Start: Nederland

121. America, is het werkelijk het land van milk and honey?

Vandaag is ons vertrek van Costa Rica, Midden Amerika  naar Noord Amerika, met onze vlucht naar Los Angeles. We hebben natuurlijk best wel wat kleine teleurstellingen gehad in Costa Rica, maar wel ontzettend veel gezien, ook al zou je in het begin misschien alles  alleen maar mooi willen zien, vinden we het ook schitterend, dat we Costa Rica niet alleen van de mooie kant hebben gezien, maar ook de gebieden waar gewerkt wordt en daar waar de grote armoede heerst. Het fijne aan onze reis is, dat we alles gelukkig zelf regelen, dus daar zijn soms ook wat teleurstellingen bij, maar we hebben nu natuurlijk ook de minder leuke kanten gezien van de landen die we de afgelopen maanden hebben bezocht, zo ook in Costa Rica en vinden dit geweldig, zoiets kan ons door een reisbureau niet worden onthouden omdat we alles zelf regelen.

Ook in Amerika hebben we niets gepland  en nog geen idee waar we zullen belanden en wat we allemaal gaan zien, maar een ding is zeker, we willen veel gaan zien en we willen vooral weten:

“Zou het in Amerika allemaal zo goed geregeld zijn, is het werkelijk het land van milk and honey? We will see!”

 

Luchthaven San Jose Costa Rica
Boven Mexico
Aankomst in The United States
Luchthaven Los Angeles

Op de luchthaven van Los Angeles werden we door een medereisgenoot naar de plek gebracht waar we moeten wachten op de shuttle, hoe aardig mensen zijn, je ontmoet ze overal.

David Richard Thomson, President & Co Fouder, World Freerunning Parkour Federation, kort genoemd WFPF.

DE SPORT

Het is een in Frankrijk ontstane loopdesipline, waarin de deelnemers proberen hindernissen te overwinnen op een vloeiende en snelst mogelijke manier. De federatie zet zich momenteel erg in om freerunning tot een Olympisch sport te maken, wie weet is het in de komende jaren een Olympische sport. Wij vinden het een erg spectaculaire sport, dus zouden wij het graag zien als een Olympische sport.

Met David, ” hij lijkt overigens heel veel op George Cloney” hadden we zo’n geweldig gesprek, hij is geboren  in Marokko waar hij, ik dacht tot zijn elfde heeft gewoond en daarna gewoond in Saoudi Arabie en Libanon, door het werk van zijn vader. Geweldig, als je met deze mensen praat ook een beeld van de Arabische wereld voorgeschoteld krijgt die wij niet kennen. Erg interessant om met iemand te praten, die over de hele wereld reist en werkelijk iets weet te zeggen. Heel misschien treffen we elkaar in Los Angeles, op onze terugreis richting Europa in juni.

We zouden worden opgehaald, door iemand van het hotel, maar wat niet kwam, was de shuttle.

 

Wachten, wachten, dan maar een taxi

 

Onze eerste teleurstelling, de receptie van ons hotel, erg vies
Receptie en gelijktijdig ontbijtzaaltje

Wij hadden in een omgeving van de vele autoverhuurbedrijven een hotel geboekt, wat niet direct een geweldige omgeving was, d.w.z. loop maar niet op straat na 09.00 P.M. We hadden deze plek gekozen, omdat we de volgende ochtend hier een auto zouden gaan huren, dus voor die ene nacht vonden we dat niet zo’n probleem, als het bed maar schoon was en dat was “redelijk”. Dus namen we die avond een taxi naar het centrum, om daar  iets te eten en dat zag er heel wat beter uit dan ons hotel, dus hebben hier wel heerlijk van genoten.

De jachthaven
Even, wat dacht je, een hamburger, wel heel lekker.

 

Een auto huren voor een maand is in Amerika is niet goedkoop, ook totaal anders dan als je de prijzen op Internet ziet. Volgens veel mooie berichten, hoef je geen extra verzekeringen af te sluiten, maar dat zou ik maar heel goed regelen, want wij hadden de vierde dag al met een vervelende situatie te doen, die heel wat meer koste dan de verzekering, maar dat zal ik jullie gaan vertellen zodra het zich voordoet. Omdat we de auto een maand huurden, kregen we na lang onderhandelen $ 600,00 korting en een extra mooie auto. We kregen een prachtige Cadilac, met alle nieuwe snufjes en kunnen de auto in Seattle afleveren (wel extra kosten hoor),  maar worden wel naar het hotel gebracht, want ook dat zouden we anders zelf moeten regelen.

Onderweg naar San Diego aan de Mexicaanse grens
Schoolbussen

Alle kinderen worden in Amerika naar school gebracht met de speciale gele schoolbussen

Kerken, in alle geuren en kleuren.

San Diego

Ons verblijf, was midden in de natuur, in een prachtige Vineyard met 9 slaapkamers en een zee van rust, heel wat beter dan ons hotel op het z.g.n. industrieterrein.

De aankomst in ons hotel op een vineyard, in San Diego
Een prachtig gebouw in een schitterende natuur
Een schitterend zwembad
Prachtige gangen rondom het huis
Een heerlijk welkomstdrankje uit de eigen wijngaard
Met uitzicht op het zwembad
Fantastische doorkijkjes.
Mooie inrichting naar eet- en slaapkamers
Slaapkamer helemaal in steil van de vineyard
De tuin
Autobahnen onder en boven je

Na ons verblijf in de vineyard, waar we geconfronteerd werden, met een verschrikkelijk gebeuren in de familie, vertrokken we naar het oude gedeelte van San Diego. De eigenaren van de vineyard, vader, moeder beiden 67 en zoon 37, gingen in 2017 met de Kerst naar Hawaï op vakantie, waar pa en ma verongelukten bij het maken van een foto, bij een waterval. Tijdens het fotograferen gleden ze uit en werden in de golven van het water meegezogen. De zoon ging met zijn overleden ouders terug naar San Diego, maar heeft een jaar nodig gehad om zijn werk weer op te pakken.  Alles heeft bijna een jaar stil gestaan, d.w.z. de wijngaard, want de huidige manager deed zo goed als het kon het werk in het hotel, maar zo zie je dat achter heel veel mooie dingen, ook heel veel verdrietige dingen schuil kunnen gaan.

 

De oude stad San Diego
Veel musea

Een heerlijk kopje koffie.

De kerk is in Amerikaerg belangrijk

Cosmopolitan hotel

Prachtige bloemen, met de gele zaaddoosjes

Ik vind dit net een gebakken eitje
‘ Prachtige natuur
Leuke winkeltjes met veel hebbedingetjes

We hadden hier in oud San Diego, tijdens ons kopje koffie gevraagd, aan de ober, die overigens uit Ecuador kwam,  hoe we moesten rijden naar de Mexicaanse grens, want we wilden wel eens zien hoe het werkelijk in elkaar zit met de muur die hier volgens Trump gebouwd zou moeten worden. De mensen lachen er wel een beetje om, omdat ze er eigenlijk geen last van hebben.

Grenzen waarvan je hier de muur kunt zien
Voor de burger geen toegang
Delen van de huidige muur zijn goed te zien.

De helicopters draaien overuren

Grensbewaking aan de Mexicaanse grens.

Permanent helikopters in de lucht die de grens bewaken, en een hels kabaal, “waarschijnlijk meer dan een windmolenpark, wat Trump kortgeleden af deed met ziekmakende parken” maar of hier werkelijk Mexicanen binnenkomen, is ook voor veel Amerikanen een raadsel. Veel Amerikanen vinden het een grote poppenkast, behalve de fanatieke aanhangers van Trump, die vinden het geweldig.

Soms is het een prestige en wie weet wil Trump, dat de muren worden opgetrokken uit stalen wanden, d.w.z. hij geeft de sterk verouderde staalindustrie een geweldige impuls, maar daar zit waarschijnlijk niemand echt op te wachten.

Nee, tot nu toe is er nog geen “diagnose” te stellen over dit land, vandaag en gisteren de nodige gekke dingen gezien en meegemaakt, maar we zullen zeker nog heel wat beleven in dit land.

Wij hebben nog een aardige reis voor de boeg om in Palm Springs te komen, dus moeten we wel vertrekken. Morgen nemen we jullie mee naar Palm Springs, Electronica in de Auto die op hol is en naar Havasucity

Maar een ding is zeker, we hebben vandaag een begin gemaakt aan het land van “Milk en Honey”

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial