French Polynesia,  Start: Nederland

107. Bora Bora of Moorea, jij mag het zeggen

image_pdfimage_print

We namen afscheid van de stad Papeete, waar we het heerlijk naar onze zin hadden gehad, maar ook weer blij waren naar wat anders uit te kunnen kijken. De stad heeft ons meer geboden dan wij verwacht hadden en zal ook in positieve zin in onze gedachten blijven.

We  vertrokken naar het heerlijke eiland Moorea, waar iedereen die we tot nu toe hadden gesproken enthousiast over was.

Het eiland Moorea
Deze ferry’s gaan 4-5 keer per dag van Tahiti naar Moorea

Weet je wat zo heerlijk is, dat we steeds prachtig weer hebben, af en toe eerder te warm dan te koud. Wij hebben ook een goede richting van reizen gekozen, dus blijven we steeds in goed weer reizen en gaan in het voorjaar naar Noord Amerika en Canada, waar we dan ook weer gaan uitkijken naar de normale temperaturen zoals deze ook in grote delen van Europa zijn.

Onze paraplu, regenjassen en jacks hebben we nog niet uit onze rugzak gehad, d.w.z. we hebben wel een keer een verfrissend regenbuitje gehad, maar dat is zo’n heerlijk gevoel op je huid,dat je je gewoon lekker nat laat regenen. 10 minuten later ben je weer helemaal droog. Echt zo’n tropisch regenbuitje.

nog even wachten voordat de Ferry vertrekt
Van Tahiti naar Moorea
Lekker in de wind en zon
Gerard zit heerlijk van de reis te genieten
Aankomst op Moorea

Bij de ferry in Moorea werden we afgehaald door een taxichauffeur, omdat de eigenaar van de “Villa” ons had verteld, dat hij beslist geen gasten op mocht halen. Achteraf bleek dat niet juist te zijn, maar hij had er kenneling geen zin in om met gasten te moeten rijden.

De aankomst was prachtig, want wat hadden we hier een schitterend uitzicht, daar kon geen Bora Bora tegenop. Althans dat vonden wij. Je kunt in een prachtige hut aan een loopbrug op het water wonen, wat iedereen als heel romantisch ziet, maar van dichtbij is het toch anders. Ook heb je bijna geen uitzicht, je woont allemaal op dezelfde hoogte, ziet elke dag dezelfde buren voorbij lopen en je woont eigenlijk net als in een nieuwbouwwijk,  redelijk hutje mutje op elkaar. Het enige voordeel wat je hebt is, dat je je kunt laten zakken naar de zee. Dat zie je weer zelden of nooit iemand doen, want dan liggen ze de hele dag weer aan het zwembad.

Wat een uitzicht
Adembenemend
Ons uitzicht voor de komende week vanuit ons zwembad, de tuin en de “Villa”1

Prachtige lagunes, dus mooi voor het snorkelen.

Wat waren we verwend met dit uitzicht, maar daar zat wel een addertje onder het gras. In de advertentie stond “Villa” maar helaas  het was maar een slaapkamer, van ca.20 m2, zonder kledingkast, zonder airco, zonder muggengaas en zonder WiFi, terwijl de man zelf een computerspecialist is voor een Frans bedrijf, dus moest hij als geen ander weten, dat je niet meer zonder WiFi kunt.

Zonder Airco was het binnen niet uit te houden, want je kon de ramen niet openzetten vanwege de muggen, maar je kon s’avonds ook niet echt buiten zitten want daar stikte het ook van de muggen. Onze kleding hebben we, door genres aan ruimte binnen,  buiten opgehangen, zo goed en kwaad als het ging.

Ik zat dan s’avonds op het terras, regelmatig om me heen te slaan met de electronisch muggen “moordenaar”

We wilden de eerste avond,  toch wel even gaan eten, maar dat was al een hele beproeving op zIch. De eigenaar, een Fransman, Oliver, had ons meegedeeld, dat wij altijd een taxi moesten nemen, want particulieren mochten op het eiland niet met gasten rijden. Achteraf was dat nogal overdreven en kwamen we er achter, dat het eigenlijk alleen maar voor hem zelf was en wij hem niet konden vragen of hij met ons naar b.v. een supermarkt kon rijden en daar hadden we natuurlijk ook best voor willen betalen.

D.w.z. dat we vanaf het middaguur tot 18.00 uur ook niets te drinken of te eten hadden, op een glas sap na, wat we van hem hadden gekregen toen we aankwamen  Hij vond dat we dan maar een taxi moesten nemen om naar een supermarkt te gaan een taxi heen $USA 20,00 en terug nog een keer $USA  20,00 vonden we wel wat gortig, de supermarkt was ongeveer 4km.

Om te gaan eten, moesten we dus wel vanuit onze “Villa” 400 meter afdalen en ongeveer anderhalve kilometer lopen naar het Sofitel Hotel.

Heerlijke eten, na een dag met veel indrukken

We kwamen fris en fruitig aan, want het is natuurlijk bergafwaarts niet zo’n probleem. Ohhhhh waar waren we aan begonnen, naar beneden ging nog wel, maar in het donker terug lopen (we hadden wel een zaklantaarn bij ons) moesten we de berg weer op, ik kan je vertellen wandelen is prima, maar die klim erbij viel best heel erg tegen, een goede leer voor de volgende dag, dus kwamen we ongeveer zo weer thuis.

Na de eerste klim natuurlijk wel even uitpuffen.
Dat was wel even afzien

Zonsondergang en  om met de woorden van Johan Cruijf te spreken, ieder nadeel heb zijn voordeel, maar dit was weer helemaal puur genieten.

Zonsondergang

We hadden het ontbijt erbij, dus daar keken we s’ avonds laat al naar uit.

Een voordeel hadden we wel, als we terugkwamen van ons eten, konden we nog wel heerlijk even een duik in het zwembad nemen. Toen de eigenaar ons vroeg wat we graag wilden voor het ontbijt, zij Gerard meteen, kaas en vleeswaren. De Fransen kennen n.l. alleen maar een croissant met jam en daar hadden we even geen zin in.

Het ontbijt was elke dag weer een feestje, heerlijk brood en beleg en  met heel veel fruit, ook zat er elke dag iets heerlijks bij wat we mee mochten nemen naar onze kamer, voor bij de koffie of thee.
Onze “Villa”.
Het uitzicht vanuit ons zwembad

We werden de eerste ochtend wakker en verwend met een schitterende zonsopkomst.  Geniet er maar even van.

Hoe prachtig

Uitzicht op Tahiti

Toch wel romantisch, dit vanuit je bed te beleven

Wat is het mooi die zonsopkomst

Ons ontbijt was uitstekend en daar hebben we dan ook heerlijk van genoten. Het was met ham, kaas en niet te vergeten elke dag schitterend vers fruit. De eigenaar van de “Villa” vertelde ons dat ze er een jaar wonen en nu vanaf begin januari de “Villa” verhuren. Ze moesten nog heel veel doen en hadden daar nog geen tijd voor gehad. Zij kwamen uit Frankrijk, om precies te zijn uit Marseille, zij, Annabel, had bij de staat een baan op Tahiti gekregen en reisde elke dag van Moorea, met de auto en Ferry naar Tahiti met haar oudste zoon, die daar de middelbare school doet en hij de eigenaar, Olivier, werkte thuis voor een Frans computerbedrijf, ze hebben ook een dochter van 12, die nog naar de lagere school gaat op Moorea. Annebel was een alleraardigste vrouw en haar hadden we de vorige avond gevraagd een paar dingen voor ons mee te nemen van de supermarkt en dat deed ze ook, dus waren we de eerste twee dagen voorzien.

s’Avonds was het eten ook een feestje, daar maakten ze bij Sofitel best werk van.

We gingen lopend terug, dus was een een mooie coctail geen zonde

 

“YOU DON’T NEED A SIlVERFORK TO EAT GOOD FOOD”

 

Het avondeten deden we de eerste dagen steeds bij Sofitel en dat was heerlijk aan de zee, een leuke plek en heerlijk genieten.

 

 

Af en toe we heerlijk in de bloemetjes gezet

We zouden op Tahiti een ticket bestellen, voor Bora Bora,  maar daar hadden ze ons aangeraden dat rechtstreeks op Moorea te doen. Weet je soms is het goed iets niet te snel te willen, want onderweg naar Moorea, ontmoette ik een heel leuk echtpaar Kris Holla en zijn vrouw, uit Los Angeles en zij deden een dagje Moorea en gingen daarna naar Bora Bora. Zij zouden ons een update geven hoe Bora Bora was ten opzichte van Moorea.

Kris Holla en zijn vrouw

Twee dagen later, kregen wij een heel leuk filmpje over Bora Bora, maar kregen al gauw het gevoel niet meer te boeken, want hou dan liever die ca. 1000 euro’s in je zak en doe er iets anders leuks mee. Geld is snel uitgegeven en om straks te zeggen, wij zijn op Bora Bora geweest, gaat ons iets te ver. Bora Bora, heeft zoveel vergelijkingen met Moorea en wij hebben het ondanks de muggen, geen Airco en meestal geen WiFi, heel erg naar de zin en voelen ons hier heerlijk thuis.

Dit zijn toch plaatjes om zo’n prachtige zonsondergang te hebben, met zeer zware wolken boven Tahiti en waar je op Moorea geen spettertje van mee krijgt.

Wij gaan ons geld beter besteden, d.w.z. In een van de volgende landen en zullen we jullie vertellen wat we er mee hebben gedaan.

Wel hebben we voor vier dagen een auto gehuurd, om zo ons hele eiland te zien en waren niet afhankelijk van taxi’s etc.

Na het ontbijt gingen we eerst lekker zwemmen, douchen, aankleden, want het auto verhuurbedrijf kwam ons om 10.00 uur ophalen. Wat een heerlijk gevoel, weggaan, rondrijden en thuiskomen wanneer je maar wilt.

Zo kom je ook met mensen van het eiland in contact en wat is er leuker dan dat.

Zij heeft ons zoveel leuke dingen over het eilad verteld
Prachtige muurschilderingen had het kroegje waar zij werkte
Alles swingt hier en is heel gezellig de moeite waard nog eens te gaan

Ik vroeg haar, waarom op zondag zo weinig winkels en restaurants open waren, onderweg zagen wij hele familie’s en vriendengroepen aan de rand van het strand barbequien, eten  drinken en zwemmen, echt een familegebeuren, zij vertelde ons, dat de Frans Polynesiër van huis uit lui is en alleen maar wil genieten in het leven en alleen werkt als dat nodig is en dat is ook aan alles te merken. Zij had Touristic gestudeerd in New Zeeland en sprak voortreffelijk Engels. Ze had een tijd lang op een cruise schip gewerkt en verkoos nu voor een langere periode op het eiland te werken om zo wat meer haar familie te zien. Natuurlijk wordt je als gast ook af en toe in het zonnetje gezet. Foto’s werden er van ons gemaakt en de muziek was zo aanlokkelijk, dat we,ook even met de beentjes van de vloer gingen.

MISSCHIEN IETS VOOR NEDERLAND, I.P.V. DURE DATINGSITES.

Zij vertelde ons ook nog iets leuks over het traditionel daten.

Op de Frans Polynesische eilanden , hebben ze een prachtige traditie, als het over relaties gaat en geven dit aan met bloemen.

Achter het linker oor, ik ben bezet

Achter het rechter oor, ik ben vrij

Achter op het hoofd, volg mij.

Het eiland heeft ca. 16.000 inwoners en heeft een lengte van 19 kilometer en een breedte van 11 kilometer een oppervlakte van 134 km2. Het hoogste punt is Monte Tohivea 1207 meter en het eiland ligt op 17 kilometer van Tahiti.

We waren de eerste dag het eiland rond gereden, om de leuke plekken op te zoeken die we de volgende dagen beslist nog eens moesten gaan bezoeken.

Wat een schitterende natuur.

 

Belvedere  is een absolute aanrader, de weg er naar toe is al geweldig. Hier heeft de landbouwuniversiteit van Tahiti prachtige gebouwen in zo’n mooie omgeving met zulke prachtige uitzichten, dat je voor straf bijna vijf jaar langer zou willen studeren. Onderweg naar Belvedère, zie je een aantal ananasvelden en deze ananassen worden voor een groot gedeelte afgezet op Tahiti.

De ananasvelden

Vanaf Belvedère

Marc ter Beek, ik had zo tegen de reclameman gezegd, MARC met C en toch schrijven ze het met KKKKK de kayaks en Bikes worden goed verhuurd.

 

We kregen ook even een fikse regenbui te verwerken en vonden dit wel leuk aan te tonen door de twee hieronder staande plaatjes. Dit is dan even een bui van 15-30 minuten en dan is de stof allemaal weer verdwenen en stopt het met regenen.

Met regen
Na de regen vijf minuten later

De laatste dag die we hier doorbrengen, gaan we aan het eind van de middag tegen 17.00 uur met de ferry, richting Thahiti en wilden overdag daarom toch nog wel even iets doen op het eiland, wat dat gaat worden gaan we in het volgende verhaal aan de hand van foto’s laten zien.

Voor diegene, die misschien nog romantisch willen trouwen?

Moorea, is een romantisch trouweiland, waar je met de voeten in de zee, wel voor$USA 20.000 kunt trouwen.

 

 

See you tomorrow!

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial