New Zeeland,  Start: Nederland

98. Rotorua de meest bizarre stad van New Zeeland?

image_pdfimage_print

Ons vertrek vanuit Auckland ging iets anders dan verwacht, nog voordat we waren vertrokken, kwamen we deze verdwaalde gestalte tegen, vergroot maar eens het gezicht, dan zie je wat er in zit.

In Auckland schrok ik even en dacht ik, ze zijn er weer, gelukkig was deze helemaal verdwaald, want we kwamen verder niemand tegen van hetzelfde soort.

ROTORUA

Ik had van Gerard al heel wat verhalen gehoord, maar ook van heel wat mensen die we in diverse landen hadden gesproken, een vreselijk stinkende stad dat Rotorua. Nu was ik ooit bijna tien jaar geleden in Japan in zo’n zelfde soort zwavelstad geweest, maar ik wilde me hier toch laten verrassen.

Af en toe moet je wel eens een pauze maken en kom je de leukste spreuken tegen.

De mooiste spreuken vind je vaak onderweg, vooral op toiletten

 

Maar ook op trappen zoals hier bij een café waar we koffie dronken

Toen we de stad binnen kwamen rijden, rook je de zwavel echt, maar zo stinken, dat je de neus moest dichtknijpen was nu ook niet waar, in ieder geval niet voor ons, maar misschien zijn onze reukorganen niet zo fijngevoelig en ruiken we minder.

Ik weet het niet zeker, maar ik had wel het gevoel dat ons hotel, ergens een potje met zwavel had staan, want het rook er in onze slaapkamer meer naar zwavel dan daarbuiten, maar ik kan niet zeggen dat het een echt vieze lucht was.

Het motel was simpel, de kamer was wel toe aan een opknapbeurt,  maar er was alles aanwezig wat we nodig hadden en zouden hier 2 overnachtingen hebben en de gastvrouw was heel hartelijk. De eerste dag bij aankomst hebben we heerlijk een tijdje aan het zwembad gezeten, stokbroodje, Frans kaasje, glaasje wijn en was verrukkelijk na de reis vanuit Auckland.

Zwembad bij ons motel, Kings Sport Motel

Toen we de volgende dag s’morgens naar het zwembad gingen, was het bad leeg en geen mogelijkheid meer om te zwemmen. Het zwembad moesten ze leeg laten lopen, omdat er de die dag groot onderhoud zou zijn  en ook een behandeling aan de wanden zou geven, waardoor het bad dan even twee a drie dagen zonder water zou zijn en dat was net tijdens ons bezoek.

Omdat het zwembad gesloten was, kregen we van de manager twee vrijkaarten voor de polynesische spa met zwavelbaden. Ja hallo, $NZ 170,00, zo ongeveer €110,00 voor twee personen om naar deze schitteren zwavelbaden te gaan en het was een heerlijke dag, Sare in Oldenzaal is er niets bij. Het is een heel gekke gewaarwording, alles is tussen de 38 en 41 graden met een dompelbad, dat 4 graden aanwees, maar heerlijk was om onder te duiken.

Genieten in de zwavelbaden tussen de 38 en 41 graden.

Genieten

Prachtig uitzicht op de Plentybaai
Tussendoor even genieten van de zon
Dan maar even dompelen in het ijskoude bad, 4 graden

 

Was wel heel prettig

 

We hadden in een woord een geweldige dag.

De volgende dag vertrokken we naar Napier maar gingen eerst nog naar de zwavelkraters in Wai O Tape een belevenis op zich, niet alleen de moeite waard, maar mag je beslist niet overslaan, alleen de kleuren al. Ga vroeg in de ochtend, anders raak je midden op de dag verstrikt in de toeristen en vooral veel Chinezen, jawel ze zijn er weer, de Chinezen.

Het is fantastisch om te zien, een wereld op zich. Al die kraters op zich en al die schitterende verschillende kleuren. Wordt zo goed als helemaal door de Maori’s geleid.

De entree

Vulkanen die nog steeds actief zijn

Prachtige kleuren

Gerard als echte fotograaf
Gaat er maar eens goed voor staan

Geen echte champagne hoor!

Hier en daar wat houtsnijwerk
Alles schitterend aangelegd
Onvoorstelbaar kleurenpalet
De oester genoemd
Gerard was bijna net zo actief als de kraters

 

We ontmoeten hier een Duitse vrouw Livia Cotta, die we op de een of andere  manier steeds weer tegen kwamen en zo ook regelmatig met elkaar in gesprek. Zij was vier weken op trektocht door New Zeeland en dan heb je al gauw een gesprek, waar wij waren geweest en nog gingen en zij vertelde over waar zij al was geweest.

 

Livia Cotta

Na dit bezoek, gingen we richting Napier, maar ik had voor de PickNick de nodige lekkernijen meegenomen en gingen ergens lekker in de natuur een goede lunchpauze houden.

De Picknick en onze huurauto

Na ca 200 kilometer, kwamen we aan in de stad Napier, een stad die bij Gerard in zijn geheugen is gegrift, vandaar dat hij hier perse naar toe wilde. Gerard was hier 22 jaar geleden met Marc en kwam hier toen in een aardbeving terecht, gelukkig is het voor hen toen allemaal goed afgelopen, de stad heeft goed stand gehouden, omdat na de aardbeving van 1932 alles weer aardbevingsbestendig  is opgebouwd.

Ik wil me natuurlijk graag laten verrassen en kijken we of we alletwee dezelfde gevoelens zouden kunnen hebben bij deze plaats.

See you in Napier

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial