France,  Start: Nederland

146. HOE SPANNEND, OP NAAR EEN ONBEKENDE TOEKOMST. met tussenstops

image_pdfimage_print

Eindelijk vertrekken we weer, een toekomst die nog niet vastligt.

Vandaag is het zover en vertrekken wij, na bijna 3 heerlijke maanden in Twente te hebben doorgebracht. Alle vrienden en familie weer bezocht of zij ons bezocht, wordt het weer tijd voor wat anders. Met de auto bepakt en bezakt, gaan we op pad, terugkijkend op een geweldige tijd in Nederland.  We hadden nog wel even een tussenstop bij onze opslagruimte, waar ook onze meubels stonden. Ja waarom zou je een wasbak met afwaskwasten, of een emmer met dweil en bezem meenemen. We zijn niet van plan om onze hotelkamers schoon te maken, alhoewel het in Frankrijk af en toe wel nodig kan zijn.

Ons gezellige cabriootje brengt ons nog steeds daar naar toe waar we heen willen

Pech met ons Cabriootje

Voordat we vertrekken, hebben we de auto eerst naar een garage gehad, voor de APK, maar na de APK keuring begon de auto wat kuren te krijgen en natuurlijk weer terug naar de garage. Na eerst voor bijna € 200,00 te hebben betaald, omdat het aan bepaalde onderdelen zou hebben gelegen, bleek de auto het nog steeds niet goed te doen. Helaas zij de garagehouder, dat we de auto het beste konden laten staan, omdat hij dacht dat we niet voorbij de Duitse grens zouden komen. Achteraf denken we dat hij ons een auto wilde verkopen, maar daar hadden we echt geen zin in. Gelukkig hadden we nog onze monteur van een paar jaar geleden achter de hand en hij heeft onze auto helemaal nagekeken en voor nog geen € 150,00 reed de auto weer als een tierelier en konden we alsnog zonder problemen richting Frankrijk en Arjan Flinkers, ondanks de 190.000 km op de teller, rijden we nog steeds zonder problemen.

Gerard en ik hebben afgesproken, dat we via Duitsland, Noordrein Westfalen, Reinland Phalts naar Luxemburg gaan rijden en daar eventueel onze eerste overnachting maken. We hebben niets geboekt, omdat we wilden afwachten hoe laat we in Luxemburg aan zouden komen en of we oponthoud onderweg hebben. We reden door de stadjes en de dorpjes, dus mocht het even tegenzitten, komen we zeker wel ergens een hotelletje tegen.

Hoe fijn dat je de autobaan ook eens boven je ziet

We hadden niet de autobaan genomen, omdat we alle tijd van de wereld hadden en autobanen hadden we in ons leven genoeg gezien. We vonden na eerst te hebben getankt, (tanken is in Luxemburg een walhalla, in vergelijking met Nederland), net buiten de stad Luxemburg in de Stadbredimus bij Palz een ontzettend leuk en schoon hotel. Dit laatste is voor ons altijd heel erg belangrijk, dat het schoon is, beter sober en rein, dan protserig en smerig. De prijs natuurlijk ook, maar je kunt niet voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Het was rond 18.00 uur toen we aankwamen, nog even lekker met een boek of Ipad op ons terrasje, we hadden n.l. een tafel in het restaurant besproken om 20.00 uur, dus alle  tijd om even heerlijk te ontspannen.

Ons Hotel met uitzicht op het  wijngaarden
Gerard lekker in het avondzonnetje op zijn Ipad
Ik heb de landkaart erbij gepakt om te kijken hoe we morgen willen rijden.

Het eten was verrukkelijk, om je vingers bij af te likken. Het restaurant zat tjokvol en met een nachtrust die daar op volgde en een heerlijk ontbijtje, konden wij er wel weer een dagje tegenaan.

Vandaag vertrekken we richting Gannay-sur-Loire in Frankrijk, waar we vrienden, Jos en Dick, van Barbera gaan bezoeken en een overnachting aan hebben gekoppeld. De afspraak hebben we gemaakt in 2018 toen zij een weekje in het appartement van Barbera kwamen logeren en de sleutel van Barbera’s huis, bij ons zouden ophalen. Wij hadden met hen afgesproken dat ze de eerste avond bij ons zouden komen eten, dan konden ze n.l. de volgende dag boodschappen halen en genieten na de reis zonder al te veel werk. Mijn heerlijke  recept zal ik jullie dan ook niet onthouden en wil ik graag met jullie delen.

RECEPT UIT 2018: Gehakt met rode puntpaprika en tomaten.

Rode puntpaprika en tomaten
Gehakt met uien, rode peper, knoflook diverse kruiden, zout en peper, afmaken met heerlijk room of slagroom
Met Mozarella en een laagje kaas (geraspt) naar smaak
Mooie bacon er over leggen

Je neemt ingrediënten, kruiden etc.  zoveel, als je gasten hebt. Ik ben niet de persoon die alles gaat afwegen en werk niet met met zoveel gram en zoveel eetlepels of theelepels, dus bij mij gaat alles een beetje op gevoel. Gehakt roermix bakken en de kruiden er door roeren, ik gebruik veel paprikapoeder in deze schotel, rode pepers naar smaak en een aantal geperste knoflooktenen . Wil je het scherper, dan kun je er ook heerlijk sambal doorheen roeren. Ik gebruik kookroom, maar meestal een beker slagroom en roer die erdoor heen om het geheel wat smeuïg te maken.

Je kunt alle ingrediënten zelf veranderen, b.v. de tomaten vervangen of er b.v. nog champignons, etc. aan toe te voegen.

Een ovenschotel invetten en daar leg je de rode puntpaprika om en om, hiertussen tomaten in partjes gesneden.  De gehaktmix hierover verdelen, soms voeg ik nog wat geraspte kaas toe. Afdekken met Mozarella, en geraspte kaas., daarna een mooie bacon als finishing touche.  Ik maak dit gerecht al van tevoren klaar voor de oven, zodat je alle tijd aan je gasten kunt besteden. Als het eten koud is, zet de oven dan op 160 graden en zet de schotel ca. 60 minuten in de oven. Ik dek de schotel af met aluminiumfolie en prik er gaatjes in. Aan het einde kun je de aluminiumfolie weghalen en de oven nog even 5-10 minuten op 180 of 200 graden zetten, om zo heerlijke crispy bacon te krijgen, maar dat moet je zelf wel even in de gaten houden.

Je kunt er mooie lange korrel witte rijst of lekkere romige aardappelpuree bij serveren, daarnaast misschien een frisse groene salade. Bij het eten is een voortreffelijk glas rode wijn een aanrader.

Omdat het eten behoorlijk vult, doen wij meestal een kopje koffie met likeurtje, maar je kunt natuurlijk ook een lichte romige ijs en aardbeien, bosbessen of ander fruit met slagroom serveren.

Via Metz, Nancy, Troyes, richting Gannai-sur-Loir

Wij rijden een stukje autobaan, soms kom je daar niet onderuit en gaan richting Metz, naar Nancy, dus slaan het gekkenhuis rond  Parijs helemaal over, omdat we daar geen behoefte aan hebben. Natuurlijk zullen we ondanks onze GPS nog wel een keer een verkeerde weg inslaan, want, we hebben wel even de ANWB bezocht en kaarten meegenomen, juist omdat we niet helemaal van die GPS afhankelijk willen zijn en ook graag leuke binnenweggetjes willen rijden. waar we dan na veel rondrijden, eindelijk in Gannai-sur-Loir aankomen. Jos en Dick hadden ons de coördinaten doorgegeven, omdat het anders ook met de GPS niet te vinden was, maar het is ons gelukt. Prachtig, hoe zij daar wonen, schitterend aangelegde tuinen en Jos en Dick , hebben alles zelf aangelegd,vroeger waren het gewoon weilanden.

Via Pommard gaan we richting Gannai-sur-Loir
De omgeving waar Jos en Dick wonen
Prachtig aangelegde tuinen
Voor het eten, borrelen
Voortreffelijke hapjes
Een heerlijke overnachting staat ons te wachten.
We hadden een fijn bed en fantastische stilte

Wat een gastheren en wat een rust, geweldig om hier een tussenstop te maken. We kregen van Jos en Dick allerlei informatie wat we beslist moesten gaan bekijken en daar hebben we ons met de nodige omwegen ook aangehouden. je moet je niet teveel door de GPS laten leiden, want dan zijn wij digibeten niet genoeg op de hoogte van het apparaat en nemen liever de ANWB kaart erbij en dan lukt het nog niet altijd. Soms zeiden we tegen elkaar, goh, hier waren we een half uur geleden ook al een keer, maar gelukkig dat we een auto bij ons hebben en het niet hoeven te lopen.

Als eerste gingen we naar het dorp Mortemart

Mortemart een heel schattig plaatsje

Prachtige natuur

 

De omgeving waar we door reden, was van pure natuurlijke schoonheid en vonden na een paar leuke plaatsjes te hebben bezocht  onze overnachting, ver weg van alle drukte. We vonden een prachtige oude watermolen (we hadden inmiddels al wel twee keer een bordje met de naam van de B&B of Chambres d’Hotes gezien), die een houtzagerij aandreef en alle gebouwen rondom waren gerestaureerd, als B&B.  De naam van de B&B is Moulin du Pont 87300 Berneuil. Pierre Rossollin een ontzettend leuke eigenaar, ging ons alles uitleggen wat hier voor jaren geleden aan houtzagerijen had gestaan. Hij sprak een beetje Engels maar in Frankrijk moet je wel wat Frans spreken en gelukkig heb ik Gerard, die zich redelijk kan redden met de Franse taal. We zaten s’avonds nog een hele tijd in de tuin en na een fantastische nachtrust (waarschijnlijk door de stille omgeving) kregen we een fantastisch ontbijt voorgeschoteld, van eg and bacon tot mooi beleg en heerlijk eigen gebakken brood en werden we niet afgescheept met een croissantje met jam.

Onze Bed en Breakfest
Voor degene die ooit wil gaan Moulin du Pont, heeft schitterende familiekamers.
Onze vervolgreis voor morgen uitgestippeld
Een kapel naast de B&B, altijd goed voor een schietgebedje

BLOEDBAD Oradour-sur-Glane  1940-1945

Het plan is om de volgende dag na het ontbijt naar onze vriendin Barbera te rijden, maar we willen zeker eerst naar het museum in Oradour-sur-Glane, waar een bloedbad heeft plaatsgevonden in de 2e wereldoorlog. De huizen in deze plaats werden opgeblazen en de inwoners allemaal uitgemoord. Het drukt je weer even met de neus op de feiten, hoe erg oorlog is, maar dat er toch nog steeds mensen zijn, die het allemaal gelogen vinden. Ik ben tegenstander van alles wat met oorlog te maken heeft, waar ook ter wereld. Het wordt meestal gevoerd door mannetjesputters, die zich waar willen maken en met gebalde vuisten willen laten zien dat zij de baas zijn, maar de oorlog wel door anderen uit laten voeren en blijven zelf uit de wind. Ik denk altijd aan de woorden van mijn vader (overleden 1972) die ons altijd heeft meegegeven, dat oorlog het meest verschrikkelijke is wat je mee kunt maken, omdat het verloren jaren zijn, die nooit terug komen en er geen enkele vrijheid is.

Het museum
De moeite waard om het museum te bezoeken
Hier moeten we inderdaad stoppen en alles bekijken
Alle huizen zijn in de 2e wereldoorlog door de Duitsers opgeblazen en de bevolking uitgemoord

Theater in Oradour-sur-Glane

Op naar onze vriendin Barbera 

Na ons bezoek aan Oradour-sur-Glane, gaan  we richting “Cousso” Peyrusse Vieille Gers, naar onze vriendin Barbera, op ca. 80 km. noordelijk van Lourdes, dat we ook zeker nog gaan bezoeken. Veel verhalen van haar gehoord, dus zijn we wel eens nieuwsgierig hoe het bij haar en in haar omgeving is.

We verheugen ons er op en zien jullie graag in onze volgende editie, waar we na het bezoek aan Barbera, vertrekken richting Lourdes (nieuwe bandjes voor de auto nodig) waarna we naar Andorra gaan, even de bank bezoeken en dan naar Barcelona.

 

 

 

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial