten, de volgende dag zouden we weer bij een RB&B overnachten, maar dit was bijna niet te  overtreffen. We zullen zien, morgen horen jullie ons vanuit Urangan en gaan dan 1 dagje naar het Fraser eiland.

Please follow and like us:

2 Reacties

  • Wilma Andres

    Lieve Trudy en Gerard,

    Wat zitten jullie toch ver weg van ons. Als we een gat door de aarde zouden boren, zouden we (met een kleine afwijking naar rechts, Gerard?) in theorie wel even samen een kopje koffie kunnen drinken, nietwaar?

    Maar wat zien jullie veel mooie dingen!
    De onderwaterwereld moet je gezien hebben om te beseffen hóe kleurrijk, sierlijk, mooi en verbazingwekkend dat is. Vooral als de zon zijn schijn werpt op de turquoise zeespiegel.
    Wel jammer dat je van die boerka-zwempakken aan moet om de yellyfish af te schrikken en dat je dat niet alleen met boe-geroep af kan.
    Het verbaast me dat jullie zoveel suikerriet tegenkomen: nooit zo bij nagedacht. Doet inderdaad denken aan onze vergezicht-ontnemende, saaie maïsvelden in het najaar. Maar de gedachte daarachter maakt veel goed.

    Het is fijn om te lezen, dat het goed gaat met jullie, want reizen, zoals jullie doen, is een enerverende bezigheid, waarbij je goede ondernemers moet zijn, die hun koppie erbij houden.
    Gelukkig lijkt Australië me wel een eerlijk land, dat op een relaxte manier zijn schoonheid aan jullie voeten wil leggen.

    Laat jullie koppies niet te vol raken met alle indrukken en houd het gezond. Dat is mijn wens.

    Liefs vanuit de Alphatoren, waar het lentezonnetje naar binnen schijnt, terwijl jullie het matrasje opzoeken.

    • Trudy

      Lieve Wilma en Lorenz, wat leuk dat jullie alles zo trouw lezen, echt serieuze volgers. Ja gek he Wilma, dat we bijna koffie zouden kunnen drinken door een heel lang rietje. Het is echt geweldig en ik had niet kunnen dromen, alhoewel je heel veel mooie plaatjes ziet, dat de wereld zo mooi is, ook alle negatieve dingen hebben weer positieve kanten. Zo was ik altijd nogal ongeduldig op luchthavens, maar ik heb tijdens het reizen geleerd, me nergens over op te winden, omdat je weet dat het totaal niet helpt. Weet je dat je overal aan gaat wennen, ook aan de boerka, maar dan wel alleen voor het zwemmen waar de yellifish is, anders laat ik het graag achterwege. Wij nemen tussendoor echt wat pauze en genieten dan een dagje van het nietsen, heerlijk aan zee of aan de rand van een zwembad. Blijf ons maar lekker volgen, nu gaan de volgende episodes over New Zeeland en heeft ook zeker voor jullie wel weer wat leuke kanten, die je misschien niet verwacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial