Start: Nederland,  Tahiti

106 Tahiti, Papeete, alleen de namen al.

image_pdfimage_print

Mochten de foto’s niet duidelijk zijn bij het vergroten, denk dan niet dat ze niet duidelijk zijn, even laten staan, want ze hebben de tijd nodig om zich aan te passen.

TAHITI

We hadden geen idee, wat we in Papeete, de hoofdstad van Tahiti zouden aantreffen. Niet dat het een boeiende stad is, maar het is ook niet zo dat het afschuwelijk is. We kregen te horen ga niet te lang in Papeete zitten, want dat is niet zo’n schone stad. Nou dat viel reuze mee!

Avondrood toen we vertrokken vanaf Cook Island
Het was maar een klein vliegtuigje van Cook Island naar Tahiti
Iedereen was blij na de vertraging van meer dan 3 uur blij, zo snel mogelijk naar het hotel te kunnen.

 

Welkom op Tahiti

Tahiti is een eiland in de Stille Zuidzee, vroeger Otaheite genoemd en bestaat uit twee vulkanische eilanden die met elkaar verbonden zijn. Het behoort samen met de eilanden Moorea en Bora Bora tot Frans Polynesië, een eilandengroep van 118 eilanden gelegen tussen Australie en Zuid Amerika.

Vele van deze eilanden hebben een vulkanische oorsprong. Tahiti heeft een gevarieerd landschap en schitterende stranden, jullie kennen misschien ook wel van het eiland Hiva Oa van de Franse schilder Paul Gauguin en de Belgische zanger Jacques Brel, zij  brachten het laatste deel van hun leven op het eiland Hiva Oa door. Beiden liggen er begraven op enkele stappen van elkaar verwijderd. Op dit eiland is ook van beide mannen een museum.

De Fransman De Bougainville

De Fransman Louis Antoine de Bougainville kwam in 1768 voor de twee keer aan op Tahiti.

Er zijn hier veel Fransen op vakantie, want Frans is de voertaal, dat is natuurlijk gemakkelijk, want dan hoeven ze geen andere taal te spreken. Het Tahitiaanse alphabet heeft slechts 13 letters.

Ook werken hier veel mensen uit Frankrijk in dit gebied, of als Franse taal leraar of lerares, maar ook op andere gebieden, van de 118 eilanden zijn er 67 bewoond. In Tahiti is een universiteit, maar dan op een heel laag niveau. Als de Fransen echt een universitaire opleiding willen volgen, zijn ze toch genoodzaakt weer naar Frankrijk terug gaan.

Het eiland heeft ca. 175.000 inwoners, met als voertaal Frans en Tahitiaans. Ook woont er op Tahiti een grote Chinese gemeenschap.

Wat ik zei, niet zo vreselijk boeiend, maar wel leuk dat we het hebben gezien. Toch een ander beeld dan ik dacht.

Op Papeete in Tahiti aangekomen werden we in de muziek van het land welkom geheten.
Een niet vervelende binnenkomst op de luchthaven en alle papieren werden snel afgehandeld.

Wij hadden voor drie dagen een goed Guesthouse en Benny, de eigenaar, van oorsprong Zwitser, getrouwd met een Tahitiaanse haalde ons af, maar bakte ook elke morgen zelf verse broodjes en die waren heerlijk. Ze reden zich het snot voor ogen om elke dag twee drie keer op de luchthaven te staan om weer de nodige nieuwe gasten op te halen. De meeste gasten bleven hier maar een of twee dagen, want iedereen die b.v. naar Bora Bora en Moorea gaat moet via Tahiti en blijft hier dan een of twee dagen. Gelukkig waren we hier maar drie dagen, want je had op de slaapkamer geen WiFi, dus moest je weer op het terras bij de receptie zitten, niet ongezellig maar wel omslachtig. Dit was ons eerste logeerpartijtje, waar we geen zeep of shampoo kregen en zelf moesten kopen. Dat is natuurlijk onhandig, omdat je in een rugzak geen grote flessen mee kunt nemen. Gelukkig heb ik meestal uit voorzorg wel een of twee kleine tubetjes in mijn toilettas, dus dat was geen probleem.

Op het terras  waar de WiFi bereikbaar was, een heerlijk stokbroodje met Franse kaas.

Wel hadden zij in 12-13 jaar tijd een prachtig guesthouse opgezet, van twee naar ca 20 kamers en gaan weer bouwen, maar nu op een andere plek omdat dit is volgebouwd en ze geen vergunning krijgen in de hoogte uit te bereiden. La Suisse Farel, Zwitserland voor Benny en Farel, is haar naam.

Wij hadden voor ons zelf weer even een kleine pauze van drie dagen ingepland, omdat we hierna alleen Bora Bora een dag zouden bezoeken en dan naar Moorea zouden gaan voor een week. Wij hebben Moorea uitgezocht, omdat Bora Bora voor ons gauw verveeld om alleen maar een week aan het strand te liggen omdat er verder niet zoveel te doen is, maar je hier ook de hoofdprijs moet betalen.

Er is een vrij grote overdekte markt in Papeete , waar van alles te koop is en wat nieuwe aantrekkingskracht heeft gekregen, doordat  er een paar keer per week grote cruiseschepen aanleggen in de haven van Papeete. Sommige  kramen en winkels klagen, omdat de cruisemensen niets kopen.

 

Een cruise schip dat steeds 4 maanden met hun gasten rondreist

Ik denk dat het ook moeilijk is om vanuit ieder land souveniers mee te nemen, want dan is je koffer wel snel gevuld als je b.v. 22 landen bezoekt in 4 maanden, zoals de meeste cruiseschepen doen die hier aanleggen. Wij kunnen ons daar een beetje bij aansluiten en weten dat we niet in ieder land wat kunnen kopen, a. Het is veelal allemaal goedbedoelde rotsooi en b. Onze rugzak zou snel overvol zijn.

 

Veel goedbedoelde rotsooi

Toen de missionarissen naar de eilanden kwamen, verboden zij de onzedelijke dansen en het aanbrengen van totouages. Dat is nu wel anders, tatoeages vieren op dit moment weer hoogtij.

Tatootjes zijn hier niet van de lucht

Papa gaat even een straatje om

Zestig procent van de bevolking op Tahiti heeft last van osbesitas en dat is een verschrikkelijk groot probleem  op al deze eilanden, maar sinds er een luchtlijn kwam met Tahiti, was het over met het gezonde eten, i.p.v. vis werden er alleen nog maar dikmakers gegeten en hieronder is het resultaat en is voor deze XXXXXXL op al deze eilanden veel omzet.

Grote omzet op alle eilanden
De marktkramen worden meestal door de vrouwen beheerd

Dik is de mode

Een heel lekkere zuurpruim

Eten is hier wel een gezellige bezigheid. In Papeete is er bij de haven een heel gezellig plein, waar je alleen Truckfood kunt eten, de busjes die daar staan, zien er geweldig uit, kijk zelf maar even op de foto’s en de terrasjes zitten elke avond weer helemaal vol met geweldig mooi en lekker eten.

In de stad zelf, zijn nog al wat barretjes en restaurantjes, met mannen, die zich als graag vrouw kleden en te gaan leven als zodanig. Ik heb er geen moeite mee, maar betaal wel met gepast geld, anders maken zij uit wat de fooi is en dat kan aardig in de papieren lopen. Als je er iets van zegt, zijn ze ineens niet meer zo aardig. Een tip of fooi geven op Tahiti, is eigenlijk een belediging, maar ik vind een tip nemen is voor de gast een belediging.

een echte nicht

zij was zeker een nicht van de nicht
Deze tapjes, 5 liter worden veel per tafel geserveerd.

Natuurlijk gaan wij ook naar een parelmuseum, met vooral zwarte parels van de familie Wang, ja hoor weer een heleboel chinezen die hier wonen. Dit is niet alleen een palermuseum, maar tevens hebben ze hier een grote winkel en de eigenaar was erg onder de indruk van mijn oorbellen en vooral de ring, die ik van Gerard op Cook Island had gekregen.

Echt iets voor een museum
Mooie oester
Een mooie uitleg.
Slim als Chinezen zijn had den ze ook een winkel in het museum.

Gerard had geen batterijtjes meer voor zijn hoorapparaat en dat was een heel aparte operatie. Nergens te koop, dus we wilden het net opgeven toen een electronicazaak ons naar een KNO arts stuurde en dat was een lot uit de loterij. Het was heel grappig, we waren zeker al wel tien minuten vertrokken, toen we op straat op de schouder werden getikt door de assistente, die ons nog een pakketje batterijen kwam brengen, omdat we teweinig batterijen voor het geld hadden gekregen. Over eerlijkheid gesproken.

De KNO arts met haar assistente, die ons direct kon helpen aan batterijtjes.

 

Alarmnummers zijn goed te onthouden:

Ambulance 15

Politie 17

Brandweer 18

Moorea, Here we come!

See you!

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial