Frankrijk,  Start: Nederland

147. Hier hadden we al heel lang naar uitgekeken, een bezoek aan Barbera

image_pdfimage_print

Een tussenstop bij Barbera

Vandaag zingen we af en toe in de auto, (niet om aan te horen)want na toch nog wel even een wat langer ritje, zien we onze vriendin Barbera terug en hoe?

Barbera is beginnen te lijnen, nadat we de laatste keer in Bad Boekelo (ze kwam mijn verjaardag vieren) hebben gegeten en wij zijn natuurlijk reuze nieuwsgierig hoe het is gegaan met de lijn. We hebben ons die avond in Bad Boekelo, heerlijk laten gaan want dan is het veel gemakkelijker om te beginnen met de lijn en je valt misschien wel net even iets meer af en kijkt de weegschaal je toch iets blijer aan na een paar dagen lijnen.

Echt een bordje volgepakt
Maar wel met zijn tweeën hoor

Wat een heerlijk gevoel, dat we haar vandaag in Frankrijk gaan bezoeken, dat is natuurlijk heel anders dan op de 26e etage in Enschede. weg van de stad, middenin de natuur met prachtige uitzichten, tenminste dat is hoe wij het ons voorstellen uit de verhalen die we met Barbera hadden in het verleden als we samen zaten te praten over haar mooie stulp in Frankrijk.

10 Jaar hebben we naast elkaar gewoond in onze geliefde Alphatoren en de afgelopen jaren een beetje lief en leed met elkaar gedeeld. Gelukkig meer lief dan leed. Wij hebben af en toe heerlijk gebruik kunnen maken van haar appartement als zij er niet was en dat was voor ons een prachtige uitkomst.

Voordat we bij Barbera aankwamen, hebben we weer allerlei binnenwegen gereden, het was geweldig en de natuur is adembenemend mooi . De leuke kleine pittoreske plaatsjes prachtig.

 

Door kleine leuke stadjes als je geen autobaan neemt

Af en toe een kleine pauze

Ons  cabriootje krijgt kuren, zou er dan toch echt iets mis zijn?

Zoals eerder gezegd, rijden we niet over de autobanen en komen zodoende ook op wat hobbelige zandwegen uit, waar we op een bepaald moment een raar geluid horen. We dachten eerst dat het zou kunnen liggen aan de middenberm, waar het gras behoorlijk hoog stond en dat daar het lawaai vandaan kwam, maar nee hoor. Blijkt de knalpijp los te hangen, maar die is natuurlijk niet zo snel te repareren als er geen brug in de buurt is waar je de auto op kunt rijden. We hebben de auto zo goed en kwaad als het ging aan de kant gezet en keken elkaar een keer aan en vroegen ons af, zou dit dan toch het einde zijn? We staan ongeveer op een kilometer van een dorpje, waar ik naar het centrum ben gelopen, om te kijken of er ergens een garage was. Maar nee, geen garage. in mijn beste Frans, gemixt met Engels, in het dorp gevraagd, of er ergens iemand was die ons zou kunnen helpen en die stuurde mij naar een verkooppunt van tractoren.

Wat zijn er nog leuke en lieve mensen op deze wereld.

Ja hoor daar was een man, die heel goed Engels sprak, nadat ik hem vroeg hoe dat kon, omdat de meeste Fransen geen Engels spreken, vertelde hij mij dat hij in Engeland had gewoond, maar dat hij met zijn vrouw terug naar Frankrijk was gekomen omdat zijn schoonvader 2 maanden geleden plotseling was overleden en hij van vandaag op morgen de zaak van zijn schoonouders moest overnemen.

Hij vroeg of ik 10 minuten kon wachten, dan zou hij en een van zijn monteurs met mij meegaan en zouden ze kijken of de auto gemaakt kon worden. Het bleek, dat ik gelijk had, de knalpijp hing los en die hebben ze toen provisorisch vastgemaakt en ons verteld, waar we dan naar een garage konden rijden. Hij wilde niets betaald hebben ze hadden ons graag geholpen. Toch maar € 20,= gegeven zodat ze een keer samen in de kroeg een pilsje konden gaan drinken en dat vonden ze bijzonder leuk en aardig. ze reden weg en we konden de beide mannen heel plezierig uitzwaaien Hij had ons doorgegeven naar welke plaats wij moesten en dat daar een garage was die ons professioneler kon helpen.

Op naar de plaats die ze ons hadden doorgegeven 10 kilometer verderop  waar we de garage vonden midden in de hoofdstraat zo ergens tussen de woonhuizen. Hier hielp ons ook weer een alleraardigste man. De auto ging op de brug en hij ging de knalpijp echt professioneel vastzetten en ook hier hoefden we weer niets te betalen, we vinden dat te gek en geven hem € 20,=. Ook weer een bijzonder dankbare man, die het leuk vond ons te helpen.

Natuurlijk rij je nu weer heerlijk en ontspannen rond, zonder te moeten denken wanneer zou ons cabriootje er mee ophouden, Arjan zij immers, dat hij nog zeker heel wat kilometertjes meegaat en we willen graag de 200.000 kilometer vol maken, we zullen zien.

Op naar Barbera

Natuurlijk zijn wij benieuwd wat we aan zullen treffen. Je zit zo vaak met elkaar te praten en denkt precies te weten hoe het er uit ziet. Het enige wat uitkwam, was dat ze op een soort heuvel of zoals wij kennen een soort terp woont en vandaar een schitterend uitzicht hebt en alles natuur ademt. Het is er geweldig en ik kan me voorstellen dat ze het daar heerlijk naar de zin heeft, wat een rust. Veel fruitbomen en een prachtige tuin, terrassen en schitterend zwembad, daar heb je wel wat meer werk aan dan even een uurtje. Maar wat maakt dat uit, als je elke morgen opstaat in zo’n prachtige omgeving, zo’n prachtige natuur, dan is dat geen straf.

 

Het huis van Barbera
Prachtige uitzichten en een schitterende natuur
Heerlijk Gerard eindelijk op het terras bij Barbera
Dit was heerlijk genieten na weer een paar dagen reizen
Romantisch hé Gerard?
Gezellig met een slanke Barbera  bij de open haard
Lulu zegt, hallo ik ben er ook nog, ik vind het net een beetje een oude grammofoon van vroeger

 

Barbera woont hier schitterend met geweldige weidse uitzichten, we hebben genoten van dat prachtige landschap en natuurlijk ook van Barbera als gastvrouw. Als we nu met elkaar bellen, dan weet je precies waar ze zit en heb je een gevoel dat je bij elkaar bent.

 

De Gers wat een schitterend gebied in Frankrijk

Natuurlijk gingen we ook gezellig naar de markt in Auch. Barbera wilde nog wat inkopen doen, want vanavond kreeg ze heel aardige vrienden die zouden komen eten en het was ook leuk voor ons om te zien hoever je moet rijden om in de echte bewoonde wereld terecht te komen en wisten wij hoever ze van de bewoonde wereld verwijderd was. Wat was het er gezellig echt zo’n heerlijk Frans marktje.

Ik heb me vroeger altijd voorgesteld, als ik ooit in een van de landen als Italië, Frankrijk of Spanje zou gaan wonen, ik ook alle groenten en fruit maar wie weet ook andere heerlijke delicatessen o.a. kaas en vis zou halen op de lokale markten, lijkt mij heerlijk, dus wie weet waar wij terecht komen en krijgen wij daar in de toekomst ook deze mogelijkheden.

Op de markt in waar Gerard een drankje aangeboden kreeg
Volop kaas, heerlijk
Volop vis
Maar ook verrukkelijke paella’s

s’Middags, heel gezellig samen kokkerellen en iedereen heeft zo wel wat ideetjes, maar Barbera weet er altijd weer een leuke twist aan te maken. Heel gezellig met een stel leuke vrienden van Barbera en het eten was ook weer verrukkelijk.

Barbera had heerlijk gekookt, maar sinds wij elkaar voor het laatst hadden gezien in Bad Boekelo met ons gezamenlijke etentje, was Barbera 16 kilo afgevallen. en je kunt echt zien, dat ze gezond heeft gegeten, veel groente en zaden. Ze ziet er geweldig uit. Alleen door gezond eten en zonder alcohol. Nou petje af. Ik weet hoe moeilijk het is, wij waren immers heel wat kilootjes aangekomen vooral de laatste paar maanden op onze wereldreis. Amerika, Canada en wat denk je van die Cruise naar Alaska, alleen maar heerlijk eten. Wij waren inmiddels ook begonnen met alleen gezond eten, maar ook alleen eten tussen 10.00 uur s’morgens en 19.00 uur s’avonds, dat noemen ze intermittend fasting en dat bevalt ons goed en zonder alcohol vielen we al gauw 10-12 kilo af en dat gaat met veel gemak. Ik ga natuurlijk wel heel veel tijd aan het koken besteden en vooral het ontbijt.

 

Jammer dat we dit schitterende plekje gaan verlaten

De vrienden komen eten

Ons vertrek was s’morgens vroeg omdat we richting Lourdes gingen, kijken of onze autobandjes misschien nog vervangen zouden kunnen worden. die gekkigheid moet je wel begrijpen en weten wat Lourdes is. In de volksmond wordt vaak gezegd, hij is lopend uit het Lourdes teruggekomen of hij heeft nieuwe bandjes gekregen voor zijn rolstoel.

Over de velden en de mooie binnenwegen verlaten we Peyrusse Vieille en de Gers richting Lourdes

Ons vertrek naar Lourdes

We vertrekken al vroeg, want we willen van Lourdes doorrijden naar Andorra. Nu we toch in de buurt zijn, willen we dit staatje van dichtbij bekijken omdat we er beiden nog nooit zijn geweest.

Vanuit Peyrusse Vieille reden we richting Cassaigne naar Marciac, wat ook weer een heerlijk mooi plaatje is alles vol bloemen en nemen even de tijd om een paar foto’s te maken.

 

De reis ging voorbeeldig totdat we in Tarbes kwamen, want daar waren de gele hesjes aan het demonstreren. De gele hesjes hebben in Frankrijk toch wel aardig terrein gewonnen. De gele hesjes zijn in het leven geroepen of liever gezegd ontstaan door een oproep op Facebook, om wegblokkades op te werpen i.v.m. de stijgende brandstofprijzen. Tevens was de demonstratie tegen president Macron, tegen zijn economisch beleid. De brandstof verhoging was voor veel Fransen de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen.

De gele hesjes demonstreren
Je komt er niet langs, dan er maar omheen

Een leuke herinnering aan Parijs in 1988

Door de gele hesjes kwam onderstaand verhaal bij mij weer helemaal tot leven.

Ik ben in 1988 door twee vriendinnetjes uit Dusseldorf, de een werkte bij Tyssen en de ander werkte bij Bayer, uitgenodigd om een weekje mee te gaan naar Parijs. Ik zei natuurlijk direct ja, maar had geen idee waarom en waarvoor. Nu bleek dat zij voor Thyssen, en Bayer werkten en voor de Duitse vakbond voor de metaal naar Parijs moesten, waar ze een uitwisseling hadden van de Duitse vakbond met de Franse vakbond. Ik moest voor de hele reis van 5 dagen DM. 85,00 betalen, heerlijk goedkoop en dat vond ik wel heel bijzonder.

Ik was de avond voordat we uit Dusseldorf met de trein naar Parijs zouden vertrekken, al van Enschede naar Dusseldorf, zodat ik s’morgens op tijd was voor vertrek. We kwamen aan in Parijs en gingen met de Metro daarnaar toe waar de bijeenkomst was en waar ook een soort jeugdherberg was waar we zouden overnachten en ontbijten. Op een bepaald moment hoorde ik iemand zeggen dat er een slaapplaats te weinig was, waarop ik, bijdehand als ik was zij, ik ben niet iemand van jullie, dus laat mij dan maar ergens anders slapen. en dat werd geaccepteerd. Ik was blij, want ik ben een lichte slaper en hoor ieder geluidje en dat in slaapzalen met stapelbedden en snurkende mensen, leek mij helemaal niets. Ik kreeg een prachtige kamer met bad,  in een klein en schoon hotelletje incl. ontbijt. Ik had mijn beide vriendinnen beloofd, dat ik elke ochtend na mijn ontbijt in het hotel bij een bakker langs zou gaan, waar ik voor hen verse croissants en beleg mee zou nemen, want het ontbijt in de jeugdherberg was verschrikkelijk (zoals zo vaak in Frankrijk) een beetje stokbrood en jam. Ik had een heerlijke vakantie, want als de vriendinnen weer in de studiezaal vertrokken, nam ik de  Metro en reisde door heel ondergronds Parijs en heb nog nooit een stad zoveel van de onderkant bekeken. Ik kende alle metrostations van Parijs na 5 dagen.

Elke avond gingen de dames bij mij in het hotel in bad en gingen we met zijn drieën Parijs onveilig maken. We gingen ergens heerlijk wat eten en daar heb ik calvados leren drinken. Heel bijzonder,  ik heb nog steeds de calvados glaasjes met dekseltjes, die de vriendinnen destijds voor mij gekocht hebben.

 

Een glaasje calvados, alleen het appeltje ontbreekt

Het was een heerlijke tijd, in een mooi hotel, lekker eten en drinken en alles werd door de vakbond voor de metaal in Duitsland betaald, ook voor mij, alleen mijn tegemoetkoming van DM 85,00 moest ik voor eigen rekening nemen.

Vervolg van onze reis naar Lourdes.

We konden dus niet door het leuke stadje Tarbes, maar werden helemaal omgeleid, wat we erg jammer vinden. Wat hadden we graag iets meer van de stad willen zien omdat het de moeite waard moet zijn, maar helaas we kunnen ook niet wachten, want dan zouden we ons hotel voor vanavond in Andorra niet bereiken.

een klein deel van Tarbes is ons niet ontgaan

Richting Lourdes

Wat had ik al vaak mensen gesproken, die naar Lourdes waren geweest en daar zo’n rotsvast vertrouwen in Maria hebben, dat het zelfs mooi is om naar hun verhalen te luisteren. We hadden ons voorgenomen, als we ergens op een prettige manier zouden kunnen parkeren de auto voor een uurtje stil zouden zetten, zo niet zouden we door Lourdes rijden en aan de achterkant weer verlaten. Voor ons was het geen must om in de processie mee te lopen.

Richting Lourdes

 

Helaas, we stonden versteld hoeveel mensen deze plaats, dat blijkt elke dag zo te zijn, Lourdes bezoeken. Alle terrassen zaten al vol en een parkeerplaats was er in de verste verte niet te vinden. Je ziet er ontzettend veel verpleegkundigen, want de meeste mensen die Lourdes bezoeken of zijn slecht ter been, rolstoelbezitters of patiënten die op bed liggen.

 

Met of zonder rolstoel
Alle terrassen zitten al vol

 

We gaan richting Andorra.

 

Met de wind in de haren richting Andorra

We zijn er nog nooit geweest, maar vanavond hebben we een hotelletje in de hoofdstad Andorra la Vella besproken, we willen er toch wel iets meer van zien. Mijn nichtje Jolien, de dochter van mijn jongste zusje woont al jaren in Barcelona en gaat regelmatig naar Andorra op wintersport. Helaas kan ik denk ik de weg naar een hotel beter vinden in Parijs, maar om hier bij ons hotel te komen was een crime. We hadden de straat wel gevonden, maar waar was de ingang van het hotel en waar konden we de auto parkeren, er zou immers een parkeergarage zijn. Zeker 3 keer een rondje van ca. 15 minuten gereden, toen hebben we de auto ergens neer gezet en ben ik maar lopend op onderzoek gegaan en was gelukkig na 5 minuten alles geregeld.

s’Avonds naar de binnenstad, waar de winkels nog open waren, maar het eigenlijk een lange hoofdstraat is, maar wel heel gezellig.

Een mooi letterspel op het grote plein in Andorra la Vella
De hoofdstraat van Andorra La Vella
Best een gezellige stad en schitterende winkels
Een beetje snobby, maar toch
Helaas was onze bank al gesloten
Gelukkig waren de restaurants wel open

Het was de moeite waard en dit soort kleine staatjes, hebben toch wel iets heel bijzonders, ook al is het alleen de sfeer al. Ik vergelijk Andorra toch wel een beetje Liechtenstein, Monaco en b.v. San Marino, al is de een natuurlijk wel wat groter dan de ander.

We gaan ons opmaken voor een heerlijke nachtrust, want morgen gaat de reis naar Barcelona, we blijven hier maar een nachtje, omdat we vanaf Barcelona langs de binnenweggetjes langs de kust willen rijden en dan door allerlei leuke kustplaatsjes komen en vanzelf daar belanden waar we een toekomst eventueel wel zouden zien zitten.

 

Gaan jullie morgen met ons mee richting Barcelona?

 

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial